Κάνοντας μια βραδινή βόλτα στο κέντρο της πόλης της Αίγινας, θα συναντήσουμε καθημερινά κάποιες ίδιες κι απαράλλαχτες εικόνες, όχι τόσο όμορφες για το μάτι μας, ούτε για το μάτι του επισκέπτη.
Μετά το κλείσιμο των εμπορικών καταστημάτων, από τις 21.00, και κατά τις ώρες λειτουργίας των καταστημάτων αναψυχής, οι επιχειρηματίες βγάζουν τα απορρίμματα τους έξω από την πόρτα τους, για να τα πάρει το απορριμματοφόρο του Δήμου, το οποίο περνάει καθημερινά, τις πρωινές ώρες για την αποκομιδή τους. Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις, κάποιοι επιχειρηματίες δεν περιμένουν να βραδιάσει, τα βγάζουν στο πεζοδρόμιο, το δικό τους ή το απέναντι, καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας.
Μια συνήθεια και διαδικασία χρόνων, που εδράζεται στη βολή καταστηματαρχών, εργαζόμενων και κατοίκων αφενός και στην προθυμία του Δήμου να παίρνει τα σκουπίδια μας από τη πόρτα μας αφ’ ετέρου.
Μια συνήθεια και διαδικασία χρόνων, που εδράζεται στη βολή καταστηματαρχών, εργαζόμενων και κατοίκων αφενός και στην προθυμία του Δήμου να παίρνει τα σκουπίδια μας από τη πόρτα μας αφ’ ετέρου.
Πόσο ωφέλιμη όμως είναι αυτή η ιδιότυπη συνεργασία πολίτη -Δήμου, για τον τουρισμό, που είναι η σημαντικότερη πηγή εσόδων του νησιού;
Πόσο και εμείς θεωρούμε δεδομένη αυτήν την εικόνα, σαν να μην υπάρχει άλλη διαφορετική και πολιτισμένη πρακτική;
Προσπερνά, πιστεύετε, αδιάφορα ο επισκέπτης αυτές τις εικόνες, καθώς αναζητά στα σοκάκια μας τους γαστονομικούς μας παραδείσους, τα πολιτιστικά μας δρώμενα και ό,τι άλλο απλόχερα αλλά με κόπο του προσφέρουμε;
Καμιά φορά εμείς οι ίδιοι με μικρές, απλές, καθημερινές κινήσεις μπορούμε να αναβαθμίσουμε αισθητικά το τοπίο μας.
Κι αν είμαστε πεισμένοι ότι “έτσι γίνεται”, ας βρούμε τρόπο να πείσουμε και τον επισκέπτη, πως η συγκεκριμένη “πολιτιστική του εμπειρία” στο νησί μας είναι όντως μια φυσική πινελιά σε οποιοδήποτε πολιτισμένο μέρος…
Πόσο και εμείς θεωρούμε δεδομένη αυτήν την εικόνα, σαν να μην υπάρχει άλλη διαφορετική και πολιτισμένη πρακτική;
Προσπερνά, πιστεύετε, αδιάφορα ο επισκέπτης αυτές τις εικόνες, καθώς αναζητά στα σοκάκια μας τους γαστονομικούς μας παραδείσους, τα πολιτιστικά μας δρώμενα και ό,τι άλλο απλόχερα αλλά με κόπο του προσφέρουμε;
Καμιά φορά εμείς οι ίδιοι με μικρές, απλές, καθημερινές κινήσεις μπορούμε να αναβαθμίσουμε αισθητικά το τοπίο μας.
Κι αν είμαστε πεισμένοι ότι “έτσι γίνεται”, ας βρούμε τρόπο να πείσουμε και τον επισκέπτη, πως η συγκεκριμένη “πολιτιστική του εμπειρία” στο νησί μας είναι όντως μια φυσική πινελιά σε οποιοδήποτε πολιτισμένο μέρος…
\
\
\
\
Νέλλη Πετροπούλου
