Μετρώντας τα κουκιά που όλο λείπουνε…

Μέρες τώρα ακούμε για τα “μαγειρέματα” που γίνονται από κόμματα, αλλά και τις πιέσεις που ασκούνται από εξωτερικούς (κι εξωθεσμικούς) παράγοντες (βλ. Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, Μοσκοβισί) για την αποτροπή του ενδεχόμενου πρόωρων εκλογών, η οποία και συνεπάγεται την εξεύρεση των 180 απαραίτητων ψήφων για την εκλογή του νέου ΠτΔ από την παρούσα Βουλή. Η φράση που περισσότερο χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει αυτή την ιδιότυπη ζύμωση, τους εκφοβισμούς, τους υψηλούς τόνους, τις αντιπαραθέσεις και τις πολώσεις, ήταν “μετράνε τα κουκιά”. Σήμερα, στην πρώτη ψηφοφορία για την εκλογή του ανώτατου πολιτειακού άρχοντα της ελληνικής δημοκρατίας, τα κουκιά δεν βγήκαν. Μακράν κατώτερα των προσδοκιών της συγκυβέρνησης τα αποτελέσματα, μόλις 160 ψήφοι υπέρ. Περίπου ναυάγιο όλων των κραυγαλέων μεθοδεύσεων του προηγούμενου διαστήματος.
Αλλά επειδή όλα αυτά είναι θέματα της επικαιρότητας που σήμερα γίνονται πρωτοσέλιδα κι αύριο ελάχιστοι θα τα θυμόμαστε, θεωρήσαμε πιο χρήσιμο να ψάξουμε την διαχρονική σημασία της έκφρασης “μετράνε τα κουκιά.” Κι ανακαλύψαμε μια πανάρχαια κι αξιοσημείωτη σε πολλά επίπεδα ερμηνεία:
Τα κουκιά (αρχ. κύαμοι) έχουν περίεργο θεματολόγιο. Ο Πυθαγόρας έλεγε μυστηριωδώς «κυάμων απέχεσθε» δηλ. «να απέχετε από τα κουκιά». Γιατί δεν είπε «κύαμους μη εσθίετε»; Διότι εννοούσε τις ψήφους. Αφού στον καιρό του οι άρχοντες εξελέγοντο με ωμά κουκιά που ρίχνονταν στην προσωπική τους κάλπη  (οι λεγόμενοι «κυαμευτοί άρχοντες»). Ήταν κάποια  μέθοδος όπως η μέθοδος εκλογής με σφαιρίδιο.  Το νόημα ήταν «μην ανακατεύεστε με τά πολιτικά».
Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας προέκυπταν από την καταμέτρηση. Για αυτό λέμε για κάποια οριστική μέτρηση «κουκιά μετρημένα».
Από κει κι ύστερα, παραθέτουμε μερικές ακόμα σχετικές πληροφορίες για το συμπαθές όσπριο από το ίδιο πάντα ιστολόγιο.
“Του μαγειρεύω κουκιά” σημαίνει του ετοιμάζω κάτι κακό. Πιθανόν γιατί όποιος φάει κουκιά μπορεί, να πάθει κυάμωση.
Στην Ελλάδα, όχι πολύ καιρό πριν, ήταν ένα από τα κύρια συστατικά στα πολυσπόρια, σπόροι και ξηροί καρποί με γλυκιά γεύση που προσφέρονταν στους αγίους και τους νεκρούς σε ορισμένες γιορτές.
Δημιουργούν δυσπεψία και στομαχικές διαταραχές. (πρβλ. “Κουκιά έφαγες, κουκιά μαρτυράς“).
Πρβλ. Την παροιμία: «οποίος δεν κάθεται καλά και θάλασσα γυρεύει, ο διάβολος του κώλου του κουκιά του μαγειρεύει.».
Βικτώρια Τράπαλη