Το «Patchwork» (μπαλωματοδουλειά –ίσως- επί το ελληνικότερον) είναι μια μορφή ραπτικής, η οποία όχι μόνον ξανακάνει χρήσιμα τα παλιά, παραπεταμένα υφάσματα, αλλά και αποτελεί μια δημιουργική ενασχόληση. Απότοκό της μπορεί να είναι, τόσο η εκτόνωση των μύχιων βασάνων, όσο και κάποιο όμορφο χειροποίητο κέντημα: μια πολύχρωμη και κοπιαστική παπλωματοθήκη, κάποια μαξιλαροθήκη με ζωηράδα στα σχέδια και τις πιθαμές.
Η ιστορία του «Patchwork» ξεκινάει από πολύ παλιά. Υπάρχουν ευρήματα 5.000 χρόνων σε Κίνα, Ιαπωνία και Αίγυπτο, καθώς και αναφορές από την εποχή του Μεσαίωνα. Μοιάζει, η τέχνη αυτή –όπως πλέον θεωρείται-, να γεννήθηκε απ’ την καθημερινή ανάγκη των ανθρώπων να μεταποιήσουν τα ρούχα τους, να δώσουν μια «δεύτερη ευκαιρία» στα ταλαιπωρημένα ή και τρυπημένα υφασμάτινα υπάρχοντά τους, να βρουν μια εναλλακτική για την επιβίωσή τους ως ένα βαθμό.
Οι κυρίες του Συλλόγου Γυναικών Αίγινας που παρακολουθούν τα μαθήματα της Πέμπτης, –είναι θαυμαστό πόσες πολλές φορές μεταμορφώνεται αυτή η αίθουσα σε καθημερινή βάση- επί δύο ώρες μεταχειρίζονται δεκάδες μικρά και μεγαλύτερα κομμάτια υφάσματος, ακολουθώντας τις οδηγίες της κας Αλίκης Σήμαν. Η περυσινή αναγνωριστική με την τεχνοτροπία χρονιά, απέδωσε έναν πιάστη μαγειρικής, ενώ εφέτος, με τη συμπλήρωση εικοσιτεσσάρων μαθημάτων οι κ. Αθηνά, Δέσποινα, Έφη, Κατερίνα, Λιάνα και Σου, τις οποίες και συναντήσαμε εχθές, θα αποκτήσουν την ολόδική τους παπλωματοθήκη.
Τα μαθήματα γίνονται στο εντευκτήριο του Συλλόγου Γυναικών Αίγινας κάθε Πέμπτη 5:30-7:30 το απόγευμα.
Τόνια Ζαραβέλα
φωτο: Κομνηνός Α.
