Η χτεσινή είδηση ήταν ότι ο δάσκαλος του Νίκου Ρωμανού στις φυλακές Αυλώνας προτείνει να τον συνοδεύει ο ίδιος στα μαθήματά του στα ΤΕΙ, εγγυόμενος ότι θα αναλάβει προσωπικά να επιστρέφει ο 21χρονος στις φυλακές.
Συγκεκριμένα, λέει στην επιστολή:
«Υμνήσατε έναν απεργό πείνας, αλλά ξεχάσατε ότι έχει καταδικαστεί σε 15 χρόνια για ληστεία με Καλάσνικοφ». Με αυτή τη φράση ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, από το βήμα της Βουλής έδωσε το στίγμα της κυβέρνησής του στο θέμα του Νίκου Ρωμανού.
Ελάχιστες ώρες πριν την επικείμενη συνάντηση της οικογένειας στο μέγαρο Μαξίμου με τον πρωθυπουργό, ο Αντώνης Σαμαράς δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει τον απεργό πείνας για να κάνει κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ. Η δήλωσή του έχει προκαλέσει σάλο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και οργή στους πολίτες που τον κατηγορούν για «πολιτική αλητεία», έλεγε το ρεπορτάζ.
Δε μένει παρά να ρίξουμε μια ματιά στα βιογραφικά του καθηγητή και αυτό του πρωθυπουργού για να δούμε πού υπάρχει ελπίδα όχι μόνο για τον νεαρό Ρωμανό, αλλά για όλους μας.
Του κ. Σαμαρά το βιογραφικό λέει για τα νεανικά του χρόνια: Το 1968-1970 ήταν πρωταθλητής της Ελλάδος εφήβων στην αντισφαίριση.
Το 1969 αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών. Έκανε τις προπτυχιακές του σπουδές στο Κολλέγιο Άμχερστ των Ηνωμένων Πολιτειών, όπου συγκατοικούσε με τον Γιώργο Παπανδρέου, με έμφαση στα Οικονομικά. Έκανε μεταπτυχιακό στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (ΜΒΑ) στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Διετέλεσε ενεργό μέλος της ΟΝΝΕΔ και εκλέχτηκε για πρώτη φορά βουλευτής Μεσσηνίας με τη Νέα Δημοκρατία το 1977 σε ηλικία 26 ετών, ο νεότερος βουλευτής στην ιστορία του Ελληνικού Κοινοβουλίου (και από τότε η πολιτική είναι η μόνη του ενασχόληση).
Και συναντάμε και τον κ. Δαμιανό, σε ωριμότερη, είναι η αλήθεια, ηλικία, στα 38 του, όπου και ξεκίνησε το σχολικό πρόγραμμα στις φυλακές Κορυδαλλού.
Το κέντρισμα ήταν αυτό: μου λέει μια συνάδελφος «Πήγα την περασμένη βδομάδα με τους μαθητές μου στον Κορυδαλλό, στις γυναικείες φυλακές, να πάμε πράγματα» (εκεί ήταν παλιά και οι ανήλικοι). Και όπως περνούσαν από το διάδρομο, έβγαζαν τα παιδιά τα χέρια τους από τα κελιά για να τους πουν «χρόνια πολλά». Δεν τους ζήτησε κανένα παιδί να τους δώσουν από τα πράγματά μας, αυτό που ήθελαν ήταν «χρόνια πολλά». Θεωρώ ότι από εκείνη τη στιγμή έγινε κάτι και αποφάσισα να ασχοληθώ με αυτά τα παιδιά που δίνανε το χέρι τους. Αυτό ήταν, έτσι ξεκίνησε.
Και πώς ξεκινήσατε;
Πήγα τότε στο Υπουργείο, γιατί δεν ήξερα και πολλά πράγματα, και ευτυχώς έπεσα πάνω σε μια πολύ δυνατή γυναίκα. Αφού της εξήγησα τι θέλω, κλείδωσε την πόρτα, κατέβασε το τηλέφωνο και επί 3-4 ώρες μου εξηγούσε το σύστημα των φυλακών και το σωφρονιστικό σύστημα. Στο τέλος μου λέει «Τώρα ξέρεις. Από πού θα ξεκινήσεις, δικαίωμά σου». Κι έτσι ξεκίνησα από το Αναμορφωτήριο των θηλέων, γιατί υπήρχε μια δομή εκεί. Ερχόντουσαν καθηγητές και τους κάνανε μαθήματα μέσα και μου φάνηκε πιο εύκολο να ξεκινήσω εκεί. Και έτσι δημιουργήθηκε μια ομάδα καθηγητών, έφτιαξα μια επιστολή, τους εξήγησα τι ακριβώς θέλω και τους ζήτησα να μου αφιερώσουν ένα πρωινό το δίμηνο ή το τρίμηνο. Έτσι ξεκίνησε όλη η ιστορία. Και ερχόντουσαν «βάλε κι εμένα, βάλε κι εμένα»… Και κάθε χρονιά κάναμε και κάτι παραπάνω, μέχρι που το ’97 χρειάστηκε να πά
με στις Φυλακές Ανηλίκων. Με παίρνει τηλέφωνο αυτή η κυρία από το Υπουργείο και μου λέει «Έχω ένα παιδί στις φυλακές ανηλίκων που θέλει να δώσει Πανελλήνιες, μπορείτε να το βοηθήσετε;». Οπότε άρχισε μια οργάνωση προς τις φυλακές ανηλίκων. Την επόμενη χρονιά ήταν 11 οι μαθητές, την επόμενη χρονιά ήταν 23. Αρχίσαμε να πιέζουμε για σχολείο, εν τω μεταξύ είχαν έρθει εδώ στον Αυλώνα. Και το 2000 έγινε το σχολείο.
Μάθημα πού κάνατε τότε που δεν είχατε χώρο;
Σε μια αίθουσα εδώ απέναντι που είναι τώρα το γυμνάσιο. Δημοτικό υπήρχε τότε. Κι εκεί στηρίχτηκα εγώ, ότι μέχρι Τρίτη Γυμνασίου η εκπαίδευση είναι υποχρεωτική. Το 2003 έγινε και το Λύκειο.
Απ’ την αρχή ήσασταν εσείς ο διευθυντής;
Ναι.
Τι δυσκολίες έχει ένας διευθυντής στον Αυλώνα; Και ως προς τη σχέση με τη φυλακή, και με τους δασκάλους και τους μαθητές;
Έχει όλα τα προβλήματα που έχει ένας οποιοσδήποτε διευθυντής σε ένα οποιοδήποτε σχολείο, που πρέπει να επικοινωνήσει με τους μαθητές και τους καθηγητές και να βάλει να λειτουργήσει το όλο σύστημα. Εδώ προστίθεται ένας ακόμα τομέας, που είναι η επικοινωνία και η συνεργασία με τη διοίκηση των φυλακών, είναι ένα θέμα που δεν αντιμετωπίζει κανένα άλλο σχολείο. Και συγχρόνως τις επιπλέον δυσκολίες λόγω του ιδιαίτερου χώρου. Όλα τα προβλήματα που υπάρχουν σε ένα οποιοδήποτε σχολείο, εδώ είναι λίγο πιο διογκωμένα.
«Ο Νίκος ήταν μαθητής μου στο Γυμνάσιο Λύκειο που λειτουργεί εντός του Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων Αυλώνα. Όλοι παρακολουθούμε και μετράμε με αγωνία τις ημέρες απεργίας πείνας του Νίκου Ρωμανού, με αίτημα την φοίτηση του στην ανώτατη σχολή στην οποία εισήχθη.
Η επιτυχία του όμως δεν έχει ολοκληρωθεί, αφού μέχρι σήμερα δεν του έχει δοθεί η απαιτούμενη άδεια, προκειμένου να παρακολουθεί μαζί με τους συμφοιτητές του τα μαθήματα της Σχολής του.
Επειδή η παιδεία προσφέρεται στους ναούς της, τα σχολεία.
Επειδή η εκπαίδευση στις φυλακές έχει ανάγκη από δημιουργικά κίνητρα, για να λειτουργήσει ως παράδειγμα στους επόμενους μαθητές.
Επειδή είναι υγεία για μια κοινωνία, να διαθέτει νέους οι οποίοι αγωνίζονται.
Επειδή η παιδεία είναι αναφαίρετο δικαίωμα, γιατί αποδεδειγμένα βοηθά στην ανάπτυξη και την ολοκλήρωση της προσωπικότητας και του χαρακτήρα του ανθρώπου.
Και επειδή ο Νίκος Ρωμανός, διεκδικεί με κίνδυνο της ζωής του τα παραπάνω δικαιώματα,
απευθύνω ανοιχτή πρόταση-έκκληση, αποκλειστικά ως δάσκαλος, για να του δοθεί η δυνατότητα με τη φυσική παρουσία του, να παρακολουθεί τα μαθήματα και τα εργαστήρια, με την συνοδεία μου. Ας αφήσουμε την ιδιαίτερη σχέση του δάσκαλου με τον μαθητή του να λύσει το πρόβλημα. Ας επιτρέψουμε την εμπιστοσύνη του δάσκαλου προς τον μαθητή του και την εμπιστοσύνη του μαθητή προς τον δάσκαλο του, να εγγυηθούν την επιστροφή του Νίκου Ρωμανού στη Δικαστική Φυλακή Κορυδαλλού. Μετά από είκοσι (20) χρόνια στην εκπαίδευση νέων στη φυλακή, μπορώ να εγγυηθώ μια ”επιστροφή”.
Είναι μια λύση εφικτή, γιατί και στο παρελθόν έχω συνοδεύσει επιτυχώς μαθητή μου, με ποινή μεγαλύτερη από αυτή του Νίκου. Είναι μια λύση χωρίς νικητές και ηττημένους. Είναι μια λύση από την οποία όλοι μας έχουμε να μάθουμε πολλά.
Πέτρος Δαμιανός
Διευθυντής του Γυμνασίου-Λυκείου
του Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων Αυλώνα».
Διευθυντής του Γυμνασίου και Λυκείου που λειτουργεί εντός του Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων Αυλώνα (ΕΚΚΝΑ), από την ίδρυση του το 2000 ως σήμερα.
Μέλος του ΔΣ του Ιδρύματος Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΙΜΔΑ).
Πρόεδρος του Ελληνικού Παραρτήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Εκπαίδευση στις Φυλακές (EPEA – Hellas), από την ίδρυσή του το 2007 ως σήμερα.
Εθελοντής με εκπαιδευτική δραστηριότητα σε ιδρύματα που εποπτεύονται από το Υπουργείο Δικαιοσύνης (Παιδικές Στέγες, Ιδρύματα Αγωγής, Φυλακές Ανηλίκων και Νέων), από το 1994 ως σήμερα.
Μέλος του Δ.Σ. της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Εκπαίδευση στις Φυλακές (EPEA) με ευθύνη τη Νότια Ευρώπη, από το 2005 ως το 2013.
Διαβάστε για το έργο του Πέτρου Δαμιανού στο Γυμνάσιο Λύκειο του ΕΚΚΝΑ (ενδεικτικά)
1
. Επίσκεψη μαθητών στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κλικ εδώ
2. Ημερίδα για τη 65η επέτειο της οικουμενικής διακήρυξης Δικαιωμάτων του ανθρώπου. Ο κ. Δαμιανός παρουσιάζει τα προβλήματα στην εκπαίδευση στη Φυλακή ( 1:53 έως 2:40) κλικ εδώ
3. Εκπαιδευτική δράση στο Γυμνάσιο –Λύκειο του Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων Αυλώνα (ΕΚΚΝΑ) στο πλαίσιο του προγράμματος ΕΜΣΤ Χωρίς Σύνορα κλικ εδ
4. Σχολείο ΕΚΚΝΑ ΑΥΛΩΝΑ Τελετή λήξης σχολικού έτους 2012 – 2013 κλικ εδώ
5. 27EUROPE STREET ART PART3 Ο Κώστας Αργυρός επισκέφθηκε το Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων στην Αυλώνα κλικ εδώ
6.. Κρατούμενος στις φυλακές Αυλώνα με βραβείο από την Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία κλικ εδώ
7.. Γυμνάσιο – Λύκειο Ε.Κ.Κ.Ν.Α.: Ένα σχολείο ελεύθερων ανθρώπων μέσα στη Φυλακή κλικ εδώ
8. Γκράφιτι στις φυλακές Αυλώνα κλικ εδώ
9. Η επίσημη ιστοσελίδα του Γυμνασίου – Λυκείου ΕΚΚΝΑ κλικ εδώ
Βικτώρια Τράπαλη
