Οι Δευτέρες συνήθως ξεκινάνε πρωί πρωί με τράπεζες. Πληρώνω, πληρώνω, πληρώνω και με τα …ολίγα που απομένουν –αν απομείνουν- κάνω μια βόλτα στην αγορά, ψάχνοντας ένα τρόπο να ξεκινήσει …νόστιμα η εβδομάδα.
Φτάνοντας στην ψαραγορά βλέπω τις μικρές νόστιμες –και φθηνές- γαριδούλες. Ωραία, ένα κιλό παρακαλώ! Τι άλλο; Τομάτες χρειάζομαι, καμμιά πιπεριά, μαϊντανό, σκόρδο κρεμμύδια, …θα τα βρώ πιο πέρα, στην Παναγίτσα στους παραγωγούς.
Βρήκα λοιπόν ωραίες κόκκινες μεγάλες ντομάτες,, πιπεριές, μεταξύ των οποίων και καυτερές,, μαϊντανό, κρεμμύδια… και ψάχνω τώρα αρωματικό βαρελίσιο κρασί – και στο μανάβικο του Ντε Λούκα, στην Αφαίας, θα βρω άφθονο, αλλά και στα περίπτερα της παραλίας, στην είσοδο της ψαραγοράς, ή απέναντι από το κρεοπωλείο του Τζώνη. Φρέσκο δαφνόφυλλο ξέρω από ποια αυλή θα ¨τσουρνέψω¨!
Γυρίζοντας σκέφτομαι καλή η γαριδομακαρονάδα αλλά μήπως με τα χωριάτικα λαζάνια του Σαράντη Σώρρου φτιάξω ένα -ντιπ για ντιπ- αιγινήτικο “λαζανότο” γαρίδας; …και πάω, λοιπόν, στο μαγαζί του, απέναντι από τους πάγκους των παραγωγών. Τα ζυμαρικά είναι φτιαγμένα με φρέσκο γάλα από τα ζώα του και φρέσκα αυγά από τις δικές του κότες, εγγύηση νοστιμιάς και ποιότητας.
Ωραία, τώρα που τα ΄χω όλα ….αρχίζουμε!
Πρώτα να καθαρίσω τις γαρίδες με το μικρό μυτερό μου μαχαιράκι! Αφού τις ¨γδύσω¨ χαράζω και βγάζω και το μαύρο αντεράκι κυρίως από τις μεγάλες.
Κρατάω τα κεφάλια στις μεγαλύτερες, έτσι για το εφέ και το αφαιρώ από τις μικρούλες, εννοείται ότι τα κεφάλια και κελύφη τα βράζουμε για ένα εικοσάλεπτο σε ενάμιση λίτρο νερό, με το δαφνόφυλλο, δύο μπαχαράκια, ένα καρότο και λίγο ελαιόλαδο.
Στο ζουμί τους, αφού τα πιέσω στο σουρωτήρι για να δώσουν όλη τη γεύση, θα βράσω μετά τα λαζάνια, συμπληρώνοντας νερό όσο χρειάζεται και αλατίζοντας.
Τώρα η σάλτσα! Σε βαθύ τηγάνι σοτάρουμε σε μέτρια φωτιά ελαιόλαδο, μια σκελίδα σκόρδο, δύο ψιλοκομμένα κρεμμύδια, μιάμιση πιπεριά –η μισή είναι καυτερή, αν δεν τρελένεστε για καυτερά μη βάλετε- για ένα λεπτό περίπου.
Μόλις σοταριστούν ρίχνω τις ψιλοκομμένες τομάτες (5 -6 τον αριθμό), τα αφήνω να πάρουν βράση 2-3 λεπτά και ρίχνω ένα ποτηράκι κρασί μια χούφτα ψιλοκομμένο μαϊντανό, μια κούπα από το ζουμί γαρίδας, αλάτι πιπέρι.
Αφήνουμε τη σάλτσα να σιγοβράσει για 5-7 λεπτά και μόλις εξατμιστεί το περισσότερο υγρό βάζουμε τις γαρίδες να μαγειρευτούν για 2-3 λεπτά. ¨Όχι περισσότερο γιατί θα σκληρύνουν και θα χάσουν τη φρεσκάδα τους και τη γεύση τους. Σβήνω τη φωτιά και μέχρι να δέσει η γαριδοσάλτσα, βράζω τα λαζάνια –ολίγον αλ ντέντε-. Τώρα ή θα πάρουμε τα λαζάνια και θα τα βάλουμε στη σάλτσα και αφού τα φέρουμε δυο βόλτες στο τηγάνι θα σερβίρουμε ή εναλλακτικά θα τα σουρώσουμε, θα τα βάλουμε σε μια πιατέλα και θα τα ¨λούσουμε¨ με τη σάλτσα. Εγώ, προτιμώ την πρώτη εκδοχή. Το τυρί δεν έχει θέση σε αυτό το φαγητό. Προτιμώ την ολίγον spicy γεύση της φρέσκιας τομάτας με την τρυφερή γαριδούλα, που ¨κολλάει¨ πάνω στα λαζάνια .
Αυτό είναι ένα αιγινήτικο ¨λαζανάτο¨ με γαρίδες.
Το ¨μπουρλότο¨ σαγανάκι γαρίδας …άλλη μέρα.
