Εδώ και τρεις βδομάδες έχει προαγγελθεί η δράση που διοργανώνει στην Αίγινα η Τράπεζα Τροφίμων στις 26 Ιουλίου.
Όπως μας πληροφορεί το σχετικό δελτίο τύπου : πολλοί και καταξιωμένοι για την κοινωνική τους προσφορά φορείς αλλά και πρόσωπα του νησιού, όπως οι Αίγινα … Εθελοντής, η Σχολή Βυζαντινής και Παραδοσιακής Μουσικής, το Φωτογραφικό Εργαστήρι Αίγινας, παιδιά από το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων Αίγινας και την αθλητική ένωση ‘Σαρωνικός’, εθελοντές από τον σύλλογο Αίγινα Rising, τον Σύλλογο Γυναικών Αίγινας και τους Ενεργούς Πολίτες, πλαισιώνουν την προσπάθεια προσφέροντας την πλούσια εμπειρία τους και την δημιουργική τους διάθεση.
Ως αξιοσημείωτη επίσης αναφέρεται η συμβολή μεμονωμένων εθελοντών καθώς και αρκετών ιστοσελίδων και blogs που συμμετέχουν ο καθένας με τον δικό του μεγαλύτερο ή μικρότερο τρόπο.
Είναι μια είδηση που ακούγεται ενωτική και χαρμόσυνη, ειδικά καθώς ενσωματώνει τόσο διαφορετικούς χώρους, με κοινό παρονομαστή τη δραστηριότητα για μια καλύτερη ζωή.
Ένα πρώτο ερώτημα στο συντονιστή της προσπάθειας κ. Δημήτρη Νέντα, είναι με ποιο τρόπο θα συμπράξουν όλοι αυτοί στη δράση της Αίγινας. Θα υπάρξουν κάποια δρώμενα, εκδηλώσεις, που θα φέρουν τη σφραγίδα των συμμετεχόντων, πέρα από τη συλλογή τροφίμων;
Δημήτρης Νέντας:
Ξεκινώντας να σχεδιάσουμε την δράση του Σαββάτου για την συλλογή τροφίμων, αναζητήσαμε πληροφορίες από ιστοσελίδες και blogs σχετικά με την Αίγινα, για τα όσα γίνονται στο νησί.
Χωρίς κάποιο ιδιαίτερο κόπο, αντιληφθήκαμε ότι υπάρχει έντονη δραστηριότητα από πολλούς τοπικούς συλλόγους και ομάδες, όχι μόνο σε θέματα κοινωνικής αλληλεγγύης αλλά πολύ περισσότερο σε θέματα πολιτιστικά, αθλητικά κ.α. Οπότε αυθόρμητα προέκυψε η ιδέα να υλοποιήσουμε μια δράση στην οποία θα συμμετέχουν πολλοί και διαφορετικοί φορείς της Αίγινας, μέλη των οποίων θα δώσουν το παρόν ως εθελοντές στα super markets, συλλέγοντας τρόφιμα για την υποστήριξη οικογενειών της Αίγινας.
Δίνουμε πρώτοι το καλό παράδειγμα της συμμετοχής και της έμπρακτης ευαισθητοποίησης και αναπτύσσουμε μια συλλογική προσπάθεια που δείχνει ότι το ενδιαφέρον για τις ανάγκες του συνανθρώπου μας, δεν αφορά μόνο μια ή περισσότερες κοινωνικές οργανώσεις αλλά είναι ένα σοβαρό θέμα που αγγίζει κάθε έναν από εμάς. Τονίζουμε ιδιαίτερα το θέμα της συμμετοχής και το θεωρούμε ως βασικό στόχο που θα έπρεπε να πετύχουμε. Δημοσιεύσαμε και κοινοποιήσαμε ανοιχτά την ιδέα μας, συζητήσαμε σε αρκετές συναντήσεις τις απόψεις μας για την προσπάθεια αυτή, ενώ παράλληλα απευθύναμε και συγκεκριμένες προσκλήσεις.
Σε κάθε περίπτωση όμως, το βασικό μας πρόβλημα ήταν να μπορέσουμε να έρθουμε σε επαφή με τους φορείς του νησιού, να γνωριστούμε μεταξύ μας και να συζητήσουμε για μια δράση η οποία θα έπρεπε να έχει συγκεκριμένους στόχους, άξονες και πρακτικές. Μετά από δύο μήνες προσπαθειών, θεωρώ ότι φτιάξαμε μια καλή ομάδα, κινητοποιηθήκαμε πολλοί φορείς και βάλαμε τα θεμέλια μιας καλής συνεργασίας η οποία θα αντέξει στον χρόνο, ανεξάρτητα και από την Τράπεζα Τροφίμων. Πετύχαμε τον πρώτο μας στόχο, την ευαισθητοποίηση των φορέων και την ενημέρωση των πολιτών. Θέσαμε τους άξονες καλής συνεργασίας και σχεδιάζουμε τις πρακτικές που θα δείτε το Σάββατο…
Το καλοκαίρι του ’15, έχοντας την φετινή εμπειρία θα μπορούμε να υλοποιήσουμε περισσότερες ιδέες, αν και εύχομαι να μην υπάρχει ανάγκη …
Κι ένα δεύτερο, πολύ πιο επώδυνο ερώτημα αφορά τα σημερινά δεδομένα της ελληνικής κοινωνίας. Σύμφωνα με το πρώτο ενημερωτικό σημείωμα που αναρτήσαμε στις 2/7: “Η Τράπεζα Τροφίμων είναι κοινωφελές, μη κερδοσκοπικό ίδρυμα. Ιδρύθηκε το 1995, από τον Γερ. Βασιλόπουλο, με αποκλειστικό σκοπό την καταπολέμηση της πείνας και τον περιορισμό της σπατάλης. Συγκεντρώνει δωρεές σε τρόφιμα, και είδη καθαριότητας που προέρχονται από τα πλεονάσματα της παραγωγής των βιομηχανιών λίγο πριν την λήξη τους και τα διανέμει σε 196 συσσίτια και ιδρύματα με απόρους, ηλικιωμένους, ορφανά παιδιά, άτομα με ειδικές ανάγκες, αστέγους και άτομα που ακολουθούν προγράμματα απεξάρτησης. Φροντίζει το περιβάλλον αφού εκατοντάδες τόνοι τροφίμων και απορρυπαντικών δεν καταλήγουν στις χωματερές…”
Επίσης, αν επισκεφτείτε την σελίδα της Τ.Τ. στο facebook, θα δείτε να προβάλλονται οι βιομηχανίες – εταιρείες που συμβάλλουν προσφέροντας τα μη εμπορεύσιμα πια προϊόντα τους αντί να τα στέλνουν στις χωματερές.
Όπου το τριπλό ερώτημα που από μόνο του προκύπτει – χωρίς καμία πρόθεση να δυναμιτίσουμε την όποια θετική πρωτοβουλία – είναι:
α) Κατά τη γνώμη σας, τι τύπου κοινωνία αναπτύσσεται – οικοδομείται μέσα από τέτοιου είδους προσεγγίσεις;
β) Υπάρχουν, πάλι κατά τη γνώμη σας, εναλλακτικοί τρόποι δράσης για ένα φορέα σαν τον δικό σας – κατά τεκμήριο οργανωμένο, μεγάλης εμβέλειας, με πείρα στα επισιτιστικά προβλήματα;
γ) Είστε σίγουρος ότι έχουμε φτάσει στο σημείο να απαιτείται το προσκλητήριο κάλεσμα που επαγγέλλεται το σημείωμα της συνεργάτιδάς σας κ. Βασιλικής Χελιώτη, όπως το διατυπώνει το μήνυμα αλληλεγγύης που κι εμείς αναρτήσαμε, ή μήπως κατασκευάζεται μ’ αυτόν το τρόπο μια αντιπαραγωγική, αντιαναπτυξιακή, αντιελπιδοφόρα λογική;
Δημήτρης Νέντας:
Στο τριπλό ερώτημα, επιτρέψτε μου να απαντήσω δίνοντας μια συνολική εικόνα, καταθέτοντας περισσότερο δικούς μου προβληματισμούς και σκέψεις, προσεγγίζοντας τα σημαντικά ερωτήματά σας, τα οποία πρέπει να αποτελέσουν το κέντρο για κάποια άλλη μεγάλη συζήτηση…
Όπως ήδη αναφέρατε, η Τράπεζα Τροφίμων έχει μια σχεδόν 20-ετή παρουσία προσφοράς και δράσης. Δημιουργήθηκε το ’95 στο περιβάλλον της οικονομικής άνθισης και αναπτύσσοντας συνεχώς και συστηματικά την προσφορά της, βρέθηκε και αυτή – όπως και όλη η Ελληνική κοινωνία – στο κατώφλι της οικονομικής κρίσης. Σε αντίθεση με τα συνήθη στεγανά, η Τράπεζα Τροφίμων είναι ένας φορέας που βασίζεται στην ιδιωτική πρωτοβουλία και αντέχει με επιμονή στον χρόνο!
Απέναντι στα σοβαρά προβλήματα της κρίσης εντείναμε τις προσπάθειές μας. Υλοποιήσαμε επισιτιστικά προγράμματα συνεργαζόμενοι με άλλους φορείς, αναζητήσαμε νέες ιδέες, διευρύναμε τις συνήθεις πρακτικές μας.
Σίγουρα, η επισιτιστική βοήθεια δεν είναι η λύση για την ρίζα του προβλήματος. Τα συσσίτια δεν αντιμετωπίζουν την ανεργία και οι διανομές τροφίμων σε οικογένειες δεν αναβαθμίζουν ένα βιοτικό επίπεδο που δεν εξασφαλίζει στέγη, περίθαλψη, παιδεία, πολιτιστικές ή αθλητικές δραστηριότητες κ.α.
Ωστόσο, θα ήταν τραγικό για την ιστορία μας και θα ήμασταν υπόλογοι, αν μέναμε με σταυρωμένα τα χέρια. Έχουμε την συνείδηση ότι δεν αντιμετωπίζουμε την ρίζα του προβλήματος. Παράλληλα όμως, ξέρουμε ότι προωθούμε μια αντίληψη η οποία υπήρχε στην ελληνική κοινωνία, αλλά δυστυχώς ξεχάστηκε. Την αντίληψη της αλληλεγγύης, του ενδιαφέροντος για τον συνάνθρωπό μας, όχι ως μια μοντέρνα και νεωτεριστική ιδέα, αλλά ως μια στάση ζωής. Μια στάση ζωής που παλαιότερα χαρακτήριζε όλη την Ελλάδα, και τώρα διασώζεται – λιγότερο ή περισσότερο – στις μικρές τοπικές κοινωνίες της επαρχίας που κρατούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους. Εκεί που ο γείτονας δεν είναι ο άγνωστος χ, αλλά ένα πρόσωπο που σε συνοδεύει από τα μικρά παιδικά σου χρόνια. Εκεί που ο καλός Σαμαρείτης δεν είναι η εξαίρεση, αλλά η πλειοψηφία.
Αντίθετη από τα μικρά ελπιδοφόρα ψήγματα, είναι η καθημερινή πραγματικότητα που μας κατακλύζει και μας επαναφέρει από τους οραματισμούς μας. Μια καθημερινότητα, όπου πρέπει να απευθύνουμε προσκλήσεις, να κινητοποιήσουμε, να ευαισθητοποιήσουμε για τα στοιχειώδη! Όντως, μπορεί εύκολα να διαπιστώσει κανείς ότι τα τελευταία χρόνια έχουν πολλαπλασιαστεί οι φορείς εκείνοι που συμπαρίστανται σε ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Την ίδια όμως στιγμή, αντιμετωπίζουμε ωμή και κυνική την αδιαφορία. Ο καθένας από εμάς, επικεντρώνεται στον εαυτό του, μένει στο δικό του μικρό ή μεγάλο πρόβλημα και κλεισμένος σ’ αυτό, στέκεται τυφλός στην τραγωδία του άλλου. Ώρες – ώρες, ευχόμαστε να ‘καεί η κατσίκα του γείτονα’, γιατί όχι, να καεί κι όλη η χώρα!
Η Τράπεζα Τροφίμων, μένοντας πιστή στον δικό της αγώνα για την καταπολέμηση της πείνας, καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για την υποστήριξη των 218 συσσιτίων και ιδρυμάτων με τα οποία συνεργαζόμαστε σε Αττική και Θεσσαλονίκη. Ήδη, το 2013 διαχειριστήκαμε πάνω από 1.500 τόνους τροφίμων, ενισχύοντας εκκλησιαστικά ιδρύματα, ορφανοτροφεία, γηροκομεία, κέντρα απεξάρτησης, κέντρα υποστήριξης νέων, ατόμων με ειδικές ανάγκες κ.α. Σε κάθε μας μικρή προσφορά, στηρίζουμε ένα μεγάλο κοινωνικό έργο και δίνουμε μια ‘ανάσα’ σε χιλιάδες συμπολίτες μας.
Ευχόμαστε να έρθει σύντομα η ώρα, όπου δεν θα έχουμε λόγο ύπαρξης.
Προσπαθούμε να προσφέρουμε κάθε μέρα και περισσότερα.
Χαιρόμαστε που μοιραζόμαστε και μοιράζουμε ελπίδα!
Βικτώρια Τράπαλη
φωτο: Aegina Light
