Δυο εβδομάδες περίπου πριν το Πάσχα και ακούσαμε από το Ευαγγέλιο τον Χριστό να μιλά στους Αποστόλους για εκείνα που θα έρθουν όταν μπουν στα Ιεροσόλυμα, δηλαδή προσβολές, κοροϊδίες, εμπτυσμούς, μαστιγώσεις θάνατο ατιμωτικό αλλά…και Ανάσταση!
Μετά από επίγειες δόξες που ακολουθούσαν από τις θεραπείες και τη δίωξη των δαιμόνων, ο Κύριος τους μίλαγε για τα Πάθη που τον περιμένουν και τη ταπείνωση που θα ζήσει, προετοιμάζοντας τους για να μην λιγοψυχήσουν μπροστά στο Σταυρό, να μην φοβηθούν τη θυσία αλλά να έχουν στραμμένα τα μάτια τους στη χαρά που θα έρθει και τη τελική επικράτηση της εκρηκτικής Αγάπης που σπάει κάθε δεσμά και ταφόπλακες.
Είναι κέρδος για μας ότι ήδη οι Μαθητές Του πέρασαν δοκιμασίες που είναι φυσικό να νιώσουμε και μείς όπως η δυσπιστία, αν και έζησαν τρία ολόκληρα χρόνια μαζί Του, ωστόσο η ανθρώπινη φύση δείχνει δειλία και αποδεικνύεται ότι είναι θέμα ποιότητας της πίστης μας όχι θαυμάτων ή αποδείξεων, αυτό που τελικά μετατρέπει το φόβο των Ιουδαίων σε χαρά Αναστάσεως είναι το δώρο της Παρουσίας Του κοντά μας και το ειλικρινές: ‹‹ο Κύριος μου και ο Θεός μου›› που αναφωνεί η καρδιά μας.
Ο Σταυρός υπάρχει στη ζωή μας αδελφοί μου, με πολλούς τίτλους, είναι στο χέρι μας να εμπιστευτούμε στο Θεό την Ανάσταση μας.
Καλή δύναμη – καλή Ανάσταση
π. Κωνσταντίνος Σελλάς
