Γράφει ο Νίκος Σάνσης
Άνοιξη και περιβάλλον. Τον Μάρτη με εαρινή ισημερία, ξεκινάει η ωραιότερη εποχή του χρόνου. Άνοιξη. Που σημαίνει άνοιγμα της φύσης, του καιρού, των λουλουδιών, της ψυχής του ανθρώπου. Η φύση σε διέγερση, από την χειμέρια της νάρκη. Ο ουρανός και γη, πασπαλισμένοι με χρώματα ενός θεϊκού ναού, όπου οργιάζουν ανεπανάληπτες ευωδίες. Όλα κεντημένα σε μια πανδαισία αρμονίας χρωμάτων και αισθήσεων. Μενεξέδες, πανσέδες, ζουμπούλια, γιασεμιά, σηκώνουν τα πέταλα τους μυρώνοντας όλο τον κόσμο με σταγόνες ελπίδας.
Άνοιξη και άνθρωπος. Ο άνθρωπος μεταμορφώνεται και η αισιοδοξία για αναγέννηση ζωής ξεπαγώνει τις κρύες χειμωνιάτικες περιοχές της ψυχής. Ονειρεύεται, ερωτεύεται, ζει έντονα, αναγεννημένα. Το θηλυκό διεγείρει το αρσενικό, φουντώνοντας μια αέναη πάλη ζωής και έρωτα, διανθισμένου από χυμώδεις αισθήσεις.
Άνοιξη και πατρίδα. Εαρινή η γιορτή παλιγγενεσίας του τόπου. Όλα συμφωνημένα το 21 να ξεκινήσει ο αγώνας, την ίδια εποχή με την αναγέννηση της φύσης. Οι απλοί, φτωχοί, και αμόρφωτοι, Έλληνες, με φλόγα λευτεριάς στην καρδιά, που πόναγαν την 400χρονη υπόδουλη πατρίδα, αποφάσισαν, παίρνοντας τα όπλα, να κάνουν την μεγάλη υπέρβαση, για να ζούμε εμείς σήμερα ελεύθεροι.
Άνοιξη και θρησκεία. Ο Θεός με τον δροσοβόλο άγγελο του, άνοιξη αποκαλύπτει το μυστικό της θείας γένεσης στην Παναγία. Μεγάλη τιμή, έως τη μενεξεδένια θυσία του Γλυκού της Έαρ, 33 χρόνια μετά. Άνοιξη, η σταύρωση, ο θάνατος, και η ανάσταση του Κυρίου. Η ανάσταση ψυχής, σώματος και νου, για μια καλύτερη ζωή. Μια υπέρτατη θυσία, που σε λίγες μέρες θα εορτάσει πάλι η χριστιανοσύνη.
Ιδιαίτερα πολύτιμη φέτος η άνοιξη, για την ανθρωπότητα, που περνά την δική της σταύρωση, σε μονοπάτια ανησυχίας, φτώχειας, και αβεβαιότητας.
