της Βικτώριας Τράπαλη
Ο Δημήτρης Καραογλάνης είναι καινούριο απόκτημα του νησιού. Ούτε χρόνο δεν έχει κλείσει στην Αίγινα, κι έχει ήδη γράψει με την παρουσία του στα κοινά. Γελαστός, φωτεινός, μας ανοίγει μια ακόμα πόρτα για να αντέξουμε στα δύσκολα, αυτή της μουσικής και των μουσικών οργάνων. Ως εθελοντής, παραδίδει μαθήματα κιθάρας σε παιδιά, σε συνεργασία με το Σύλλογο Γυναικών μήνες τώρα. Κι από μεθαύριο Σάββατο, 23 Μαρτίου, εγκαινιάζει το δικό του χώρο, που θα φιλοξενεί την πολυσχιδή δραστηριότητά του. Τον επισκεφτήκαμε για να σας τον παρουσιάσουμε, κι ο Δημήτρης μας ξενάγησε σε μια όμορφη ιστορία των καιρών.
Ο χώρος βρίσκεται στο νούμερο 31 της Αφαίας. Ανοίγεις τη γνώριμη μπλε μεταλλική πόρτα, ανεβαίνεις μια λίγο απότομη σκάλα, και βρίσκεσαι σ’ ένα παραμύθι. Δεκάδες πανέμορφα έγχορδα, από βιολιά μέχρι ούτια και λαούτα, όμορφα στημένα ή τοποθετημένα σε ξύλινες προθήκες, ένας πάγκος εργασίας για τον μουσικό – οργανοποιό, ράφια γεμάτα βαζάκια με χρωματιστές σκόνες, (προφανώς για το στολισμό των έγχορδων που κατασκευάζει), κι όλ’ αυτά σε ένα παλιό καλοσυντηρημένο κτίσμα με το φως να μπαίνει από τα ψηλοτάβανα παράθυρα γύρω τριγύρω, κι εμφανή την πανέμορφη, πέτρινη λιθοδομή του.
Μοιάζει σαν τεράστια πολυτέλεια το εγχείρημά του μέσα στη γενικότερη απειλή και μιζέρια, (θα αντέξουν τελικά οι Κύπριοι; είναι κρίσιμες οι ώρες.)
Με όλα αυτά στο νου ξεκινάει η κουβέντα:
Α. L. «Καταγωγή από Σέρρες, ετών 51, με οικογένεια και τρεις κόρες από κοντά. Πώς βρέθηκες στην Αίγινα; Χωρίς απ’ όσο ξέρω εξασφαλισμένη απασχόληση, κάποια κατοχύρωση, ή έστω προγονικούς δεσμούς;»
Δ. Κ. «Έφερα τον περασμένο Μάη κάποιους φίλους από την Ταϊβάν να δουν το νησί – που ούτε εγώ το ήξερα – και μια βδομάδα μετά μετακομίζαμε οικογενειακά εδώ. Ήταν από αυτά, που τα νιώθεις και τα κάνεις.»
Α. L. «Από πού ξεκίνησε η σχέση σου με τη μουσική;»
Δ. Κ. «Σπούδασα κλασσική κιθάρα, κι από το ’84 και μετά άρχισα να κατασκευάζω έγχορδα όργανα. Τα πάντα. Μαντολίνα, ούτια, λαούτα, ταμπουράδες, σαντούρια, ό, τι βάλεις με το νου σου. Αλλά τα δεκαπέντε τελευταία περίπου χρόνια ασχολούμαι μόνο με κατασκευή βιολιών.»
Α. L. «Παίζεις ταυτόχρονα; Γιατί απ’ όσο ξέρω διδάσκεις, και μάλιστα εθελοντικά.»
Το χαμόγελό του παραμένει αθώο κι ατάραχο.
Δ. Κ. «Εξαρτάται. Άμα τύχει παίζω… άμα τύχει διδάσκω.»
Α. L. «Σ’ αυτόν τον υπέροχο χώρο, θα έχεις κι άλλες δραστηριότητες, πέρα από το να δουλεύεις τα βιολιά σου και να τα παρουσιάζεις σε όποιον ενδιαφέρεται;»
Δ. Κ. «Κι αυτό εξαρτάται. Δεν είναι δικό μου θέμα το τι θα συμβεί εδώ. Είναι όλων μας. Ποιοι θα περάσουν, τι θα δουν, πώς θα ανταποκριθούν… προσωπικά θα με ενδιέφερε να γίνονται πράγματα, γιατί πιστεύω ότι ο ένας μαθαίνει από τον άλλο.»
Α. L. «Για τη μεθαυριανή έναρξη τι έχεις σχεδιάσει;»
Δ. Κ. «Στα εγκαίνια του Σαββάτου θα έχουμε ένα ντουέτο με βιολί και βιόλα, κι ένα σόλο βιολίστα. Γι αυτό θα γίνουν 3.30 το μεσημέρι, επειδή οι μουσικοί θα έρθουν να παίξουν από Αθήνα και θα χρειαστεί να φύγουν το βράδυ. Αλλά μπορεί να έρθουν να παίξουν κι άλλοι, ούτε αυτό ξέρω να σου πω.»
Πώς τα καταφέρνει να δρα τόσο ανάερα κι ελεύθερα μέσα στο γκρίζο, ασφυκτικό τοπίο της εποχής;
Α. L. «Είσαι αισιόδοξος με όλα όσα συμβαίνουνε;»
Δ. Κ. «Μόνο αισιόδοξος είμαι. Δεν είμαι καθόλου απαισιόδοξος. Για όλα. Η αισιοδοξία έχει μια δυναμική από μόνη της. Αν λείπει, υπάρχει πρόβλημα.»
Ευχόμαστε τα καλύτερα – μας συμφέρει ούτως ή άλλως. Αν θέλετε να επικοινωνήσετε με τον Δημήτρη Καραογλάνη, το τηλέφωνό του είναι 6947083190, και το mail info@violino.gr
Φωτογραφίες Νικήτας Π. Κομνηνός Α.
