Ένα μικρό αφιέρωμα σε ορισμένους από τους πολλούς παλιούς σπουδαίους Έλληνες Καραγκιοζοπαίχτες που όχι μόνο δώσανε πνοή και νόημα στον Έλληνα Καραγκιόζη αλλά και το κίνητρο για να πάρουνε τη σκυτάλη οι νεότεροι Καραγκιοζοπαίχτες που θα διατηρήσουν επάξια ζωντανή μέχρι και τις μέρες μας την πολύ μεγάλη Ελληνική Λαϊκή Τέχνη του Θεάτρου Σκιών.
Λίγα λόγια για τον Έλληνα Καραγκιοζοπαίχτη :
Ένα κομμάτι πανί ή μπερντέ όπως το λέγανε, φιγούρες στην αρχή φτιαγμένες από χαρτόνι η λαμαρίνα κι αργότερα με δέρμα η ζελατίνα, φωτισμό με ότι είχε και όπως μπορούσε ο καθένας, ζωγραφισμένες ρεκλάμες πάνω σε πανιά, λαμαρίνες, κοντραπλακέδες ή τοίχους για να διαφημίσουν τις παραστάσεις τους, και…Κυρίες, Κύριοι και παιδιά, περάστε, η παράσταση μας αρχίζει…
Φτιαγμένα όλα με το μεράκι, την τέχνη και την αγάπη του σπουδαίου λαϊκού καλλιτέχνη και που εκτός από πολύ καλοί τεχνίτες, ήτανε δημιουργικοί, πνευματώδεις, άριστοι μίμοι, επιδέξιοι στην κίνηση των φιγούρων και πάνω απ’ όλα οι μεγάλοι εκφραστές της γνήσιας Ελληνικής λαϊκής σοφίας.
Και λίγα λόγια για τους βασικούς πρωταγωνιστές (χαρακτήρες):
Καραγκιόζης: Άσχημος και καμπούρης, πολυτεχνίτης κι ερημοσπίτης που δεν άφησε ούτε ένα επάγγελμα που να μην το ¨έχει κάνει¨ αλλά και ούτε ένα ρόλο που να μην τον έχει υποδυθεί. Έξυπνος, καταφερτζής, εφευρετικός, καλόκαρδος, γενναιόδωρος, πάντα πεινασμένος και πάντα… αισιόδοξος.
Αγλαΐα ή Καραγκιόζαινα : Η γυναίκα του Καραγκιόζη. Πιστή σύντροφος, καλόκαρδη και υπομονετική με τα καμώματα του άνδρα της.
Ο Μπιριγκόγκος(ή Σβούρας), ο Κοπρίτης(ή Σκορπιός) και το Κολλητήρι είναι τα παιδιά της Αγλαΐας και του Καραγκιόζη.
Ξεχωρίζει το Κολλητήρι που είναι μικρογραφία του πατέρα του και τετραπέρατο.
Χατζηαβάτης : Φίλος του Καραγκιόζη, τελάλης και υποτελής του Πασά, πονηρός και δειλός.
Μπαρμπαγιώργος : Θείος και προστάτης του Καραγκιόζη. Βλάχος, γνήσιο παλικάρι από τη Ρούμελη. Τσέλιγκας τίμιος και ειλικρινής.
Μορφονιός ή Ομορφονιός που σημαίνει όμορφος νέος : Μικρόσωμος με δυσανάλογα μεγάλο κεφάλι και μύτη, , κομψός, φαντασμένος. και φοβητσιάρης
Νιόνιος ή Σιορ-Διονύσιος: Ζακυνθινιός Κόντες, μιλάει γρήγορα χρησιμοποιώντας την Επτανησιακή Ελληνοιταλική διάλεκτο.
Σταύρακας: Μάγκας, ένα κουτσαβάκη που κάνει τον νταή (παλικαρά) αλλά που συνήθως τις τρώει.
Βεληγκέκας : Τουρκαλβανός Δερβέναγας και φύλακας στο Σαράϊ
Πασάς: Ο Οθωμανός άρχοντας που κατοικεί στο Σαράϊ (Παλάτι)
Βεζυροπούλα: Η κόρη του Βεζύρη και ο μεγάλος πόθος του Καραγκιόζη.
Και ο πλούσιος Θεσσαλονικιός Εβραίος Σολομών.
Η μουσική είναι μίξη από παραστάσεις του Ε. Σπαθάρη και Χασαποσέρβικο από Λαϊκή Ορχήστρα
από: you tube
