Χωμένο μες στα πεύκα και σκαρφαλωμένο σε μια πλαγιά στη βορειοανατολική πλευρά του νησιού, υπάρχει ένα μικρό χωριό που η κάθε του γωνιά έχει τη γοητεία των παλιών παραμυθιών, ένας αθέατος νεραϊδότοπος. Το όνομά του, Κύλινδρας.
Απαρτίζεται από μερικές δεκάδες σπίτια, πολλά από αυτά παλιά, πέτρινα, εγκαταλειμμένα κτίσματα, με όλη την αύρα των περασμένων χρόνων στις κλειστές ξύλινες πόρτες τους.
Στο έμπα του χωριού, ένα άλλο κτίσμα, σύγχρονο, τσιμεντένιο, διαστάσεων 2Χ3, έχει τη δική του πόρτα ανοιχτή. Απ’ έξω η χειροποίητη ταμπέλα γράφει: Ιατρείον Κύλινδρα. Γυρνάς το κλειδί και μπαίνεις. Ένα γραφείο, διάφορα διακοσμητικά, ένα όμορφο σιδερένιο κρεββάτι στρωμένο με δαντελένιο κλινοσκέπασμα, το τραπεζάκι δίπλα επίσης στρωμένο με δαντελένιο τραπεζομάντηλο. Ρωτήσαμε κάτοικο του χωριού αν επισκέπτεται ποτέ το ιατρείο γιατρός, μας απάντησε όχι φυσικά, από τότε που καταργήθηκαν οι αγροτικοί γιατροί, “αλλά το κρατάμε καθαρό και περιποιημένο, για την περίπτωση που περάσει ένας ξένος και θελήσει να μείνει – τόσοι μας έρχονται από τα μονοπάτια.”
Από την ίδια γυναίκα μαθαίνουμε πως στο χωριό μένουν σήμερα 6-7 οικογένειες, και δυο “κορίτσια” (ανεξαρτήτως ηλικίας) έχουν αναλάβει αυτόβουλα την πρωτοβουλία να κρατάνε τον μικρό οικισμό όχι μόνο πεντακάθαρο αλλά και νοικοκυρεμένο, παρακινώντας όλους τους χωριανούς να τον στολίζουν σα να είναι το πραγματικό, ευρύτερό τους σπίτι.
Έξω από την κάθε αυλή, καλόγουστες εικαστικές παρεμβάσεις, πασχαλιάτικες ευχές ζωγραφισμένες σε κεραμίδια, κομμάτια ξύλο, πήλινες γλάστρες, μικρές σκαλωσιές με μπρούτζινα φωτιστικά, όπου σταθεί το μάτι σου μια φροντίδα, μια ξεχωριστή αγάπη για τον κοινόχρηστο χώρο.
Δεν έχει λόγια, μόνο αν το δείτε, αν το ανασάνετε, θα το πιστέψετε το μικρό αυτό θαύμα που συντηρούν από δική τους ανάγκη οι κάτοικοι του Κύλινδρα.
Σ’ ένα μικρό, σχεδόν άγνωστο χωριό, στο νησί της Αίγινας…..
Βικτώρια Τράπαλη
φωτό: Νέλλη Πετροπούλου
