Μπορεί ο Αντιδήμαρχος ύδρευσης να υψώνει εύκολα τη φωνή, αλλά ό,τι πει, ο λόγος του συμβόλαιο!
“Δεν θα σου βάλω ποτέ ρολόι νερού” της είπε και το έκανε! Ο λόγος ήταν, ότι η γυναίκα ζήτησε εγγράφως τα υλικά που της ζητήθηκαν από την υπηρεσία ύδρευσης, για τη σύνδεσή της με το δίκτυο.
Που πας κυρία μου; Δεν ήξερες, δεν ρώταγες;
Ας πάρουμε όμως την ιστορία από την αρχή:
Μόνιμη κάτοικος του νησιού, αγόρασε ένα διαμέρισμα στη Βαγία. Δεν της έφτανε η μόνιμη κατοικία της, ήθελε και άλλο …μπελά στην Αίγινα. Και θέλει να κάνει και νόμιμη σύνδεση με το δίκτυο του νερού!
Αφού έχει κάνει αίτηση τον Ιούνιο, τον Ιούλιο καλείται στο Δήμο να πληρώσει τα έξοδα σύνδεσης. Τα πληρώνει. Μετά, “πρέπει” να έρθει σε τηλεφωνική και προσωπική επικοινωνία με τον αρμόδιο υδραυλικό της κοινότητας Μεσαγρού. Γίνεται και αυτό. Ο υδραυλικός την ενημερώνει, ότι χρειάζεται υλικά σύνδεσης, τα οποία δεν προμηθεύεται ο Δήμος και τα έχει μόνο ένα κατάστημα της Αίγινας. Η γυναίκα επιλέγει να τα αγοράσει η ίδια. Ο υδραυλικός αρνείται να της τα γράψει και τα σημειώνει όπως της τα λέει.
Την επόμενη μέρα, για την ορθότητα των υλικών και την νομιμότητα του θέματος, κάνει αίτηση, να της δώσουν εγγράφως από τον Δήμο τα υλικά που της ζητήθηκαν.
Και φυσικά, η αίτησή της χάθηκε. Όχι, που δεν θα χανόταν!
Μετά από επιμονή της και επίδειξη φωτοτυπίας της …χαμένης αίτησης, η χαμένη βρέθηκε κάπου παραπεταμένη.
Σε λίγες μέρες ήρθε και η απάντηση: “Γειά σου Γιάννη, κουκιά σπέρνω”. Η απάντηση δεν ανέφερε ούτε υλικά, ούτε χρηματικό ποσό, παρά μόνο …κουκιά. Γι αυτό, πηγαίνει να συνεννοηθεί με τον υπεύθυνο Αντιδήμαρχο. Του εξηγεί ότι θέλει γραπτώς τα υλικά, ο κος Μαρμαρινός συμφωνεί ότι χρειάζονται, αλλά αρνείται να το υπογράψει. Η γυναίκα επιμένει και καταλαβαίνετε, ότι γίνεται ο κακός χαμός εκεί μέσα. Η έντονη συζήτηση κλείνει με την δήλωση του Αντιδημάρχου: “δεν θα σου βάλω ποτέ ρολόι και κάτσε και περίμενε να φέρει τα υλικά ο Δήμος, που δεν θα τα φέρει ποτέ”!
Το ΄πε και το ‘κανε!
Αφού η κάτοικος έκανε και δεύτερη αίτηση, η υπηρεσία αναγκάστηκε να της απαντήσει. Τα υλικά αγοράστηκαν από εκεί που “έπρεπε”, αφού ένα άλλο κατάστημα δεν τόλμησε ούτε να τα παραγγείλει! Γιατί άραγε;
Ενημέρωσε τον υδραυλικό και την υπηρεσία ύδρευσης και άρχισε το “εγώ το ‘πα στον σκύλο μου και ο σκύλος στην ουρά του”. Και ούτε ο σκύλος, ούτε η ουρά του δεν τοποθετεί το …πολυπόθητο ρολόι. Η επίσημη δικαιολογία: “Ο Μεσαγρός έχει πολλές βλάβες και οι υδραυλικοί δεν προλαβαίνουν”.
Εδώ, οφείλω ένα “μπράβο” στους υδραυλικούς, γιατί και εγώ μένω εκεί και δεν έχω ούτε μία διακοπή νερού με όλες αυτές τις βλάβες! Υπάρχει βέβαια και η υποψία, ότι εργάζονται διακριτικά, για το μελλοντικό συντριβάνι, που θα διακοσμήσει την προσφάτως αποκτηθείσα πλατεία της Βαγίας! (πλατεία Ουκρανοελληνικής Φιλίας).
Τώρα, αν το καλοσκεφτούμε και εμείς, θέλουμε ντε και καλά να τα κάνουμε όλα νόμιμα! Δεν πρέπει να προσαρμοστούμε με τους άγραφους νόμους του νησιού; Λες και δεν ξέρεις κυρία μου άλλο τρόπο να έχεις νερό. Με ένα ρολόι βολεύονται δυό-τρεις και γλυτώνεις και τα δημοτικά τέλη, αυτά τα …ανταποδοτικά. Πες και ένα ευχαριστώ σε όλους τους υπεύθυνους που σε απάλλαξαν και σου έδειξαν τον δρόμο. Τον γνωστό – άγνωστο δρόμο, που ο κόσμος το ‘χει τούμπανο και ‘μεις κρυφό καμάρι.
Που να τρέχεις τώρα, σε Σ.Ε.Ε.Δ.Δ. και European Ombudsman…
Εδώ στην Αίγινα τα πράγματα είναι απλά, μη χαλάτε τις καρδιές σας. Νερό υπάρχει!
