Παρασκευή ώρα 2,30 το πρωί επιστρέφοντας από το Μουσείο για καφέ, και περπατώντας στην Πατησίων, με παρέα από συμμαθητές στην τελευταία τάξη του σχολειού μας (Λεόντειος Πατησίων).
Τα άρματα από το Γουδί, με επικεφαλής τον Ταξίαρχο Τεθωρακισμένων Στ. Παττακό – που κατά τύχη έμενε απέναντι από το σχολειό μας, στα Πατήσια – κατεβαίνουν, σε δύο ουλαμούς με φώτα μάχης, γρυλίζοντας, την Λεωφόρο Αλεξάνδρας.
Η πιο φρικτή περίοδος καταπίεσης, ανελευθερίας, σκοταδισμού, πνευματικής ανυπαρξίας, οικονομικής διαφθοράς και φαλκίδευσης της Δημοκρατίας, ξεκινάει για τον τόπο. Προϊόν του ψυχρού πολέμου των μεγάλων δυνάμενων, στηριγμένο σε πολιτικούς ανήθικους αποστάτες, που δεν λοιδορούσαν προ ουδενός προκειμένου να γίνουν για λίγες μέρες πρωθυπουργοί, μεθοδευμένο από την μεγάλη κατάρα του τόπου που λεγότανε Μοναρχία, και υλοποιημένο από μια χούφτα υπερφίαλων αλαζόνων αλλά επικινδύνων αξιωματικών, αναλαμβάνουν, την δια των όπλων, βίαιη διακυβέρνηση της χώρας.
Το τραγικό αποτέλεσμα του σχεδίου, θα φανεί 7 χρόνια μετά, με το πραξικόπημα στην Κύπρο, και με την επέμβαση, κατοχή και διχοτόμηση της Μεγαλονήσου από τους Τούρκους.
Από τον τότε 18χρονο μαθητή
Και για το σήμερα
Νίκο Σάνση
