Αγαπητό Aegina Light
Παρακολουθώ τις τελευταίες μέρες τις αναρτήσεις στις φιλόξενες σελίδες του Α. L., ιδιαίτερα τις σχετικές με τα σοβαρά προβλήματα του νησιού, όπως π.χ. :
1. Το τρενάρισμα της υπόθεσης του υποβρυχίου αγωγού
2. Η θλιβερή κατάσταση του Δημοτικού Θεάτρου.
3. Η προβληματική λειτουργία του Κέντρου Υγείας.
4. Το θέμα « Αμυγδάλα».
5. Η καταστρεπτική αλιεία με τις μηχανότρατες.
6. Το πολύπαθο Εϋνάρδειο κτίριο.
7. Η διάλυση της φιλαρμονικής.
8. Η διαχείριση των απορριμμάτων.
9. Η προβληματική λειτουργία θεσμοθετημένων Οργάνων.
10. Η απόπειρα πειραματικής έρευνας της ψυχοσύνθεσης των συγκατοίκων μας.
κ. λ. π. , κ. λ. π.
Σκέφτηκα πολλές φορές πόσο πολύ μοιάζει η διαδραστική λειτουργία του διαδικτύου με την Αγορά των αρχαίων Αθηναίων και τα καφενεία του 20ου αιώνα. Η όποια διαφορά οφείλεται μόνο στην αλλαγή των κοινωνικών συνηθειών και την αλματώδη πρόοδο της τεχνολογίας. Στην αρχαία Αθήνα οι ρήτορες αγόρευαν στην αγορά έχοντας σαν εξοπλισμό ένα βραχάκι ή έστω ένα σκαμνί. Στους καφενέδες οι πατεράδες μας έλυναν όλα τα προβλήματα πάνω στο μαρμάρινο τραπεζάκι ή στην πλάκα της πρέφας με το κοντύλι. Σήμερα αγορεύουμε καθιστοί μπροστά στο πληκτρολόγιο του υπολογιστή.
Παρά τα 2500 χρόνια που χωρίζουν τις τρείς αυτές διαδικασίας διαβούλευσης, έχουν και οι τρείς ένα κοινό παρανομαστή. Ασχολούνται με τα τρέχοντα καυτά θέματα και προκαλούν την άμεση αντίδραση, με τη σωστή έννοια, των εμπλεκομένων.
Μη μας διαφεύγει και το γεγονός ότι ακόμα και στη λειτουργία του Κράτους, θεσμοθετήθηκε η διαδικασία της « Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης».
Έτσι, σκέφτηκα να κάνω μια μικρή στατιστική για να βρώ το βαθμό διαδραστικότητας (συγχωρέστε μου το νεολογισμό) που πέτυχε όλη αυτή η ιστορία της ανάρτησης των παραπάνω δέκα (10) θεμάτων που ασφαλώς θα κόστισε σε κάποιους αρκετό χρόνο και κόπο.
Προς μεγάλη μου έκπληξη παρατήρησα ότι οι αντιδράσεις των αναγνωστών, πέρα από μερικά ευγενικά αλλά ανώδυνα αν όχι άχρηστα “Like”, υπήρξαν ελάχιστες μεν, αλλά εύστοχες και επωφελείς.
Αυτό μου θύμισε λίγο την « προδρομική » ρήση : « Φ ω ν ή β ο ώ ν τ ο ς ε ν τ η ε ρ ή μ ω ». (Κατά Ιωάννην 1.23. , κατά Ματθαίον 3.3. , κατά Μάρκον 1.3 ).
Όταν όμως το καλοσκέφτηκα, είδα ότι ο Ιωάννης (= δώρο Θεού) ο Πρόδρομος δεν απελπίστηκε, αλλά συνέχισε τον αγώνα του εναντίον της ανηθικότητας και διαφθοράς της τότε σκληρής Εξουσίας. Μέχρι που τον έπιασε ο Ηρώδης Αντύπας και τον αποκεφάλισε.
Γι’ αυτό, αγαπητό Α.L., συνέχισε τον αγώνα σου σαν ένας μοντέρνος «πρόδρομος» προετοιμάζοντας το δρόμο για ένα καλύτερο αύριο. Άλλωστε, σήμερα δεν κόβουν κεφάλια. Το πολύ πολύ να ρίξουν ιούς στην ιστοσελίδα (= δώρο της Τεχνολογίας) σου.
Με εκτίμηση στο έργο σου,
Γιάννης Πεύκης
