…Το ερώτημα ακόμη πλανάται στο δραστήριο Σύλλογο Κυψέλης της Αίγινας, καθώς διασώζεται το έθιμο του Λειδινού, κατ’ αρχάς ως μια ανάγκη να υπάρχει ένα μικρογεύμα μετά το κολατσιό και το γεύμα, στο μεγάλωμα της μέρας, από το μήνα Μάρτη και επι ένα εξάμηνο που τρέχουν οι αγροτικές δουλειές, έπειτα ως μια αναζήτηση της αιωνιότητας, των μύθων του Άδωνι, της Περσεφόνης, του θανάτου και της ανάστασης, μια ατελείωτη χαρμολύπη, που εκφράζεται με χορούς, εύθυμα μοιρολόγια και ξέφρενο γλεντοκόπι, πάντα με τις οδηγίες του άοκνου προέδρου Γιώργου Μουτσάτσου!
Και οι ασώματες κεφαλές …στις θέσεις τους.
Κομνηνός Α.
