Ο. Γιώργος Κοττάκης, στα 30 του χρόνια, διεκδικεί τον δημαρχιακό θώκο ως υποψήφιος της “Λαϊκής Συσπείρωσης Αίγινας”, του συνδυασμού που εκπροσωπεί τις θέσεις του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας στο νησί, παραλαμβάνοντας τη σκυτάλη από τον πατέρα του Στέλιο Κοττάκη, επί χρόνια εκπρόσωπο του ΚΚΕ στα δημοτικά μας πράγματα. Είναι ένα νέο, φρέσκο πρόσωπο, με πίστη στις ιδέες του και τη δύναμη του λαϊκού κινήματος. Στην ερώτηση αν είναι κάποιες στιγμές άχαρο να παλεύει σ’ αυτή την ηλικία για μια θέση κατά τεκμήριο μειοψηφική, η απάντηση είναι πως στόχο αποτελεί η δυναμική παρουσία κι εκπροσώπηση στο δημοτικό συμβούλιο, που θα μπορέσει να ανατρέψει την επερχόμενη λαίλαπα εφ’ όλης της ύλης στο κοινωνικό πρόσωπο όχι μόνο της αιγινήτικης ή ελληνικής αλλά και συνολικά της ευρωπαϊκής πραγματικότητας.
Γ. Κοττάκης: “Η λογική ότι η ψήφος στο ΚΚΕ είναι χαμένη ψήφος επειδή δεν πρόκειται να αναλάβουμε την εξουσία, είναι εντελώς λάθος. Καταρχήν, από την ιδεολογία του το κόμμα παλεύει για την εξουσία, αλλά όχι με την έννοια να γίνουμε εταίροι της διαχείρισης του καπιταλισμού. Παλεύουμε για τα λαϊκά ιντερέσσα, κι όχι τα κυβερνητικά. Την περασμένη τετραετία, για να το δούμε σε τοπικό επίπεδο, όταν κινητοποιήθηκε ο κόσμος, όταν πάλεψε και αντέδρασε, ματαιώθηκαν οι αυξήσεις στο νερό. Είναι πάρα πολλά αυτά που μπορούμε να πετύχουμε όλοι μαζί. Πάρτε μόνο τις συγκοινωνίες, και τις ακτοπλοϊκές γραμμές και την οδική συγκοινωνία. Είναι τεράστιο πρόβλημα για το νησί, όχι μόνο επειδή είναι αραιές αλλά και λόγω εισιτηρίου. Σ’ αυτό το οικονομικό περιβάλλον ποιος θα έρθει στην Αίγινα με αυτές τις τιμές; Και γι αυτό το θέμα έχουμε κινητοποιηθεί και θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε.”
Α. L.: “Στην υποθετική περίπτωση που οι Αιγινήτες ξυπνούν αύριο το πρωί αποφασισμένοι να τη δουν αλλιώς, και σας εκλέγουν δήμαρχο, ποια θα είναι η πρώτη σας κίνηση;”
Γ. Κοττάκης: “Να φωνάξουμε τον κόσμο και να του πούμε την αλήθεια, τι έχει δρομολογηθεί και τι τον περιμένει. Να βρούμε τρόπους μαζί να δράσουμε, ν’ αντισταθούμε πολίτες και δημοτική αρχή πλάι-πλάι. Υπάρχουν υποψήφιοι που εμφανίζονται ανεξάρτητοι και πολυσυλλεκτικοί κι ακομμάτιστοι– τι νόημα έχει; Το θέμα είναι ποια πολιτική θα ακολουθήσουν. Εφόσον πρόκειται για απλή διαχείριση του ίδιου συστήματος, για μας δεν οδηγεί πουθενά.”
Α. L.: “Για μια πιθανή συμμαχία με συγγενή σας χώρο, ώστε να έχετε μεγαλύτερη παρουσία στο δ.σ. και κατά συνέπεια πιο δυνατή φωνή, τι θα λέγατε;”
Γ. Κοττάκης: “Μόνη πραγματική συμμαχία είναι η κοινωνική, αυτή που εκφράζεται από τη βάση, κι έχει για γνώμονα ακριβώς την πολιτική που θα ακολουθηθεί, όπως είπαμε και παραπάνω. Διαφορετικά η όποια σύμπραξη πρόκειται για ρεσιτάλ αυταπάτης. Ας πάρουμε το θέμα του αγωγού: ναι, συμφωνούμε να γίνει, αλλά με χρήματα του κράτους, και φυσικά να μην υπάρξει ιδιωτικοποίηση της ΕΥΔΑΠ, γιατί το νερό δεν είναι εμπόρευμα. Το έργο αυτό το έχουν χρυσοπληρώσει τόσα χρόνια με τους άμεσους κι έμμεσους φόρους και τα τέλη οι Αιγινήτες, το δικαιούνται από την πολιτεία, χωρίς την ανάμιξη κοινοτικών κονδυλίων κι ΕΣΠΑ. Η πολιτική της ευρωπαϊκής ένωσης οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στις ιδιωτικοποιήσεις, το ίδιο ισχύει και για τη διαχείριση των απορριμμάτων, όπου το αποτέλεσμα ξέρετε ποιο θα είναι; αυξημένα τέλη, ελαστικές μορφές απασχόλησης, κατάργηση εργατικών δικαιωμάτων. Να σας πω κι άλλο – είχαμε πάει μια φορά στο σταθμό μεταφόρτωσης στη Σκοτεινή κι αυτό που είδαμε ήταν συγκλονιστικό – μιλάμε για νεκροταφείο οχημάτων. Αυτά, είναι όλα χρήματα του ελληνικού λαού. Να βρεθούν οι πόροι, από το κράτος, επαναλαμβάνω, να φτιαχτούν ή να αντικατασταθούν. Βλέπουμε τι γίνεται – στην υγεία, στην παιδεία, στους παιδικούς σταθμούς, στο οδικό δίκτυο, παντού. Η πολιτεία αποσύρεται αφήνοντας το δρόμο ανοιχτό στο μεγάλο κεφάλαιο. Μα δεν δικαιούται να το κάνει, τα έχει δουλέψει ο ελληνικός λαός, με τον κόπο του χτίστηκαν. Κι ο δικός μας ρόλος είναι να περιφρουρήσουμε, να υπερασπιστούμε αυτές τις κατακτήσεις. Αυτή την άλωση παλεύουμε να ανατρέψουμε, να δείξουμε το πρόβλημα στην πραγματική του διάσταση, να δει ο κόσμος τον πραγματικό εχθρό και να μη δεχτούμε ως de facto αυτή την κατάσταση.”
Α. L.: “Η ανατροπή του σκηνικού που αναφέρετε μοιάζει δονκιχωτισμός στις μέρες μας. (σ.σ. τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές ο κ. Σαμαράς περιγράφει από τηλεοράσεων στην κ. Μέρκελ τη χαρά του για την επίσκεψή της στη χώρα κι εκείνη τον ευχαριστεί για τη θερμή υποδοχή της στην Ελλάδα, εξαίροντας τα επιτεύγματά του ως πρωθυπουργός.) Ίσως το εύχεστε για τα εγγόνια σας;...”
Γ. Κοττάκης: “Αντίθετα, κάνουμε ό, τι μπορούμε για να το ζήσουμε εμείς οι ίδιοι. Δεν πετάμε στα σύννεφα, ούτε είμαστε ουτοπιστές. Υπάρχει δυνατότητα ο κόσμος να ζήσει σε πολύ καλύτερο περιβάλλον, ν’ αναπτύξει τον πολιτισμό, που για μας είναι πολύ σημαντικός, τη βιομηχανία του, τις τέχνες, τον αθλητισμό, να ζήσει όμορφα, με χαρά τη ζωή του. Το μόνο που χρειάζεται είναι από το πόστο του ο καθένας να παλέψει γι αυτή την προοπτική. Θέλουμε να μας μιλήσει ο κόσμος, χωρίς να στρογγυλεύει τα λόγια του, κι η επόμενη δημοτική αρχή, με την αντιπολίτευση μαζί, να τιμά τον ρόλο της. Υπάρχουν ανασφάλιστοι πολίτες στο νησί. Τι μεριμνούμε γι αυτούς; είναι δημότες μας, πώς μπορούμε να τους εξασφαλίσουμε; Τι θα κάνουμε για τα ΕΚΑΒ, ντροπή να μην έχουμε οδηγούς και να κινδυνεύουν ζωές. Άλλη προτεραιότητα, η κατασκευή ενός ελικοδρόμιου, ή να αποκτήσει το νησί μια αξιοπρεπή αίθουσα εκδηλώσεων, έχουμε αφήσει το Δημοτικό Θέατρο να καταρρέει. Για όλα αυτά δεν έχουν καμία ευθύνη οι προηγούμενες διοικήσεις; Ακόμα μια ενδεικτική περίπτωση είναι το θέμα του ΕΠΑΛ. Έχει κτιστεί πάνω στο ρέμα, κι εκτός που κάθε τόσο πλημμυρίζει οι καθαρίστριες πηγαίνουν εθελοντικά κάθε πρωί (το απόγευμα είναι η βάρδια τους) να καθαρίσουν τις τουαλέτες γιατί ξεχειλίζουν καθημερινά από βοθρολύματα, και στέλνουμε νέα παιδιά εκεί να μάθουν γράμματα. Είναι αδιανόητο να συνεχιστεί η ίδια πολιτική της αδιαφορίας. Σε όλα τα επίπεδα.”
Α. L.: “Τι περιμένετε – ή τι εύχεστε – για το βράδυ των εκλογών;”
Γ. Κοττάκης: “Θα σας πω τι φοβάμαι: πως όποια δημοτική παράταξη κι αν εκλεγεί θα ακολουθήσει την ίδια πεπατημένη. Μπορεί ο ένας υποψήφιος να είναι πιο ικανός, ή τεχνοκράτης, ο άλλος πιο αμόρφωτος, ο άλλος πιο γνώστης, αλλά το ζήτημα είναι να συζητήσουμε για την πολιτική που θ’ ακολουθήσουμε από δω κι εμπρός, όχι μόνο ο Δήμαρχος, μα και η αντιπολίτευση, μαζί με τους πολίτες. Διαφορετικά δε θα αλλάξει τίποτα. Δείτε και τη Βουλή, μια πασαρέλα έχει καταντήσει.”
Κοιτώντας το ρεπορτάζ για το προχτεσινό Δημοτικό Συμβούλιο ομολογούμε πως σε πολλά ο κ. Κοττάκης όχι μόνο έχει δίκιο, αλλά κι είναι απολύτως εύστοχος: όντως χρειάστηκε να ξεσηκωθεί ο κόσμος για να ακουστεί (όσο ακούστηκε) η φωνή του, όντως η Λαϊκή Συσπείρωση, δια στόματος του Στέλιου Κοττάκη, υπερασπίστηκε τα αυτονόητα, μαζί με κάποιους άλλους μετρημένους στα δάχτυλα δημοτικούς συμβούλους, μέσα σ’ ένα γενικότερο κλίμα – αδιαφορίας να το πεις; απαξίωσης – των οξυμένων προβλημάτων της καθημερινότητάς μας. Του ευχόμαστε καλή επιτυχία, λοιπόν, και μια δυναμική παρουσία στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο. Μόνο σε καλό θα μας βγει.
Aegina Light
