Νιώθεις πως το άτομο που’ χεις αντίκρυ δεν είναι παρά ένας φιλόσοφος που μεταπήδησε σε μια άλλη εποχή, με ένα ταλέντο επιπλέον· μέσα από τα πινέλα και τους κατάλευκους πίνακες μπορούσε να πλάσει τον κόσμο γύρω μας, όπως το φαντάζεται, με εκείνα τα χρώματα του ονείρου που κάνουν πιο όμορφη, πιο αληθινή την πραγματικότητα. Ένας υπηρέτης της Τέχνης που ακολούθησε και δοκιμάστηκε επιτυχώς σε όλο το φάσμα της. Πιστός, αδιάκοπος εργάτης της. Πέρα από το έργο του, τις εκθέσεις του, το ταλέντο του που ξέρουμε όλοι, θυμόμαστε έναν υπέροχο άνθρωπο. Χαμογελαστός πάντα, να ψάχνει συνεχώς νέα πράγματα, να μιλά με όλους και για όλους με τα καλύτερα λόγια. Ο Φραγκίσκος είχε ένα φλέγμα εκλεπτυσμένο και βαθιά λαϊκό, ένα χαρακτήρα που συναντάς σπάνια.
Κι ενώ βρίσκεσαι κοντά του συνειδητοποιείς πως ακόμη δε ξέρεις τίποτε γι’ εκείνον και για τη ζωή που πέρασε. Έπρεπε μάλλον να περάσει ένας και πλέον χρόνος από τον θάνατό του στις 9 του Μάη, για να έρθουμε όλοι αντιμέτωποι με το μέγεθος του Κάππου. Σε τούτο ακριβώς βοήθησε η Αρετή Πηγιαδίτη. Εχθές το βράδυ, στην Αυλή του Λαογραφικού Μουσείου, παρουσίασε την έρευνά της για τη ζωή και το έργο του Αιγινήτη ζωγράφου, με φωτογραφίες σπάνιες από το οικογενειακό τους αρχείο, με έγγραφα από το Εθνικό όπου δούλεψε, με δικά του λόγια- μικρά σοφίσματα. Η βραδιά αποτέλεσε μια πρωτοβουλία του Συλλόγου Γυναικών Αίγινας και του Συλλόγου Φίλων του Λαογραφικού Μουσείου με την κα Φλώρα Αλυφαντή να χαιρετίζει τη βραδιά λέγοντας «Ο Φραγκίσκος Κάππος, ήταν, είναι και θα είναι ένα από τα σπουδαιότερα κεφάλαια του σύγχρονου πολιτισμού μας» Στο τέλος της βραδιάς απαγγέλθηκε ένα ποίημα του Κώστα Γαλάρη, αφιερωμένο στον Φραγκίσκο, με τον τίτλο «Αναγνώριση».
Στην αίθουσα του Λαογραφικού οι πίνακες είναι στημένοι περίπου έτσι όπως ήταν πριν από δέκα χρόνια, όντας παρών. Απέναντι από την πόρτα, το πορτρέτο του, αναρωτιέται για πιο λόγο γεννήθηκε. Όλοι εμείς γνωρίζουμε, εκείνος τον έψαχνε μέχρι το τέλος της ζωής του. Βγάζει ένα αίσθημα αυτή η έκθεση: είναι σαν ο Φραγκίσκος να ζει. Είναι που όλοι τον έχουμε στο νου, είναι που όλοι βλέπουμε στους πίνακές του εκείνη τη ζωντάνια, αυτή την τραγιάσκα τους χειμώνες και εκείνο το καπελάκι τα καλοκαίρια. Είναι σα να μην έφυγε ποτέ και απλώς να ξαναντάμωσε την Αίγινα του και όλους τους ανθρώπους που τον αγαπούν…
Η έκθεση είναι μια πραγματική μαγεία. Πίνακες που ανήκουν σε τρίτους και κάποιοι λίγοι είναι προς πώληση, κειμήλια, αξία απροσδιόριστη. Στην αίθουσα, λοιπόν, «Γωγώ Κουλικούρδη» σήμερα και αύριο από τις 9 το πρωί έως και τη 1 το μεσημέρι, αλλά και από τις 6 έως τις 9 το βραδάκι μπορείτε να δείτε έργα από την πρώιμη και την ώριμη καλλιτεχνική ηλικία του … Τζέκου μας!
Τόνια Ζαραβέλα
