Ο Παντελής Μεθενίτης είναι -όπως χαρακτηρίζεται στις συζητήσεις- “κουκουλικός”. Ολοχρονίς εκφράζει στην προσωπική του σελίδα στο “facebook” τη βαθιά πίστη του στις δυνάμεις της παράταξης. Ωστόσο, μέχρι το 2008 που γνωρίστηκε με τον επικεφαλής του εννιάχρονου -πια- συνδυασμού “Αίγινα Κίνηση Ευθύνης”, κο Παν. Κουκούλη, ως αρθρογράφος ο ίδιος σε τοπικά μέσα, η στάση του απέναντι στην τότε διοίκηση ήταν καθαρά κριτική και γόνιμα αντιπολιτευτική. “Μέσα από τις συζητήσεις που αρχίσαμε να κάνουμε, με κέρδισε. Και ξέρει και θέλει να ακούει. Είδα πως η σκέψη του και ο σκοπός του κινούνταν βάσει της εποχής. Έβλεπε μπροστά.” Έτσι από τις εκλογές του 2010 αποφασίζει να ταχθεί στο συνδυασμό “διότι έβλεπα πως η μόνη λύση για την επόμενη τετραετία ήταν η συνέχιση της διοίκησης Κουκούλη. Ϊσως με κάποιες μικρές αλλαγές και προσθήκες νέων ανθρώπω”, δεν συμμετέχει, όμως, σ’ εκείνη την αναμέτρηση και στο ψηφοδέλτιο του συνδυασμού “για προσωπικούς λόγους”.
Σήμερα, στην τελική ευθεία πριν από τις κάλπες, ζώντας όλες τις φάσεις των επερχόμενων δημοτικών εκλογών, ως υποψήφιος πλέον δημοτικός σύμβουλος Αίγινας, ο Παντελής Μεθενίτης μιλάει στο AeginaLight για τους λόγους της καθόδου του.
“Μέσα από αυτή μου τη συμμετοχή, μιας και είμαι σχετικά νέος, κερδίζω εμπειρίες πολιτικής και ζωής. Δεν έθεσα υποψηφιότητα για να ξεκινήσω να κάνω πράγματα, είμαι ενεργός μέσα από σωματεία, συλλόγους… Σκοπεύω να ασχοληθώ, από το πόστο και του αιρετού, με την καθημερινότητα: με τον αθλητισμό, τον πολιτισμό, την κατάσταση των δρόμων, με όλα όσα θέλουν όρεξη για δουλειά και αλληλεγγύη, διότι αυτήν την εποχή τίποτε δε μπορεί να γίνει αν ο συνδυασμός και ο κόσμος δε συμπορευτούν. Μπορούν να γίνουν πράγματα και χωρίς χρήματα, δίχως να χρειάζονται μελέτες, όμως, σίγουρα τα μακροπρόθεσμα έργα απαιτούν ειδικούς χειρισμούς, από άτομα που έχουν τις γνώσεις και υπάρχουν τέτοια στον δικό μας συνδυασμό. Σκοπός της 5ετίας είναι η καθημερινότητα, και έργο της καθημερινότητας είναι και το Κλειστό Γυμναστήριο. Αυτή τη στιγμή αθλούνται εκατοντάδες στο γήπεδο, αλλά δεν έχουν την ασφάλεια της στέγης, οι προπονήσεις τους εξαρτώνται από τις καιρικές συνθήκες.”
Έχουν γίνει δράσεις εθελοντικού χαρακτήρα στο νησί, όπως ο καθαρισμός και η βελτίωση της Παιδικής Χαράς της Κυψέλης, στις οποίες και συμμετείχατε, επισύροντας μάλιστα αρνητικά σχόλια για την ανάμιξή σας τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Ως δημοτικός σύμβουλος τι θεωρείτε πως μπορείτε να προσφέρετε παραπάνω;
Ό,τι μπορεί να προσφέρει ο οποιοσδήποτε. Υπάρχει το σαράκι, θέλετε γονιδιακά, μιας και μέλη της οικογένειάς μου, όπως ο πατέρας και ο θείος μου, ασχολήθηκαν με την πολιτική έντονα από το ’80, μέχρι προσφάτως. Υπήρχαν εντάσεις, υπήρχε έντονος πολιτικός λόγος στο σπίτι, έτσι θέλησα να ασχοληθώ με τα τοπικά. Οι άνθρωποι που ασχολούνται με τα κοινά, έχοντας εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους, δεν πρέπει να στέκονται σε ένα κομμάτι. Δε βλέπω την υποψηφιότητα και την πιθανή εκλογή μου σα μεγαλύτερη ευθύνη, την ίδια ευθύνη αισθάνομαι και σαν απλός πολίτης. Νομίζω πως θα εκπροσωπήσω κάποιους ανθρώπους, άλλωστε, το να προσφέρεις στο σύνολο σε μια κλειστή κοινωνία είναι ανταποδοτικό. Αν πάει καλά η Αίγινα, θα πάει καλά στο πολλαπλάσιο η δουλειά μου, το παιδί μου, η ποιότητα της ζωή μας, τα πάντα.
Το κακό είναι πως δεν πρέπει να τα ζητούμε όλα από το δήμο. Ο δήμος, όμως, χρειάζεται να είναι παρών, να σχεδιάζει και να βοηθά. Σε τέτοιες δράσεις, όπως εκείνη στην παιδική χαρά, η αρωγή του δήμου θα τα έκανε όλα πιο απλά. Προσωπικά ασχολούμαι με δράσεις εθελοντικές, κοινής ωφέλειας, από το 2005. Μας κατηγόρησαν κακόβουλα, γιατί αποφασίσαμε να βελτιώσουμε το χώρο τώρα. Από τις αρχές του έτους περιμέναμε την απόφαση, εάν τελικά θα κατασκευαστεί εκεί το Κλειστό. Η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού απεφάνθει πως η τοποθεσία δεν πληρεί τις προϋποθέσεις, κι έτσι ξεκινήσαμε να καθαρίσουμε, να βάψουμε, να επισκευάσουμε, να φυτέψουμε στην Παιδική Χαρά. Δε μπορεί σε μία εκλογική μάχη να είσαι προκατειλημμένος. Μας κατηγόρησαν και για το θεατρικό, τη “Λυσιστράτη”. Εύκολη δικαιολογία, κακώς εννοούμενη προπαγάνδα, λάσπη. Οι πρωτοβουλίες σαν το θεατρικό και τον καθαρισμό της παιδικής χαράς, είναι ομαδικές δράσεις οργανωμένες από δεκάδες γονείς, και έχουν μοναδικό σκοπό τη βελτίωση της καθημερινότητας των παιδιών μας, καθώς και τη βοήθεια συνανθρώπων μας που έχουν ανάγκη. Η αγάπη μου για το μησί και η θέλησή μου για προσφορά, δε σταματά κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, αλλά ούτε και μετά τις εκλογές. Όσοι με γνωρίζουν το έχουν διαπιστώσει αυτό τα προηγούμενα χρόνια.
Η διοίκηση Σακκιώτη, περηφανεύεται για τις επιτυχίες της στον αθλητισμό. Γνωρίζοντας τα πράγματα εκ των έσω, πιστεύετε πως δικαιούται να το κάνει;
Δεν πιστεύω πως κάποιος ανεβαίνει στο δήμο για κακό. Χρειάζονταν περισσότεροι άνθρωποι στην παρούσα διοίκηση, κανείς,δε μπορεί να ισχυριστεί πως υπήρχε συνεννόηση μεταξύ των μελών της. Μεμονωμένες φιλότιμες προσπάθειες, δυστυχώς, δεν αρκούσαν, και έτσι χάθηκε η μάχη με την καθημερινότητα. Και τα δεδομένα έγιναν σήμερα ζητούμενα. Τώρα, όσον αφορά ειδικότερα τον αθλητισμό, τα περισσότερα έργα έγιναν από πρωτοβουλία ιδιωτών. Η άνθιση του αθλητισμού στην Αίγινα, επήλθε από το μεράκι των γυμναστών, των αθλητών, των γονέων, από τους οποίους δόθηκε και η ώθηση. Τα έργα του ταρτάν στίβου και του χλοοτάπητα – έργα όντως της Περιφέρειας και του δήμου – είναι κάτι το ελάχιστο, για το οποίο δεν πρέπει να υπερηφανευόμαστε, τα θεωρώ όχι μόνον αυτονόητα, αλλά και το ελάχιστο που μπορούσε να γίνει. Τα άλλα νησιά έχουν ήδη Κλειστό Γυμναστήριο, και η Αίγινα, με τον τόσο πληθυσμό, την επισκεψιμότητα και την ιστορία, τους πεντακόσιους και πλέον νέους των συλλόγων που αθλούνται καθημερινά, τριάντα τόσα χρόνια, ακόμη το αιτείται.
Από το βήμα του δημοτικού συμβουλίου, ως πολίτης, είχατε δηλώσει πως η εικόνα του Σώματος είναι κάθε άλλο παρά ενθαρρυντική για την εμπλοκή των νέων με τα κοινά. Πώς θα μπορούσε να αντιστραφεί το σκηνικό της μη συμμετοχής;
Είναι όντως θλιβερή η εικόνα να απουσιάζουν οι νέοι άνθρωποι, όσο και οι γυναίκες. Παρακολουθώ τις συνεδριάσεις για να αποκτήσω εμπειρίες. Κάθε φορά φεύγοντας, προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου να μην ξανα-ασχοληθώ με τα κοινά. Πρέπει να δούμε τι θέλουμε ως ψηφοφόροι, έτσι θα αλλάξει το σκηνικό. Να έχουμε έναν άνθρωπο που μας σφίγγει το χέρι, να μας λέει αυτά που θέλουμε να ακούσουμε ή να λειτουργεί θεσμικά και όταν πρέπει να μας ακούσει, να μας ακούει; Μπορεί ο υποψήφιος δήμαρχος του “Αίγινα Κίνηση Ευθύνης”, κος Παν. Κουκούλης να μη χορεύει στα πανηγύρια για να τον δουν, όμως από προσωπική εμπειρία γνωρίζω πως έχει αυτιά και πόρτες ανοιχτά. Αυτή τη φορά η αμφίδρομη σχέση με τον κόσμο είναι μονόδρομος. Από την επομένη των εκλογών ένα μοντέλο κοινής δράσης είναι κάθε ομάδα, κάθε γειτονιά να απευθείνεται στο δήμο για τα προβλήματά της, να βρίσκονται από κοινού λύσεις, καθώς είναι γνωστό πως ο δήμος αδυνατεί οικονομικά να κάνει αυτά που έκανε τις προηγούμενες δεκαετίες.
Για ποιούς λόγους οι έχοντες το δικαίωμα του “εκλέγειν” να ψηφίσουν Παντελή Μεθενίτη;
Μπορώ να επιχειρηματολογήσω ευκολότερα όντας μέλος του συγκεκριμένου συνδυασμού. Σε προσωπικό επίπεδο, θα ήθελα να με τιμήσει ο κόσμος με τη ψήφο του, διότι έχω ζήσει πολλά μέσα από τη δουλειά μου, όπως και μέσα από σωματεία, συλλόγους, οργανώσεις… Πιστεύω πως είμαι άνθρωπος που δουλεύει, ακούει, πως μπορώ να προσφέρω ώστε να γίνει πραγματικότητα το σχέδιο του “Αίγινα Κίνηση Ευθύνης”. Πιστεύω πως μπορούμε να γίνουμε ομάδες, φίλοι και γνωστοί, και να συμβάλλουμε στη βελτίωση της καθημερινότητας.
Θα ήθελα να τονίσω πως, σ’ αυτές τις εκλογές, όλες οι “διαβουλεύσεις”, τα “παντρέματα”, γίνονται τόσο φανερά, ακόμη και μετά την κατάθεση των εκλογικών σχηματισμών. Ανήκω σ’ έναν συνδυασμό που’ χει δηλώσει εξαρχής ξεκάθαρα το στίγμα του για τις εκλογές. Η ευθύνη για την εκλογή ανήκει στον κόσμο. Πρέπει οι ψηφοφόροι να δουν ποιος συνδυασμός ήταν ακέραιος στα βήματά του, ποιος λοξοδρόμησε, είπε και όχι και ναι. Αυτή τη φορά το αίσθημα πως δεν υπάρχει δικαιολογία είναι πιο έντονο, συνεπώς κι η απόφαση του καθενός μας είναι πιο εύκολη. Το μότο μας, “Δεν είναι καιρός για πειράματα”, δεν είναι τυχαίο – ο κόσμος δεν έχει άλλες αντοχές. Υπάρχει ένας συνδυασμός αταλάντευτος, και άλλοι που συγκροτήθηκαν με σκοπό την εκλογή “και …βλέπουμε”.
Τόνια Ζαραβέλα


