Ανάμεσα στα πολλά καινούρια πρόσωπα που συναντήσαμε στο φετινό Φ. Φ. ήταν και δυο Τούρκοι δημοσιογράφοι, μια ανταποκρίτρια κρατικού καναλιού της Τουρκίας, κι ο κάμεραμαν συνεργάτης της. Φιλικοί, χαμογελαστοί, δέχτηκαν να χωρέσει μια κουβέντα στο σφιχτό τους πρόγραμμα. Δυο σκάρτα 24ωρα πέρασαν φιλοξενούμενοι του Δήμου στο νησί, και πρόλαβαν εκτός από το φεστιβάλ καθαυτό να δουν την Πέρδικα, την Αφαία, την Παχιά Ράχη, την Κολώνα, το Αρχαιολογικό Μουσείο, το σπίτι του Καζαντζάκη, για τον οποίο θα κάνουν κι αφιέρωμα σε προσεχή εκπομπή τους.
«Είναι μεταφρασμένος ο Καζαντζάκης στη γλώσσα σας;»
«Ναι, φυσικά.»
Τα λέμε στα ελληνικά, τσιμπολογώντας στο τσιπουράδικο του Καραγιάννη, Κυριακή μεσημέρι, με λίγο χρόνο στα χέρια μας. Το καράβι της επιστροφής τους σε λίγο καταφτάνει. Κατ’ ανάγκη υπάρχει μια οικονομία στα λόγια – αλλά και κατ’ επιλογή, απ’ ό, τι φαίνεται στη συνέχεια της κουβέντας. Δε μπορούμε να τα πούμε όλα, όχι μόνο γιατί δεν προλαβαίνουμε αλλά και γιατί απλά δε μπορούμε. Λέμε τα πιο χρήσιμα μόνο, όσα μας δένουν αντί να μας χωρίζουν.
Η Ντεριά Κιοσεόγλου, η ανταποκρίτριά μας, ήρθε στην Ελλάδα πριν 9 χρόνια, να κάνει μεταπτυχιακό στις Διεθνείς Σχέσεις, εξ ου τα άψογα ελληνικά, και πριν 5 χρόνια ξεκίνησε τη συνεργασία με το κρατικό κανάλι ΤRΤ (www.trt.net.tr) ως ανταποκρίτρια. Δουλεύει για μια εκπομπή που προβάλλει πολιτικά, οικονομικά αλλά και πολιτιστικά θέματα από όλο τον κόσμο. Έχουν ανταποκριτές σε 15 χώρες, και συνεργάζονται με freelancersσε πολλές άλλες. Πώς της φάνηκε, λοιπόν, το νησί μας, και τι εικόνα θα μεταφέρει γι αυτό;
«Είναι όμορφο νησί, και κοντά στην Αθήνα, μπορείτε να εκμεταλλευτείτε το πλεονέκτημα αυτό. Έπειτα έχετε πολλές δραστηριότητες, το φεστιβάλ είναι πολύ ωραία ιδέα. Οι συναυλίες, τα περίπτερα, οι εκδηλώσεις που κάνατε με τη μαγειρική. Κι είναι και το φιστίκι όπλο σας. Έχουμε κι εμείς μια πόλη στη νοτιοανατολική Τουρκία που κάνει μπακλαβάδες και φιστίκι νόστιμο σαν το δικό σας. Gaziantepλέγεται. Μπορείτε να κάνετε αδερφοποίηση. Νομίζω θα είναι καλό και για σας και για αυτούς.»
Λέει ακόμα ότι είναι ευχαριστημένη στην Ελλάδα, νιώθει στο σπίτι της, οι άνθρωποι φιλικοί, κι ωραίος τόπος.
Η κοινωνική αναταραχή τη φοβίζει καθόλου, η κρίση όπως εξελίσσεται;
«Όχι, θα τα καταφέρετε, έχω ανησυχίες περισσότερο για το περιβάλλον, αυτά είναι πιο σημαντικά θέματα. Τα άλλα μπορούν να λυθούν αν θελήσει κάποιος να τα λύσει. Για το περιβάλλον δε γίνεται να λυθεί τίποτε άμεσα, μ’ ένα νόμο.»
Στη χώρα της τι γίνεται, ακούσαμε κι εκεί τόσα τελευταία.
Με κοιτάζει, γελαστή, ήρεμη:
«Νόμιζα ότι θα μιλήσουμε για την Αίγινα, και την Ελλάδα.»
Έχει δικές της πολιτικές αντιλήψεις;
«Έχω, αλλά είναι προσωπική μου υπόθεση τι πιστεύω».
Τουλάχιστο θα μας πει κάτι που την ενόχλησε στην επίσκεψή της;
«Οι ταμπέλες στους δρόμους. Δεν είναι θέμα δικό σας μόνο, σε όλη την Ελλάδα, ένας ξένος δεν ξέρει πώς να κινηθεί. Ή δεν υπάρχουν, ή είναι κρυμμένες πίσω από δέντρα, ή τις έχουν βάψει και δε βλέπεις τι λεν.»
Το τελευταίο ρεπορτάζ που είχαν κάνει από την Αθήνα ήταν για τις αντιφασιστικές κινητοποιήσεις με αφορμή τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, όσο για την αναφορά στην Αίγινα και το Φ, Φ. θα μας ειδοποιήσει όταν βγει, να το δούμε αν θέλουμε.
Η ώρα κοντεύει, ζητάμε το λογαριασμό, αλλά έχει ήδη πληρώσει ο συνεργάτης της. Ντροπή, στο νησί μας; – διαμαρτυρόμαστε.
«Αρκετά μας φιλοξένησε το νησί σας.»
Μια υπέροχη συνάντηση, απαρχή ελπίζουμε καινούριας κι όχι περαστικής φιλίας.
Βικτώρια Τράπαλη
