«Σεβαστείτε και το σχήμα και τη ζωή μου ολόκληρη για τα θέματα της Εκκλησίας και του λαού μας και την ευπρέπεια και μη με αναμιγνύετε με αυτό το αίσχος. Τελείωσε. Είναι μια διαστροφή της ανθρωπίνης υπάρξεως», δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Άνθιμος και τόνισε πως δεν έχει επικοινωνήσει για το θέμα με τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη.
Ανέφερε ακόμη ότι έχει προγραμματιστεί συγκέντρωση χριστιανικών οργανώσεων στην αυλή του Αγίου Δημητρίου το βράδυ της Παρασκευής και θα ακολουθήσει αγρυπνία, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το gay pride, ενώ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να παραστεί και ο ίδιος.
Πάμε τώρα και στην πρώτη, και χρονολογικά και σημασιολογικά, (κατά τη γνώμη μας) παρέμβαση, αυτή του Αρχιμανδρίτη Βασίλειου Βαρβέλη, ο οποίος σε επιστολή του στην Εφημερίδα Συντακτών δήλωσε ευθαρσώς τα εξής για την αντιμετώπιση από τις αστυνομικές δυνάμεις των απολυμένων καθαριστριών, που έχει αναδειχτεί παγκόσμια, με πρωτοσέλιδο μάλιστα στους New York Times, σε τεράστιο ζήτημα για τη φυσιογνωμία της σημερινής Ελλάδας. Λέει ο 44χρονος Αρχιμανδρίτης:
«Η μάνα μου καθαρίστρια, εγώ παιδί κι ανίψι καθαριστριών. Έλαμπαν τα σπίτια που δούλευε 6 μέρες την εβδομάδα και την έβδομη, την Κυριακή, (στην “αργία” της), να καθαρίσει και το δικό μας το σπίτι κι εμάς, να μαγειρέψει ένα πιάτο ζεστό φαγητό, να πλύνει, να απλώσει, να σιδερώσει, να μας αγκαλιάσει και να ξεκουραστεί. Αυτή η μάνα μου!
Αυτές οι Περιστεριώτισσες, οι μανάδες των φίλων μας, που ξεκινούσαν χαράματα νηστικιές, αφήνοντας τα παιδιά στους δρόμους, για να φτάσουν στην Εκάλη, στη Φιλοθέη, στο Ψυχικό, με κρύο, με βροχή, με χιόνι, με ζέστη και να γίνουν “παραδουλεύτρες”, όπως τις έλεγαν οι “Κυρίες”, για να μας μεγαλώσουν, με το μεροκάματό τους, να μας μορφώσουν, να γίνουμε άνθρωποι. Και οι περισσότεροι γίναμε!
Κι όταν επέστρεφε η μάνα απ΄ τη δουλεία, έχοντας μέσα στην τσάντα της τη βρεγμένη της ρόμπα που φορούσε όταν σφουγγάριζε με τα γόνατα τα πατώματα, μικρός εγώ, πολύ μικρός, τη ρώταγα με αγωνία:
– Μαμά, τι μου έφερες;
– “Κούραση, παιδί μου”, η απάντησή της. “Κούραση”.
Μεγαλώσαμε με τα ρούχα που έδιναν οι “Κυρίες” στη μάνα μας για ψυχικό. Δικό μας ρούχο δεν είχαμε. Αποφόρια. Μ’ αυτά ντυνόμασταν. Μανάδες ηρωίδες!
Σ’ αυτές τις μανάδες σήκωσε το χέρι του ο Φασισμός. Αυτές τις μανάδες χτύπησαν οι “μπράβοι” των 500 ευρώ. Αντί να φιλήσουν το χέρι τους, τις έστειλαν στα νοσοκομεία.
Αυτοί που σκότωσαν τον “αδελφό” μας και το “παιδί” μας, τον Γρηγορόπουλο,
αυτοί που προσφέρουν ασυλία στους ναζιστές, σάρκα από τη σάρκα τους,
αυτοί που πουλάνε πρέζα στις πιάτσες, για να μην ξυπνήσει ποτέ ο λαός,
αυτοί που εκδίδουν πόρνες, για να μαζεύουν τα ποσοστά,
αυτοί που φέρονται απάνθρωπα στους μετανάστες,
αυτοί που εκβιάζουν καταστηματάρχες,
αυτοί που πάντα υπηρετούν την εκάστοτε εξουσία πιστά. Οι ταγματαλήτες στην κατοχή, οι ασφαλίτες στη χούντα, για να λάβουν ως ανταπόδοση το “μέρισμά τους” τόλμησαν και σήκωσαν το βέβηλο χέρι τους, στις μανάδες μας.
Σ’ όλα αυτά τα ανθρωπάρια, με τους γυμνασμένους μυς και το ελάχιστο μυαλό, που με τη στάση και τη συμπεριφορά τους έφτυσαν τις ίδιες τις μανάδες τους, γυρίζω την πλάτη.
Σκληραίνω την καρδιά μου.
Δεν τους ευλογώ πια. Δεν μου βγαίνει.
Δεν έχω ευχή για αυτούς.
Ολοι αυτοί, θα με βρουν μπροστά τους, στον αγώνα.
Φωνάζω δυνατά: Ξυπνήστε όλοι, ξύπνα επιτέλους, λαέ του Θεού, πριν να είναι αργά»…
Φυσικά, η δυνατή φωνή του ακούστηκε ένθεν κακείθεν. Κάποιοι αγιοποίησαν την αγωνιστικότητα του λόγου του, άλλοι τον καταβαράθρωσαν στα Τάρταρα (ΣΥΡΙΖΑΙΟΙ στην εκκλησία, είναι ο χαρακτηριστικός τίτλος κάποιου ιστότοπου), και ακόμα φυσικότερα ξεσήκωσε τη μήνι των συνδικαλιστών αστυνομικών. Συγκεκριμένα, οι πρωτοβάθμιες Ενώσεις των Αστυνομικών ζητούν τώρα από την Ομοσπονδία τους να προχωρήσει σε αγωγές και μηνύσεις εναντίον του Αρχιμανδρίτη Βαρβέλη, ενώ χαρακτηρίζουν τις θέσεις του φασιστικές αφού, όπως λένε, βασιζόμενος σε ένα πραγματικά απαράδεκτό γεγονός που κατήγγειλλαν οι πάντες, επιτίθεται χυδαία κατά του συνόλου των αστυνομικών.
Όλα φαίνεται ότι τα έχει ο μπαξές στην παραπάνω καταγραφή. Η μικρή μας Βαβέλ στο μεγαλείο της…
Βικτώρια Τράπαλη
