Το τελευταίο διάστημα, παρότι βρισκόμαστε σε μετεκλογική κι όχι προεκλογική περίοδο, υπάρχει μια έντονη συνθηματολογία στο δημόσιο λόγο του νησιού. Η ψυχραιμία, το μέτρο, φαίνεται να απουσιάζουν ακόμα μια φορά οδυνηρά. Κραυγαλέα δελτία τύπου μας πληροφόρησαν την περασμένη βδομάδα για τη διένεξη δημοτικής αρχής – υδρομεταφορέα (τελικά τι απέγινε, κ. Σακκιώτη, κ. Μαρμαρινέ, κ. Λεβεντάκη, ποια από τις δυο πλευρές ψευδόταν, όπως δημόσια αλληλο-καταγγέλλατε; Ο Δήμος ή η ΛΕΒΕ ΝΕ;)
Ένα άλλο παράδειγμα, η ορκωμοσία της νέας δημοτικής αρχής την Κυριακή, πόση βουή κι αντάρα ξεσήκωσε; Ελάχιστα κεντρώνοντας στην ουσία των δηλώσεων του νέου Δημάρχου, το ενδιαφέρον τύπου και σχολιαστών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έδειξε να περιστρέφεται κυρίως γύρω από την “παραφιλολογία” της τελετής.
Διαβάζουμε σε σχετικό ρεπορτάζ: “Άλλοι πάλι, έδειχναν κάπως ενοχλημένοι (κυρίως αυτοί που προέρχονται από τη μείζονα μειοψηφία), αφού τα τραύματα της πρόσφατης ήττας δεν φαίνεται να έχουν ξεπεραστεί”, ενώ στέλεχος της νέας διοίκηση σημείωνε στο fb:… “συμπληρώνω το εξής και μόνο ως παρατήρηση, η αντιπολίτευση δεν έδωσε σε κανένα από την διοίκηση συγχαρητήρια , εξαιρώ τον Αντώνη Ντελή και τον Μηνά Γιαννούλη οι υπόλοιποι σηκώθηκαν και έφυγαν. Προσωπικά δεν περίμενα να με συγχαρούν. Η κοινωνική μόρφωση δεν διδάσκεται στα Πανεπιστήμια αλλά είναι μάθημα της ίδιας της ζωής”.
Εξίσου πολλά σχόλια πυροδότησε η παραίτηση του Βαγγέλη Μπαρμπέρη (ενός από τα δημοφιλέστερα πολιτικά πρόσωπα του νησιού) από τη θέση του εκλεγμένου δημοτικού συμβούλου. Πολλοί υπερασπίστηκαν την απόφασή του αυτή, μα υπήρξαν κι εκείνοι που την χαρακτήρισαν ως έλλειψη διάθεσης για συνεργασία και συναίνεση.
Επειδή ένα τέτοιο κλίμα δεν προοιωνίζει καλά μηνύματα για το άμεσο μέλλον της διαχείρισης των κοινών, κι επειδή τα πράγματα είναι πάρα πολύ σοβαρά για να χάνεται η ουσία μέσα σε έναν πόλεμο εντυπώσεων, ζητήσαμε από τον πρώην δήμαρχο κ. Παναγιώτη Κουκούλη, επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης, να μας πει τη δική του άποψη και για τα παραπάνω μα και γενικά για το πού πατάμε και πού βρισκόμαστε την τόσο κρίσιμη περίοδο που περνάμε ως κοινωνία.
Π. Κουκούλης: “Καταρχήν να ξεκαθαρίσουμε τι πάει να πει συνεργασία, αφήνοντας στην άκρη τα ευχολόγια και τις γενικολογίες που δεν έχουν κανένα ουσιαστικό αντίκρισμα. Συνεργασία, κατά την άποψή μου, θα πει να κάνει η διοίκηση συγκεκριμένες προτάσεις, όχι μόνο στις πολιτικές δυνάμεις του νησιού αλλά και σε όλους τους φορείς και τις συλλογικότητες. Επίσης, θέλω να τονίσω ότι η Κίνηση Ευθύνης συνολικά ως παράταξη, αλλά κι εγώ προσωπικά σεβόμαστε απεριόριστα όλους τους θεσμούς, και φυσικά τον θεσμό του Δημάρχου και του Δημοτικού Συμβουλίου. Είναι αδιανόητο να μου καταλογίσει κανείς περιφρόνηση στους θεσμούς, τη στιγμή που πιστεύω βαθιά ότι χωρίς αυτούς δεν προχωράει η κοινωνία. Όσον αφορά στην τελετή της ορκωμοσίας, προσερχόμενος ακριβώς στις 7.30 επιδίωξα και πλησίασα τον εκλεγμένο Δήμαρχο και τον χαιρέτισα με χειραψία, όπως έκανα και με όποιον από τους συμβούλους του συνάντησα μπροστά μου. Είναι αυτονόητο ότι τους εύχομαι καλή δύναμη κι επιτυχία. Αλλά το συν-χαίρω έχει τη σημασία του χαίρομαι μαζί σου, κι αυτή τη στιγμή το κυρίαρχο συναίσθημά μου δεν είναι η χαρά, είναι η ανησυχία για το νησί και τον τρόπο που θα υπηρετηθούν οι προοπτικές του.”
Εφόσον είναι ένα σλόγκαν που ο κ. Μούρτζης έχει κάνει παντιέρα, ότι επιθυμεί τη συνεργασία όλων στην προσπάθειά του, εσείς ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα ανταποκρινόσασταν σε ένα συγκεκριμένο κάλεσμα από τη μεριά του;
Π. Κουκούλης: “Με προϋποθέσεις, ασφαλώς ναι. Κι αυτές είναι:
1) Να υπάρχουν συγκεκριμένες προτάσεις και όχι γενικολογίες και ευχολόγια, και το κυριότερο
2) Απαραίτητη προϋπόθεση για μια αληθινή συνεργασία είναι να υπάρχει αμοιβαία εμπιστοσύνη. Υπάρχει, όμως; Εδώ φοβάμαι ότι προκύπτει ένα μεγάλο έλλειμμα. Καταρχήν, μεγάλο μέρος της σημερινής διοίκησης οφείλει την πολιτική του ύπαρξη όχι σε συγκεκριμένες θέσεις και προτάσεις, αλλά σε μια “αντικουκουλική” ρητορική. Έπειτα, τη βραδιά των εκλογών, εκεί που θα περίμενε κανείς από τον εκλεγμένο Δήμαρχο να επιδείξει περίσσευμα μεγαλοψυχίας, αντιμετωπίσαμε απόπειρες λοιδορίας και ύβρεις. Και ακόμη, δε νοείται να εκτοξεύει ακόμα και σήμερα απειλές σε υπαλλήλους του Δήμου επειδή μας υποστήριξαν προεκλογικά.
Μακάρι να υπάρξει συνεργασία του Δήμου, όχι μόνο μ’ εμάς αλλά, επαναλαμβάνω, με όλες τις συλλογικότητες, όλους τους πολίτες του νησιού, όμως για να υπάρξει απαιτείται η εμπιστοσύνη, που είναι στο χέρι της δημοτικής αρχής να χτιστεί.”
Στον λόγο του κ. Μούρτζη στην τελετή ορκωμοσίας βρήκατε κάποια στοιχεία ενθαρρυντικά για το αύριο της Αίγινας;
Π. Κουκούλης: “Για να πω την αλήθεια βρήκα λόγους να ανησυχώ παραπάνω ότι το τέλμα που ζούμε τα τελευταία 4 χρόνια με τον κ. Σακκιώτη, και τα τόσο ορατά του αποτελέσματα, θα συνεχιστεί. Για παράδειγμα, είπε ο κ. Δήμαρχος πως φταίει για το απίστευτο χάλι με τα σκουπίδια ότι δεν γίνεται εδώ η επεξεργασία και δε νοείται να ταξιδεύουν επιβάτες μαζί με σκουπιδιάρικα για Πειραιά. Αλλά ο ρόλος του ως Δημάρχου δεν είναι να μεταθέσει την ευθύνη αυτής της κατάστασης που μας διασύρει καθημερινά: ότι πάλι κάποιος ή κάτι φταίει για το χάλι μας. Αυτό ακριβώς ήταν η πρακτική Σακκιώτη τόσα χρόνια, και φαίνεται πως τείνει να διαιωνιστεί την επόμενη πενταετία.
Το έργο είναι πάρα πολύ απλό: έχουμε ειδικά το καλοκαίρι πολύ κόσμο και πολλά σκουπίδια. Κάποιος οφείλει να τα μαζεύει σε τακτά χρονικά διαστήματα. Επί ημερών μας υπήρχε το καλοκαίρι και ιδιαίτερα τον Αύγουστο καθημερινή αποκομιδή, και σε κρίσιμα σημεία ακόμα και δυο φορές τη μέρα. Έχετε δει τι κατάσταση επικρατεί φέτος στο νησί; Που αδειάζουν τους κάδους μια φορά το δεκαπενθήμερο, ή δεν ξέρω πότε; Οι ίδιες συνθήκες δεν ίσχυαν και για μας; Το θέμα δεν είναι να λες τι χρειάζεται να γίνει στο μέλλον σε κρίσιμα θέματα της καθημερινότητας, αλλά να διαχειρίζεσαι την κατάσταση που αναλαμβάνεις να διαχειριστείς, φροντίζοντας ταυτόχρονα για βιώσιμες μελλοντικές λύσεις. Κατά τα άλλα, προτάσεις υπάρχουνε, όπως εκείνη των 21 συλλόγων, αλλά θέλουν προσοχή, δημόσια διαβούλευση, ζύμωση, για να δούμε πως θα αντιμετωπιστούν δομικά τα προβλήματά μας. Στο μεταξύ, ωστόσο, τι θα κάνουμε; Θα ζούμε με τρωκτικά;”
Μια αποτίμηση για τη θητεία Σακκιώτη;
Π. Κουκούλης: “Χρειάζεται να πω κάτι; Πρόκειται για κοινή πεποίθηση ότι ήταν μια θητεία πλήρως αποτυχημένη. Πώς να την υπερασπιστείς τη στιγμή που η ανεπάρκεια είναι αποτυπωμένη παντού γύρω μας; Υπάρχουν ασφαλώς και εξαιρέσεις, αλλά στους περισσότερους τομείς και κατ’ εξοχήν στον τομέα της καθημερινότητας, ζούμε 4 χρόνια σε ένα τέλμα. Και πολύ φοβάμαι ότι τα υλικά της νέας διοίκησης – οι πολιτικές της, η νοοτροπία της, το ανθρώπινό της δυναμικό – δεν εγγυώνται κάποια υπέρβαση, κάποιο άλμα που θα μας βγάλει από το τέλμα αυτό. Μακάρι να βρεθούν άνθρωποι με ανοιχτό μυαλό, ικανοί να δώσουν ρεαλιστικές και άμεσες λύσεις, και προτάσεις προοπτικής. Ή ακόμα καλύτερα μακάρι να επιστρατεύσουν πραγματικά όλες τις δυνάμεις της κοινωνίας μας και να βγει από εκεί η αλλαγή νοοτροπίας που χρειαζόμαστε. Διαφορετικά, η γνώμη μου είναι ότι δε θα αλλάξει τίποτα.”
Για την περίπτωση της παραίτησης του Βαγγέλη Μπαρμπέρη, ποια είναι η γνώμη σας;
Π. Κουκούλης: “Ο Βαγγέλης είναι αξιότατος άνθρωπος, κι άνθρωπος με λαϊκά ερείσματα. Άνθρωπος της δράσης. Η δουλειά που έκανε στη διάρκεια της θητείας μας ήταν εξαιρετικά σημαντική. Και όλο αυτό το διάστημα ήταν κοντά στους ανθρώπους και την κοινωνία μας. Τον έπαιρνες τηλέφωνο ότι παντρευόσουν στο τάδε εκκλησάκι κι ήταν χαλασμένος ο δρόμος, και τον έφτιαχνε, ή χρειαζόσουν ως φορέας μια εξέδρα για εκδήλωση, την φρόντιζε. Ήταν πάντα στη διάθεση όλων. Η αίσθησή μου είναι πως ένιωσε να πνίγεται από την αδυναμία παρέμβασης, αλλά ελπίζω ότι δε θα πάψει να ασχολείται με τα προβλήματα του τόπου γιατί θα ήταν μεγάλη απώλεια για όλους μας. Κι ακόμα περισσότερο για την Κίνηση Ευθύνης.”
Το θέμα του αγωγού, που υποτίθεται ότι μπήκε σ’ ένα δρόμο κι είναι το μεγάλο πλεονέκτημα της διοίκησης Σακκιώτη;
Π. Κουκούλης: “Μα για την ώρα δεν έχουμε δει τίποτα ακόμα. Πρόκειται για μια βιαστική απόφαση της περιφέρειας, κάτω από την πίεση των συνθηκών, να προκηρύξει ένα διαγωνισμό, και μετά να το γυρίσει από δική της ανάληψη σε χρηματοδότηση του ΕΣΠΑ. Μένει να δούμε – είναι υλοποιήσιμο ως μεθόδευση, θα συμφωνήσει η νέα περιφέρεια; Απλώς βλέπουμε και σ’ αυτή την περίπτωση μια πολιτικάντικη προβολή, ενώ τα πράγματα βρίσκονται επί της ουσίας στον αέρα”.
Μια ευχή για το αύριο;
Π. Κουκούλης: “Να συμμετέχουμε όσο το δυνατό περισσότερο, όσο το δυνατό περισσότεροι, που ήταν και παραμένει δέσμευση της παράταξής μας, διαφορετικά δε θα σηκώσουμε κεφάλι. Με κούφια λόγια, κινήσεις εντυπωσιασμού, μεγαλοστομίες, αυτοπροβολή, το τέλμα θα παραμείνει απλά τέλμα”.
Βικτώρια Τράπαλη
φωτό: Νέλλη Πετροπούλου
