Μια φορά κι ένα καιρό, οι γυναίκες τελειώνοντας τις σκληρές δουλειές της καθημερινότητας, σκύβανε με υπομονή, φαντασία και δημιουργία, να πλέξουν δανδέλες για τα προικιά, δανδέλες κοπανελιού. Ο ρυθμικός ήχος που παρήγαγαν τα ξυλάκια τους τα τυλιγμένα με τις κλωστές, αντηχούσε σε όλο το σπίτι και έδωσε την ονομασία στο κοπανέλι.
Το κοπανέλι στην Αίγινα είναι απόλυτα δεμένο με την παράδοσή της.
Στην Ελλάδα, το πρότεινε από τη Δύση, η βασίλισσα Αμαλία, ιδρύοντας την Βασιλική Σχολή Χειροτεχνίας.
Στο ανοιξιάτικο πρωινό του σήμερα, μας δέχθηκε σπίτι της στους Ασώματους, η κυρία Κατερίνα Γεροντή και μας μίλησε για την αγάπη της για την τέχνη του κοπανελιού και τις δυσκολίες για να περνά η παράδοση από τις παλαιότερες στις νεότερες.
Την ευχαριστούμε για την ευγενική φιλοξενία της και την παραχώρηση των έργων της για φωτογράφιση.
Ευχόμαστε, στην καταιγιστική εποχή που ζούμε, να υπάρξει συνέχεια σε αυτή την παράδοση, γιατί η υπομονή, η φαντασία και η δεξιοτεχνία που απαιτούνται για το κοπανέλι, μάλλον με την εκμάθηση ενός δύσκολου εγχόρδου, μπορεί να συγκριθεί!
Νατάσσα Χαρατσή
