Τα σκουπίδια μου κι εγώ
Μια είδηση της τελευταίας στιγμής (Στα ράφια τα ληγμένα τρόφιμα από 1η Σεπτεμβρίου) μας πληροφορεί ότι επιτρέπεται στο εξής η διάθεση ληγμένων στα σούπερ μάρκετ. Δεν επιτρέπεται, όμως, η διάθεσή τους σε δημόσιους χώρους εστίασης. Ίσως για να μην πάθουν τίποτε οι τουρίστες και βλαφτεί η δημόσια εικόνα μας κι οι επιχειρηματίες του κλάδου. Όσο για μας, δεν πάει και το παλιάμπελο. Μου θύμισε σχετικό δημοσίευμα τοπικού διαδικτυακού μέσου (Σκουπίδια και διασυρμός Αίγινας: Τι δεν καταλαβαίνετε;), όπου ο υπογράφων διατείνεται ότι είναι «διασυρμός του νησιού οι εικόνες ντροπής με φωτογραφίες σκουπιδιών στο διαδίκτυο» και καθώς ο δικός του αποκλειστικός στόχος και σκοπός είναι να «διαφυλάξει την ιστορία και τη φήμη της Αίγινας», καταλήγει στο θλιβερό συμπέρασμα:
«Τώρα εάν 3-4 διαδικτυακές εφημερίδες δεν μπορούν να βρουν έναν “κοινό τόπο” και να συμφωνήσουν τα αυτονόητα, τότε ο καθένας θα κάνει του κεφαλιού του με ανεξέλεγκτες συνέπειες και μόνο θύμα το νησί.»
Και συνεχίζει ο αρθρογράφος:
«Έχω γράψει τουλάχιστον πέντε φορές πως οι δημοσιεύσεις φωτογραφιών με σκουπίδια στο διάστημα Ιουνίου-Σεπτεμβρίου πλήττουν ανεπανόρθωτα το τουριστικό προϊόν και τους επιχειρηματίες του νησιού.
Τι δεν καταλαβαίνετε λοιπόν;»
Αν μπείτε στον κόπο να διαβάσετε το άρθρο λέει κι άλλα πολλά, έως κι εξοργιστικά ενδιαφέροντα, μα θα σταθούμε σε ένα μόνο σημείο αρκετά παρακάτω:
•Έχουμε το δικαίωμα να προστατεύουμε το νησί μας από κατά την γνώμη μας ανόητα δημοσιεύματα
Α! Εδώ προκύπτει ένα θέμα. Γιατί κι εμείς έχουμε το δικαίωμα να προστατεύσουμε το νησί από κατά τη γνώμη μας ανόητα δημοσιεύματα. Και ξεκινάμε.
Δεν είμαι τουριστικός υποδοχέας. Είμαι ένας άνθρωπος, ένας πολίτης, με δικαιώματα ολοχρονίς, όπως κι υποχρεώσεις. Προχτές με τσίμπησε ένα μολυσμένο κουνούπι και μου προκάλεσε αλλεργία. Όταν ρώτησα και στο Κέντρο Υγείας και στο φαρμακείο αν θα μπορούσε να έχει σχέση με τα σκουπίδια, μου απάντησαν «Εσείς τι λέτε;» Όχι μόνο θα προβάλλουμε από αυτή την ιστοσελίδα τη μολυσματική έκταση του φαινόμενου σκουπίδια, αλλά και ζητάμε να έρθει επιδημιολόγος στο νησί γιατί κανείς δεν εγγυάται ότι δεν κινδυνεύουμε όλοι εφόσον συνεχιστεί αυτό το χάλι. Τώρα, αν θέλουν οι επιχειρηματίες ή η δημοτική αρχή να μη μπει μπουρλότο σ’ αυτή την κρίσιμη περίοδο ας κάνουν κάτι. Αλλά εγώ δε θα κάνω ότι δε με τσίμπησε μολυσμένο κουνούπι. Ούτε θα κάνω πως δεν υπάρχουν σκουπίδια. Στο τέλος – τέλος δε με ενδιαφέρει να φέρω εδώ ανθρώπους με ψεύτικες εικόνες και φωτογραφίες και μετά να ξευτελίζομαι από αυτό που αντικρίζουν. Γιατί η Αίγινα, η ζωή, για μένα δεν είναι τουριστικό προϊόν. Κι όσοι τη μεταχειρίστηκαν έτσι την έφεραν ως εδώ. Και τη Ζωή και την Αίγινα.
Βικτώρια Τράπαλη
