του Ν. Παπαϊωάννου
ΔΙΑΒΑΣΑ με μεγάλο ενδιαφέρον τις απαντήσεις του Δημάρχου στα ερωτήματα του Aegina Light, κι οφείλω να ομολογήσω ότι μου άφησαν μόνον κενά. Στην πρώτη για παράδειγμα ερώτηση για την έλλειψη συγκοινωνίας που απειλεί με οικονομικό αφανισμό τις μακρινές περιοχές του νησιού και κάνει δύσκολη τη ζωή των κατοίκων, το ερώτημα ήταν αν έχει τη βούληση να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, γιατί κατά τεκμήριο τη δυνατότητα την έχει.
Σύμφωνα με το έγγραφο της Αντιπεριφέρειας που μας έδωσε κάτοικος της Πέρδικας και δημοσιεύουμε, οι αρχές του τόπου και οι αστυνομικές αρχές έχουν την υποχρέωση να ελέγχουν τα ΚΤΕΛ για την τήρηση των προβλεπομένων δρομολογίων.
Τηρείται κάτι από αυτά και ποιο είναι το αποτέλεσμα; Εάν το έγγραφο είναι ανακριβές, να δεχτούμε με χαρά τη διάψευση.
Η μακροσκελής και ασαφής απάντηση του κ. Σακιώτη στο συγκεκριμένο ερώτημα, ότι κάποτε θα ανοίξει η πόρτα, για παράδειγμα, όχι μόνο δε μου εξηγεί ποια θα μπορούσαν να είναι τα άμεσα μελλοντικά βήματα, αλλά αντίθετα με παραπέμπει στις καλένδες.
Όσο για την καταληκτική πρόταση, ότι η Περιφέρεια κι ο Δήμος πρέπει να δώσουν λύση τώρα, ένιωσα ότι ο κ. Σακιώτης βρισκόταν σε σύγχυση κι έκανε αντιπολίτευση στον εαυτό του. Δε μπορεί να λες, ως Δήμαρχος, ότι πρέπει να κάνεις τώρα κάτι που δεν κάνεις.
Όπου περνάμε στο δεύτερο ερώτημα, για την καθαριότητα του νησιού.
Η ερώτηση ήταν αν υπάρχει πρόθεση κινητοποίησης των πολιτών για να μη έχουμε επανάληψη του περσινής κατάστασης που βρωμοκοπούσε ο τόπος και δυσφημίστηκε όλο το νησί.
Η απάντηση ήταν, μέσα σε πολλά άλλα εντελώς απαγορευτικά δεδομένα, πως έχουμε πολίτες χωρίς οικολογική συνείδηση, φυσάνε αέρηδες και δεν φεύγουν τα καράβια και τα σκουπίδια μένουν εδώ, καπάκι κάνουν απεργία οι ναυτεργάτες και κάπου στο τέλος πως υπάρχει αδυναμία του Δήμου να οργανώσει την διαχείριση των απορριμμάτων στον Τόπο μας.
Ειλικρινά, δε με κάλυψε. Ούτε εδώ είδα κάποια συναίσθηση του ρόλου του ως δημοτικός άρχοντας.
Περνώντας στο θέμα της όποιας αδρανούς εκκλησιαστικής περιουσίας, ερωτείται ο κ. δήμαρχος αν προτίθεται να αναλάβει πρωτοβουλίες συνεννόησης να αξιοποιηθούν για κοινωνικό όφελος.
Ο κ. Σακιώτης και πάλι συμφωνεί, προσθέτοντας ότι είναι ένα ζήτημα που έχει αρχίσει να συζητείται, κάπου αλλού, από κάποιους άλλους, κι ότι θα έκανε πολύ καλό μια τέτοια κίνηση στο σύμπαν μας.
Μια άλλη ερώτηση ήταν πως θα σας φαινόταν εσάς αν ζούσατε σ’ ένα πανέμορφο, ιστορικό μέρος, τίγκα στα σκουπίδια, με πανάκριβο νερό αμφίβολης ποιότητας κι επάρκειας, δρόμους επικίνδυνους κι ακατάλληλους, και μια δημοτική αρχή που δηλώνει μόνιμα απολύτως ικανοποιημένη από την πορεία της κι εν πολλοίς αρνείται το διάλογο;
Η απάντηση ήταν, στο βαθμό που την κατάλαβα, πως μάλλον θα ένιωθε πολύ καλά, γιατί ρίχτηκε το καλώδιο της ΔΕΗ και αναγνωρίστηκε η 26η Ιανουαρίου ως δημόσια εορτή τοπικής σημασίας (Ορκωμοσία Καποδίστρια). Τα λοιπά είναι έργα της περιφέρειας κλπ και σωστά τα επιβλέπει και πιέζει ο δήμος για την υλοποίηση τους.
Στο θέμα της ενεργοποίησης της δημοτικής αστυνομίας για να μπει μια τάξη στο λιμάνι από μηχανάκια κι αυτοκίνητα απάντησε – πάλι αν κατάλαβα καλά – ότι το λιμάνι είναι αρμοδιότητα του Λιμεναρχείου, για να προσθέσει:
«Βεβαίως και έχουμε υποχρέωση να δώσουμε τον καλύτερο μας εαυτό για να προσδώσουμε την ποιότητα εκείνη που επιβάλλεται, για να αναδείξουμε, σε κάθε περίπτωση την πολιτιστική φυσιογνωμία του Νησιού μας, αλλά και να «προστατεύσουμε» την φυσική ομορφιά του έξοχου πράγματι λιμανιού της Αίγινας.»
Τώρα, πώς και με ποιο τρόπο, παραμένει αντικείμενο μελέτης του ιστορικού του μέλλοντος.
Το καλύτερο, όμως, νομίζω ότι ήταν στην ερώτηση για την αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού, εκεί που και στραβός να ήσουν θα έβλεπες ότι άλλα έλεγε η ερώτηση κι άλλα η απάντηση.
«Α. L. «Κατά δική σας, αλλά και κοινή, ομολογία, η Αίγινα φιλοξενεί ανθρώπους με πολιτισμό, γνώσεις και ικανότητες, ντόπιους κι έποικους. Έναν πληθυσμό ιδιαίτερο, που αν βρεθεί και συμπράξει θα μπορούσε να κάνει θαύματα για το νησί. Θα σας ενδιέφερε να διερευνήσετε αυτή τη δυναμική, όχι ως μεμονωμένες περιπτώσεις επωνύμων που τα τελευταία χρόνια αναλαμβάνουν στερεοτυπικά κάποιες δράσεις, αλλά δημιουργικά πρωτοστατώντας στην αξιοποίησή της; Δίνοντας χρόνο και προτεραιότητα στους πολίτες την ώρα του δημοτικού συμβούλιου, για παράδειγμα, ή υιοθετώντας μια διαδικτυακή επικοινωνία μαζί τους, ώστε να ακούτε τις απόψεις τους και να τις παίρνετε υπόψη στις αποφάσεις σας; Κατ’ αυτό τον τρόπο, θα μπορούσατε να πλάσετε μια καινούρια κοινωνική αντίληψη, κι έχετε πολύτιμο υλικό στα χέρια σας.»
Σ. Σ. «Πράγματι η Αίγινα αποτελεί πόλο έλξης για ανθρώπους του πνεύματος, της τέχνης, του πολιτισμού.
Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι το Νησί μας, φιλοξενούσε και φιλοξενεί συμπολίτες μας πλέον, οι οποίοι με τον δικό τους τρόπο τονώνουν την συλλογική μας αυτοπεποίθηση και αναδεικνύουν την ιδιαίτερη πολιτιστική φυσιογνωμία του Νησιού μας.
Θα έλεγα ότι το Νησί μας, ο Δήμος μας, «επενδύει» στο λεγόμενο ΝΟΗΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ κι αυτό έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Θα σας έλεγα και κάτι παραπάνω.
Η Διανόηση στην Αίγινα γίνεται «μόδα», αλλά και η προοδευτική σκέψη ένα είδος απολαυστικής δημιουργίας.
Αυτά είναι και τα προσωπικά συμπεράσματά μου, πάνω στο μεγάλο κεφάλαιο που και εσείς παρατηρείτε.
Η Διοίκηση του Δήμου έχει κάνει πράξη αυτά που πολύ σωστά αποτυπώσατε, αφού προγραμματισμένα και με πολύ επιμέλεια τιμάει ανθρώπους με προσφορά.
Για μας, για όλους μας, ο πολιτισμός είναι η ίδια η βάση της καθημερινής μας ζωής και δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ταυτίζεται με μία στάση «πνευματικότητας» είτε αυτή αφορά τον όποιο δημιουργό ή τον χρήστη των προϊόντων του πολιτισμού.
Η επικοινωνία μας με τους ανθρώπους «ειδικού βάρους» είναι μονόδρομος.»
Αυτό το «η Διανόηση γίνεται μόδα», σα μαχαιριά μου ήρθε. Μα ούτε στο τόσο να μη μπορούμε να συνεννοηθούμε; Γιατί, πώς να σας το πω, προσωπικά ξέροντας πρόσωπα και πράγματα, παίρνω την ευθύνη να κάνω την εκτίμηση ότι οι ερωτήσεις του site δεν αφορούσαν καθόλου ανθρώπους «ειδικού βάρους» αλλά «παντός καιρού», στους οποίους δύσκολα θα συγκατέλεγε κανείς ένα δήμαρχο που μέχρι να ανοίξει η πόρτα δεν μπορεί να κάνει τίποτα για τα ΚΤΕΛ, μέχρι να αποκτήσουν οι πολίτες οικολογική συνείδηση τίποτε για τα σκουπίδια, μέχρι να συνεννοηθεί το κράτος με την εκκλησία τίποτε για την εκκλησιαστική περιουσία (τύπου Λεούσιου) και τίποτε για το λιμάνι με τα τροχοφόρα του, λόγω αρμοδιότητας Λιμεναρχείου. Μα ούτε μια ερώτηση δεν είδα να απαντιέται μ’ ένα απλό, «Ορίστε, μπορεί να γίνει αυτό.» Μια σβούρα μόνο είδα, να δείχνει με το δάχτυλο γύρω – γύρω ξένες αιτίες κι υπεύθυνους.
Όπου η δική μου ερώτηση είναι:
«Τελικά, ποιος κυβερνάει τον τόπο αυτό, κ. Σακιώτη; Γιατί, αν όντως υπάρχει το κενό που διαβλέπω, καλέστε τους πολίτες να δούμε τι θα κάνουμε. Στη διάθεσή σας είμαστε.»
