Σε μια φτωχή γειτονιά των Αθηνών ένας πιτσιρικάς είναι στον δρόμο και παίζει.
Εκείνη την ώρα περνάει από εκεί ο αστυνομικός της γειτονιάς, τον βλέπει και τον ρωτάει:
– Τι κάνεις εδώ, ρε μικρέ;
– Παίζω, του λέει ο πιτσιρικάς.
– Και τι παίζεις;
– Να, του λέει, παίρνω λίγο χώμα βάζω και λίγο νερό συμπληρώνω και λίγες σκατούλες και φτιάχνω ανθρωπάκια.
– Και τι ανθρωπάκια φτιάχνεις; τον ρωτάει όλο περιέργεια.
– Μπάτσους, του απαντάει.
Τα παίρνει ο αστυνομικός, τον πιάνει από το αυτί, του ρίχνει και μια σφαλιάρα και του λέει:
– Τσακίσου γρήγορα στο σπίτι και να μην σε ξαναδώ εδώ κωλόπαιδο!
Για δυο τρεις μέρες ο μικρός εξαφανίστηκε, την τετάρτη μέρα να τον πάλι στο δρόμο και παίζει.
Ξαναπερνάει από εκεί ο αστυνομικός, τον βλέπει, πλησιάζει και τον ρωτάει .
– Τι κάνεις εδώ;
– Παίζω.
– Και τι παίζεις;
– Να, του λέει, παίρνω λίγο χώμα βάζω και λίγο νερό και φτιάχνω ανθρωπάκια.
– Μπράβο, του λέει, ο αστυνομικός και τι ανθρωπάκια φτιάχνεις;
– Πυροσβέστες, του λέει ο μικρός.
– Καλά ρε, του λέει ο αστυνομικός και γιατί δεν βάζεις σκατούλες σε αυτούς;
– Γιατί όταν τους βάζω, μου βγαίνουν μπάτσοι.

