Προτού συμπληρωθεί καλά-καλά ένας χρόνος από την τελευταία της θεατρική παρουσία στην Αίγινα, η Τίνα Τζάθα επιστρέφει καλλιτεχνικά -σε νέα βάση, στο Λαογραφικό Μουσείο Αίγινας.
Στις 27 πέρυσι τον Σεπτέμβρη, ότι είχε εισαχθεί στη Δραματική Σχολή “Ιάκωβος Καμπανέλλης”, πρωταγωνίστησε στην παράσταση “Μια ζωή σ’ ασπρόμαυρα καρέ” στην αυλή του Λαογραφικού, μία παράσταση που αγαπήθηκε πολύ από το κοινό της Αίγινας. Είχαν προηγηθεί “Τα ίδια και τα… γΊΔΙΑ” σε σκηνοθεσία Βασίλη Βασιλάκη στο Δημοτικό Θέατρο Αίγινας, αλλά και οι πανελλαδικές εξετάσεις με τις οποίες και πέρασε στο Τμήμα ισπανικής γλώσσας και φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Φέτος, για μία και μόνον παράσταση, την “ΤετραΠαραλογία”, ως μέλος μιας ομάδας που δημιουργήθηκε με φίλες της από τη Δραματική Σχολή που φοιτά, θα μας δώσει δείγμα της υποκριτικής της προόδου, στην περήφανη επιστροφή της στην Αίγινα και στο χώρο του Λαογραφικού, σε λίγες μέρες, στις 23 Ιουλίου.
Γέννημα θρέμα του νησιού, σε συνέντευξή της το 2012 μάς συστήθηκε ως μία ερασιτέχνις θεατρίνα. Τα όνειρα που έκανε τότε, πήραν ήδη τη τροχιά της υλοποίησης.:
…Θα μπορούσε να είναι η ενανθρώπιση κάποιας θεατρικής εγκυκλοπαίδειας με ένα σωρό ονόματα παραστάσεων να ξεπηδούν κάθε τόσο από τα χείλη της· να τα εκφράζει στα αγγλικά –τη γλώσσα που θα τη φέρει ονειρικά στη Νέα Υόρκη, αλλά και με αυτοδίδακτες ισπανικές φράσεις –ένα ακόμη βήμα πιο κοντά στη μετάφραση που λατρεύει. Η Τίνα Τζάθα, ερασιτέχνις θεατρίνα και εν δυνάμει επαγγελματίας ηθοποιός, μετρά ήδη ώρες πολλές παίζοντας στο ξύλινο πάλκο, κρυφοκοιτώντας στη γκουίντα, απολαμβάνοντας τα παρασκήνια… Στα γονίδιά της, σαν κάτι να γράφεται για αρχαία τραγωδία, για σατυρικό δράμα, για μονολόγους και κλασσικά έργα που υπερθεματίζουν τη διαχρονία των παθών και των λαθών του ανθρώπινου γένους, σαν να γράφεται κάτι για τα θεατρικά εκείνα έργα που σε αναγκάζουν να βρεις μια κάποια άκρια στη ζωή σου.
Από τα πρώτα χρόνια της ζωής της, βρέθηκε στα κρύα μάρμαρα της Επιδαύρου να παρακολουθεί -κάθε χρόνο- μια παρέλαση μεγίστων θεατρανθρώπων, να κωδικοποιεί λόγια και κινήσεις και να συμμερίζεται πλήρως τη λατρεία της μητέρας της για την τέχνη. Αυτό το αίσθημα του “κάτι” κατά τη διάρκεια των παραστάσεων, η μαγεία, το σπουδαίο του χώρου –όπως λέει- μεγάλωνε όπως μεγάλωνε και η ίδια. Για να έρθει κάπως πιο κοντά στο όνειρο, διάβασε –σχεδόν αποστήθισε- τα βιογραφικά, τις συνεντεύξεις των προσώπων του χώρου και χίλια δύο αποφθέγματα, μονόπρακτα και ποιήματα γεμάτα νόημα. Λάτρεψε τους μελλοντικούς της συναδέλφους και βάλθηκε να τους γνωρίσει, να μοιραστεί μαζί τους το πάθος της και εκείνοι με τη σειρά τους να τη συμβουλέψουν και να την κατευθύνουν.
Κι από ταπεινή παρατηρήτρια, η Τίνα, έγινε μέλος της υποκριτικής δράσης, σύνδεσμος στιγμών τέρψης και ψυχαγωγίας. Στην πρώτη τάξη του Λυκείου εντάχθηκε στη θεατρική ομάδα του Γε.Λ. & Επα.Λ. του νησιού που συντονίζει η Λάγια Μαστρογιαννίδου. Εκεί επισφραγίστηκε η ανάγκη της να ζήσει μέρος όλων όσων από χρόνια ονειρευόταν· μια μεγάλη ομάδα ηθοποιών να’ ναι κλεισμένη στο θέατρο προσπαθώντας να βρουν τη σωστή έκφραση, την κατάλληλη κίνηση, ο βηματισμός σύγχρονος με τη μουσική να δώσει το απαιτούμενο γέλιο, ή το απαιτούμενο κλάμα, και αγωγός αυτών των αισθημάτων να’ ναι συν τοις άλλοις κι εκείνη.
Στην Επίδαυρο μόνον και μόνον να κάθεσαι στα καθίσματα είναι κάτι το μοναδικό. Σου έρχονται στο μυαλό πόσες προσωπικότητες, πόσα εκατομμύρια θεατών έκατσαν πριν από εσένα και ανατριχιάζεις από το δέος. Μόνον τα φώτα να πέσουν στο χώρο και κενό να είναι το θέατρο, νιώθεις και βλέπεις κάτι το φανταστικό. Τόσα χρόνια σα θεατής, θα ήθελα να ζήσω όλο αυτό το αίσθημα κάποια στιγμή και σαν ηθοποιός. Αν αγαπάς πράγματι την τέχνη κάνεις αργά- αργά τα βήματα και με αξιοπρέπεια. Ξέρω ότι αν πας πολύ γρήγορα αποτυγχάνεις, όταν δε δίνεσαι ολοκληρωτικά στο θέατρο σε απωθεί. Η μητέρα μου λατρεύει την αρχαία τραγωδία, το θέατρο. Όταν όμως ανακοίνωσα στους γονείς μου ότι θέλω να ασχοληθώ με την υποκριτική αμέσως μου παρουσίασαν το γνωστό για την εποχή επιχείρημα: που θα βρεις δουλειά;. Ωστόσο τους εξήγησα πως προτίθεμαι να ασχοληθώ με το χώρο παράλληλα με σπουδές αγγλικής φιλολογίας. Είναι και τα δύο μέρος του παζλ της ζωής μου.
Πρότυπό της και λατρεμένη σε κάθε ταινία, η Τζένη Καρέζη! Δε θα δει καμμία διασκευή ταινίας ή θεατρικού που έπαιζε εκείνη και αρνείται πεισματικά να ακούσει κάθε τι, γνώμη ή κρίση για το σύγχρονο ανέβασμα του «Μεγάλου μας Τσίρκου». Προσκυνά το ίνδαλμά της στο δράμα, το προσκυνά εξίσου και στην κωμωδία. Αν και η Τίνα ακόμη δε μπορεί να ξεχωρίσει πιο από τα δύο είδη της πηγαίνει καλύτερα….
Info: 23 Ιουλίου 2014: “ΤετραΠαραλογία”, από ομάδα σπουδαστών της Δραματικής Σχολής “Ιάκωβος Καμπανέλλης”. Παίζουν: Τεό Λαχανά, Ηλιάνα Μπαφέρου, Κριστέλα Ζοτάι, Τίνα Τζάθα.
Στην αυλή του Λαογραφικού Μουσείου Αίγινας.
Γενική Είσοδος 10 ευρώ / Φοιτητικό 5 ευρώ
Τόνια Ζαραβέλα
φωτογραφία Βασιλικής Ταντάουι
