Αφορμή για το σημερινό σημείωμα στάθηκε το πρωταπριλιάτικο αστείο μας, με την υποτιθέμενη τηλεφωνική συνομιλία με το δήμαρχο κ. Σακιώτη, στην οποία εν πολλοίς μας δήλωνε ότι θα ανοιχτεί στους δημότες, ζητώντας σύμπραξη και στήριξη, μιας και σε μια τόσο δύσκολη και ρευστή περίοδο καμιά αρχή δε μπορεί να σταθεί ξεκομμένη από τον κόσμο. (Σ. ΣΑΚΚΙΩΤΗΣ – Η ώρα των Πολιτών ). Φυσικά, ο κ. Δήμαρχος ποτέ δε μας είχε τηλεφωνήσει για να μας ανακοινώσει κάτι τέτοιο. Η ανταπόκριση των φίλων – επισκεπτών, ωστόσο, έδωσε στην πρωταπριλιάτικη φάρσα μια υπόσταση πολύ απτή: εκατοντάδες άνθρωποι έκαναν κλικ για να τη δούνε, και τα μετρημένα επώνυμα σχόλια, συνοψίζονταν με τρία λόγια στο εξής: «Μακάρι, αλλά πού!»
Οπότε είπαμε να κάνουμε μια προσπάθεια να βγει η πρωταπριλιά αληθινή. Επικοινωνήσαμε με τον κ. Σακιώτη και του ζητήσαμε μια συνέντευξη, με αυτό το σκεπτικό κατά νου, κι ο Δήμαρχος μας ζήτησε γραπτά τις ερωτήσεις. Τις ετοιμάσαμε και του τις στείλαμε, πριν πάνω από μια βδομάδα. Καθώς δε βρήκε, προφανώς, το χρόνο να απαντήσει, θα αναρτηθούν απλά ως αναπάντητα ερωτήματα σε μια δημοτική αρχή. Εκτός κι αν θελήσει να τοποθετηθεί δημόσια πια στα θέματα που θίγονται, που θα ήταν ευχής έργο.
1) Κύριε Σακιώτη, η δυσλειτουργία των ΚΤΕΛ για πολλούς απειλεί με οικονομικό στραγγαλισμό των απόμακρων προορισμών του νησιού, όπως είναι η Πέρδικα ή οι Πόρτες, η Σουβάλα, η Αγία Μαρίνα, ο Μεσαγρός, συγκεντρώνοντας τους πολλούς ημερήσιους επισκέπτες στο κέντρο της πόλης. Από μια άποψη θα μπορούσε να το πει κανείς ακόμα κι αθέμιτο ανταγωνισμό. Αλλά και πέρα από αυτό, είναι ζημιογόνα γιατί δε διευκολύνει τους επισκέπτες να απολαύσουν μοναδικά σημεία της Αίγινας που αναμφίβολα θα τους έδιναν το κίνητρο της επιστροφής, τη δυνατότητα να γνωρίσουν, να φωτογραφίσουν, να αγαπήσουν το νησί όπως του αξίζει – και να το διαφημίσουν σε φίλους και γνωστούς τους ανάλογα (η μόνη διαφήμιση που στις μέρες μας μετράει). Έχετε τη βούληση να ανταποκριθείτε σ’ αυτή την ανάγκη; Γιατί το έννομο δικαίωμα να βρείτε μια λύση, το έχετε.
2) Σήμερα ανακαλύψαμε με χαρά πως πολλοί κάδοι στο δρόμο προς Πέρδικα ήταν άδειοι και πεντακάθαροι. Όχι όλοι, όμως. Έχει μπει η άνοιξη και το νησί έχει απρόβλεπτους επισκέπτες. Τα σαββατοκύριακα παίζουν σίγουρα, μα και καθημερινές βλέπεις κόσμο, μοναχικό ή σε ομάδες να κατεβαίνει από τα φέριμποτ. Αναλαμβάνουμε να μη μας βρουν φέτος οι ξένοι μας, που μας ζουν σ’ ένα βαθμό με τα χρήματά τους, βρώμικους κι απροετοίμαστους; Γιατί πέρσι μέχρι η υγειονομία μας επισκέφτηκε, καθώς το νησί όλο αναφέρθηκε επανειλημμένα στον αθηναϊκό τύπο ως μια μεγάλη εστία μόλυνσης. Κι αν δεν έχετε το προσωπικό ή τα μέσα για να το εγγυηθείτε, θα σας ενδιέφερε να απευθυνθείτε στους δημότες που εθελοντικά ασχολούνται ούτως ή άλλως με την καθαριότητα του τόπου τους, ώστε να υπάρχει μια μόνιμη, συντονισμένη δράση, κι όχι αποσπασματική (π.χ. καθάρισμα κάποιων παραλιών ή μάζεμα κλαδιών από διάφορους φορείς μια στο τόσο); Και, πολύ πιο σημαντικό, να συνεννοηθείτε με τους δημότες για το πώς μπορούν να διαχειρίζονται τα σκουπίδια τους ώστε να ελαχιστοποιείται το πρόβλημα;
3) Η δημοτική αστυνομία μπορεί να αναλάβει τα καθήκοντά της από χτες ώστε να μην έχουμε πια την τρισάθλια εικόνα στο πανέμορφο λιμάνι, με τα μηχανάκια και τα αυτοκίνητα το ένα πάνω στο άλλο; Είναι μια κίνηση, που στις δύσκολες μέρες μας όχι μόνο δε θα κόστιζε, αλλά και θα απέφερε άμεσα χρήμα – και σε βάθος χρόνου αρμονία κι ομορφιά. Επίσης, μιας και υπάρχει πια μια ομάδα που ασχολείται με την αισθητική του νησιού, μήπως θα έπρεπε να έρθετε σε μια ανοιχτή διαβούλευση με τους επαγγελματίες όσον αφορά στις πινακίδες και τις ταμπέλες των καταστημάτων τους;
4) Κατά δική σας, αλλά και κοινή, ομολογία, η Αίγινα φιλοξενεί ανθρώπους με πολιτισμό, γνώσεις και ικανότητες, ντόπιους κι έποικους. Έναν πληθυσμό ιδιαίτερο, που αν βρεθεί και συμπράξει θα μπορούσε να κάνει θαύματα για το νησί. Θα σας ενδιέφερε να διερευνήσετε αυτή τη δυναμική, όχι ως μεμονωμένες περιπτώσεις επωνύμων που τα τελευταία χρόνια αναλαμβάνουν στερεοτυπικά κάποιες δράσεις, αλλά δημιουργικά πρωτοστατώντας στην αξιοποίησή της; Δίνοντας χρόνο και προτεραιότητα στους πολίτες την ώρα του δημοτικού συμβούλιου, για παράδειγμα, ή υιοθετώντας μια διαδικτυακή επικοινωνία μαζί τους, ώστε να ακούτε τις απόψεις τους και να τις παίρνετε υπόψη στις αποφάσεις σας; Κατ’ αυτό τον τρόπο, θα μπορούσατε να πλάσετε μια καινούρια κοινωνική αντίληψη, κι έχετε πολύτιμο υλικό στα χέρια σας.
5) Έχουμε θίξει ξανά το ζήτημα της ανεκμετάλλευτης εκκλησιαστικής περιουσίας. Θα θέλατε να έρθετε σε επικοινωνία με τα μοναστήρια για να αξιοποιηθούν κοινωνικά όλες οι αδρανείς δυνατότητες και να αλλάξει άρδην όχι μόνο το πρόσωπο της καθημερινότητάς μας, αλλά του ίδιου μας του πολιτισμού σε επίπεδο συνύπαρξης;
6) Κύριε Σακιώτη, θα σας ενδιέφερε να γίνετε ο Δήμαρχος που θα γυρίσει σελίδα σε όλη την αποξένωση κι έκπτωση δεκαετιών, θέτοντας τον εαυτό του στη διάθεση των δημοτών που τον εξέλεξαν αντί να τους αγνοεί; Για παράδειγμα, πώς θα σας φαινόταν εσάς αν ζούσατε σ’ ένα πανέμορφο, ιστορικό μέρος, τίγκα στα σκουπίδια, με πανάκριβο νερό αμφίβολης ποιότητας κι επάρκειας, δρόμους επικίνδυνους κι ακατάλληλους, και μια δημοτική αρχή που δηλώνει μόνιμα απολύτως ικανοποιημένη από την πορεία της κι εν πολλοίς αρνείται το διάλογο; Και δε σας το προσάπτουμε προσωπικά, είναι μια πάγια τακτική πολλών διοικήσεων απανταχού της χώρας, απλώς το ζήτημα είναι να φύγουμε από εκεί. Στο κάτω – κάτω έχουμε για μπούσουλα σημαντικές φωτεινές εξαιρέσεις.
7) Και το πιο κρίσιμο ερώτημα, κ. Σακιώτη, το οποίο εμπεριέχει όλα τα άλλα: πιστεύετε ότι όλοι μαζί, κατά το σύνθημά σας, μπορούμε να βρούμε άκρη, να κάνουμε νοικοκυριό, ή είστε της άποψης πως η πραγματικότητα που παραλάβατε είναι δεδομένη (βλ. καμένη γη), και δεν αλλάζει; (Οπότε το επόμενο λογικό ερώτημα είναι γιατί την παραλάβατε;)
Υ. Γ. στις ερωτήσεις αυτές δε θα βρείτε ούτε μια που να απαιτεί επιδοτήσεις και κονδύλια και πλασματική ευημερία. Και, φυσικά, ήταν ενδεικτικές, γιατί έστω και μια αν απαντιόταν – ή αν απαντηθεί – θα έχει μπει μια άλλη προοπτική σε όλα τα αμέτρητα προβλήματά μας .
Βικτώρια Τράπαλη
