Η συζήτηση γίνεται με αφορμή όσα είπαμε με τον αντιδήμαρχο κ. Κουκούλη σε επίσκεψη στο γραφείο του στις 11 Ιουνίου, μια μέρα πολύ σημαντική για το νησί: Τραγικά σημαντική. Ένας συμπολίτης μας είχε αυτοκτονήσει. Βιοπαλαιστής, έντιμος, «άγιο» τον θέλει η γνώμη της Φλώρας Αλυφαντή, που μετράει η γνώμη της, γιατί είχε φτάσει σε απόγνωση. Το ερώτημα με το οποίο πήγαμε ήταν: Δε θα έπρεπε ο Δήμος να έχει μια παρουσία στην τραγωδία αυτή, να αναλάβει την κηδεία, να γίνει δημοσία δαπάνη, να φανεί πως είμαστε μια κοινωνία που συναισθάνεται και συμπάσχει;
Οι απαντήσεις μας δημιούργησαν ακόμα περισσότερα ερωτήματα.
Ο κ. Κουκούλης κατ’ αρχήν έδειξε και να συμπάσχει και να συναισθάνεται. Όχι για τα μάτια του κόσμου, αλλά επειδή πραγματικά το ένιωθε. Με ειλικρινή στεναχώρια είπε ότι δεν είναι στη διακριτική ευχέρεια του Δήμου να κάνει μια κηδεία «δημοσία δαπάνη». Κι επειδή είχε υπόψη του την περίπτωση, επικοινώνησε με τον πρόεδρο της ΚΕΔΑ για να ανοίξει ένας λογαριασμός τραπεζικός όπου όποιος ήθελε μπορούσε να συμβάλλει. «Ήδη έγινε συνάντηση με μέλος της οικογένειας και τους ενημέρωσα για την πρόθεσή μας αυτή.» Κι ακόμα δήλωσε την πρόθεσή του να προσληφθεί ένας από τους γιους του εκλιπόντος ως εποχιακός υπάλληλος στο Δήμο, αλλά κι εκεί υπάρχει αδυναμία. Δεν ήταν βέβαιος κατά πόσο μπορεί να το εγγυηθεί: «Πρόκειται να προσλάβουμε δυο εργάτες. Θα προτείνουμε τον νέο που λέμε, αλλά το θέμα είναι αν θα το δεχτεί η επίτροπος και οι άλλες αρμόδιες υπηρεσίες.»
Σ’ αυτό το σημείο η πραγματικότητα αρχίζει να γίνεται «σουρεάλ». ΠΟΙΑ επίτροπος; Έχουμε επίτροπο στο νησί και δεν το ξέρουμε; Κι η δημοτική αρχή είναι μια «παροπλισμένη μαριονέτα», που διαχειρίζεται απλά ένα «ναυάγιο»; Μια «μαριονέτα» που δε μπορεί να αποκριθεί στις στοιχειώδεις ανάγκες μια κοινωνικής τραγωδίας; Δηλαδή, είμαι Δήμος και δε μπορώ να επιτελέσω το ρόλο μου;
Αυτή ήταν η στιγμή που γέννησε τα επιπλέον ερωτήματα, τα οποία στέλνουμε στον κ. Κουκούλη, με την ελπίδα να το απαντήσει.
Ν. Κ.: ΕΝΑ ΑΡΧΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ: Θέλω να σας ευχαριστήσω για την επικοινωνία και να σχολιάσω αρχικά για το αν θα απαντήσω ή όχι. Όπως σας έγραψα και μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, πάντα απαντάω άσχετα αν αρέσουν ή όχι οι απαντήσεις μου. Ακόμα θέλω να εκφράσω δημόσια τη λύπη μου για το τραγικό γεγονός του χαμού ενός ανθρώπου, που γνώριζα και προσωπικά, ειδικότερα γιατί οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες που μας ετοίμασαν άλλοι, τον οδήγησαν στην αυτοχειρία. Ελπίζω να είναι ο πρώτος και ο τελευταίος στο Νησί. Κουράγιο στην οικογένειά του.
Α. L. «Κύριε αντιδήμαρχε, είμαστε με την πλάτη στον τοίχο; Κι αν ναι, η σημερινή διοίκηση έχει τα αντανακλαστικά για να αντιδράσει, όχι μόνο στο προαναφερθέν τραγικό περιστατικό, όπου είδαμε ένα «ναι, ίσως, εάν κι εφόσον» την ώρα που έπρεπε να υπάρχει άμεση κι αυτονόητη ανταπόκριση, αλλά και στα καθημερινά μας θέματα: Στο θέμα των οδηγών ασθενοφόρων, στο θέμα των συγκοινωνιών, των σκουπιδιών, του νερού, για παράδειγμα. Κοντολογίς, μπορούμε να έχουμε ελπίδα για μια ευνομούμενη πολιτεία, ή όχι;»
Ν.Κ.: Ναι, η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι με την πλάτη στον τοίχο χωρίς εισαγωγικά. Θα έλεγα ότι παρά το όνομά της, δυστυχώς ΕΤΕΡΟδιοικείται. Όλα είναι υπό αίρεση και υπό εγκρίσεις άλλων αρχών, οπότε ένα στέλεχος της Αυτοδιοίκησης αν δε θέλει να «χαϊδεύει αυτιά» για ευνόητους λόγους, δεν μπορεί να είναι κατηγορηματικό. Τουλάχιστον το «ναι, ίσως, εάν κι εφόσον» εκ μέρους μου σημαίνει ειλικρίνεια. Όσο για τα τέσσερα ζητήματα που αναφέρατε, για τα δύο πρώτα τουλάχιστον ο Δήμος μπορεί μόνο μαζί με τους πολίτες να πιέζει, μιας και είναι αρμοδιότητες περιφερειακές και βοηθάει έμμεσα με απόσπαση οδηγού στο Κ. Υ. ή διάθεση δημοτικού λεωφορείου όπου γίνεται. Στα δύο δεύτερα, με περιοδικά προβλήματα, κάνουμε το καλύτερο δυνατό.
Α. L. Ποια είναι η επίτροπος;
Ν.Κ.: Όλες οι δαπάνες ή άλλες διοικητικές εκτελεστές πράξεις του Δήμου υπόκεινται σε εγκρίσεις των κρατικών ελεγκτικών υπηρεσιών. Ανάλογα με το είδος τους, αφού ψηφιστούν από το Δημοτικό Συμβούλιο ή άλλες Επιτροπές του Δήμου, πρέπει να εγκριθούν για τη νομιμότητά τους είτε από την Αποκεντρωμένη Διοίκηση είτε, αν είναι οικονομικής φύσης, από την τοπική επίτροπο του Ελεγκτικού Συνεδρίου ή κεντρικά από Αυτό.
A. L. Αισθάνεστε ότι υπηρετείτε όπως θα θέλατε το αξίωμά σας;
Ν.Κ.: Η απάντησή μου θα έχει δύο σκέλη: Όπως ξέρετε είμαι Αντιδήμαρχος σε οικονομικά και διοικητικά θέματα και Υπεύθυνος για εκπαιδευτικά θέματα. Σε σχέση με το δεύτερο είμαι αρκετά ευχαριστημένος από τον τρόπο που το υπηρετώ και το κρίνω από το αποτέλεσμα, αν και υπάρχει πάντα και το καλύτερο.
Για τις αρμοδιότητές μου ως Αντιδήμαρχος τώρα: Υπηρετώ με άδεια άνευ αποδοχών από το κυρίως επάγγελμά μου, χωρίς ούτε ένα ευρώ παραπάνω απολαβές. Εργάζομαι πολλές ώρες (διπλάσιες απ’ ότι στο σχολείο) και προσπαθώ να επικοινωνώ με τον κόσμο και να έχω καλή συνεργασία με το προσωπικό των τομέων ευθύνης μου. Αν δεν υπήρχαν κρατικά εμπόδια, θα μπορούσα να ασκώ τις αρμοδιότητές μου όπως σχεδόν θα ήθελα. Τώρα όμως δεν μπορώ να το πω και θα σας απαντήσω ότι το υπηρετώ όσο μπορώ καλύτερα, αλλά όχι με τα αποτελέσματα που προσδοκούσα.
Α. L. Τι αποτελεί για σας δημοκρατική εκτροπή;
Ν.Κ.: Δημοκρατική εκτροπή, πάλι χωρίς εισαγωγικά, αποτελούν πολλά από όσα συμβαίνουν στη Χώρα, κατά τελευταία τρία χρόνια.
Α. L. Πώς θα «δένατε» την θητεία σας ως πολιτικό πρόσωπο με τη θητεία σας ως εκπαιδευτικός ή συγγραφέας;
Ν.Κ.: Είμαι πάντα υπέρ των «διακριτών ρόλων». Δε νιώθω, επίσης, πολιτικός με την κλασσική έννοια και ούτε θα ήθελα να είμαι. Στην εκπαίδευση υπηρετώ πάνω από τριάντα χρόνια. Το σχολείο είναι ένας κόσμος «μαγικός». Ακόμα και μετά την αναγκαστική αποχώρηση μου, στο τέλος του 2010, εργάζομαι εθελοντικά στο Α΄ Δημοτικό Σχολείο σε κάποια εκπαιδευτικά προγράμματα. Ως συγγραφέας έχω συμμετοχή σε τρεις ομαδικές εκδόσεις και ατομικά εργαστεί για επτά βιβλία, τα πέντε σχετικά με την Τοπική Ιστορία και συνεχίζω … Έρευνα και μουσική είναι τα μέσα προσωπικής μου αυτοέκφρασης. Με την Αυτοδιοίκηση ασχολούμαι από το 1987, περίπου. Περιβάλλον σαφώς πιο «άχαρο», πλην όμως πραγματικό και εδιαφέρον. Όλα αυτά «δένουν», κατ’ εμέ τελικά, μέσα από την ιδιότητα του Πολίτη αυτού του Τόπου.
A. L. Δυο λόγια για το Μεσαγρό;
Ν.Κ.: Ο Μεσαγρός, η ιδιαίτερη πατρίδα μου, είναι ένας τόπος ξεχωριστός. Με ιστορία και παράδοση, με υπέροχο φυσικό περιβάλλον, με χαρακτηριστικά «χωριού» ακόμα και με ανθρώπους υπέροχους και καλλιεργημένους. Τον αγαπώ και όσο μπορώ θα τον υπηρετώ και ως Πολίτης αλλά και ως … ερασιτέχνης αγρότης. Αυτά τα χρόνια μια κοινωνική αλλαγή είναι σε εξέλιξη, καθώς η γενιά του ’20 και του ’30 χάνεται σιγά – σιγά και η σκυτάλη έρχεται στους νεότερους. Αγωνία μου είναι να μεταδώσω την αγάπη μου για την Κοινότητα Μεσαγρού και στα παιδιά μου.
A. L. Δυο λόγια, ακόμα, για το σπίτι του Ροδάκη…
Ν.Κ.: Για το Σπίτι του Ροδάκη τώρα, τι να σας πω και τι να μην πω. Θα μπορούσε να είναι αντικείμενο μιας ξεχωριστής συνέντευξης και ήδη ένα από τα επόμενα βιβλία μου θα το αφορά. Το αγαπώ πολύ και έχω προσπαθήσει να μπω στην ψυχή του Δημιουργού «κυρ Αλέκου» (όπως τον έλεγαν) όπως και των σύγχρονών του ντόπιων. Είναι για μένα η απόλυτη έκφραση της οικολογίας και της παράδοσης μέσα από την ανεπιτήδευτη λαϊκή αρχιτεκτονική. Κατά ένα τρόπο. Λόγω συγκεκριμένων πρωτοβουλιών μου, έχει τοπικά συνδεθεί το όνομά μου με αυτό. Κατά ένα τρόπο, λόγω συγκεκριμένων πρωτοβουλιών μου, έχει τοπικά συνδεθεί το όνομά μου με αυτό. Προσπαθήσαμε μαζί με πολλούς άλλους, όμως και έχουμε προκαλέσει διεθνές ενδιαφέρον…. Αυτά ως ένα σημείο είναι ικανοποιητικά. Το αποτέλεσμα όμως μέχρι τώρα φτωχό, μιας και η Κατοικία συνεχίζει κομμάτι – κομμάτι να καταρρέει. Ελπίζουμε, προχωράμε και νομίζω είναι ωριμότερη παρά ποτέ η ιδέας της δημιουργίας ενός Μ.Κ.Ο. με σκοπό τη διάσωση της λαϊκής αρχιτεκτονικής της Αίγινας, που θα αγκαλιάσει και αυτό το Μνημείο. Δημόσια καλώ όλους τους ενδιαφερόμενους να βοηθήσουν όπως μπορούν και το Υπουργείο Πολιτισμού να ενδιαφερθεί επιτέλους ΑΛΗΘΙΝΑ.
Τέλος, σας δίνω και μια είδηση που δημοσιεύεται για πρώτη φορά: Με το γνωστό και πολύ αυξημένο ενδιαφέρον της, η Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ, έχει ήδη έτοιμη από το 2011 μια συνολική εγκυρότατη επιστημονική αποτύπωση του χώρου, που και θα εκδοθεί. Με φροντίδα μου και προσωπική προσφορά εργασίας, διασώθηκαν το 2010, σχεδόν όλα τα περίφημα γλυπτά της Κατοικίας. Σύντομα και για πρώτη φορά, το σπάνιο υλικό αυτό και τα γλυπτά θα εκτεθούν στην Αίγινα, σε συνεργασία και με την άδεια πάντα της οικογένειας των ιδιοκτητών του μνημείου και το ΕΜΠ.
