…και βγαίνει μια ψυχρή “ρομποτική” φωνή. Που λέει ότι ο κάδος είναι γεμάτος. Η αντίστοιχη ένδειξη (το κόκκινο, φωτεινό Χ πάνω στο μεταλλικό σώμα) δεν είναι αναμμένη. Περνάω στον έτερο από τους δυο βυθιζόμενους κάδους, απέναντι από το ιστορικό Ορφανοτροφείο. Πατάω και σ’ αυτόν το κουμπί. Εδώ κάποια παραπάνω στοιχειώδη αντανακλαστικά υπάρχουν. Είναι αναμμένο και το πράσινο φωτάκι, ένδειξη πως λειτουργεί το σύστημα. Κάνει ένα τσακ το καπάκι, ανοίγει μια χαραμάδα ελάχιστων εκατοστών, ακούγεται η ίδια εκνευριστική φωνή της κασέτας να μου δίνει οδηγίες “Μόνο για ανακυκλώσιμα, μπλαμπλαμπλα”, μα – φευ – το καπάκι ξανακλείνει ερμητικά, χωρίς να καταδέχεται να υποδεχτεί τα απορρίμματά μου.
Οι άλλοι δυο βυθιζόμενοι κάδοι, έξω από τον ΟΤΕ δεν έχουν τεθεί σε λειτουργία καν μέχρι σήμερα, απ’ όσο ξέρουμε.
“Κ. Πρόεδρε,
θέλω να τοποθετηθώ στο θέμα, να αιτιολογήσω γιατί θα ψηφίσω «όχι» και να αναφέρω τους λόγους που στην Οικονομική Επιτροπή δεν ψήφισα την αγορά και την τοποθέτηση αυτών των βυθιζόμενων κάδων:
1. Η τεχνική έκθεση που συνέταξε η Τεχνική Υπηρεσία ήταν ελλιπέστατη και ασαφής και δεν ανέφερε λεπτομέρειες που οφείλουμε να γνωρίζουμε, δηλαδή είδος κάδου, συγκεκριμένες διαστάσεις, εγγυήσεις, και πολλά άλλα, προκειμένου να πάρουμε μία σωστή απόφαση.
2. Ειπώθηκε από την Υπεύθυνη των Τεχνικών Υπηρεσιών ότι είχε κάνει έρευνα αγοράς σχετικά με το κόστος, το οποίο ανερχόταν σε 150 χιλ. €. Ποια έρευνα αγοράς αφού ο προμηθευτής και στις δύο περιπτώσεις – προσφορές είναι ο ίδιος. Μάλιστα στην μία περίπτωση λειτουργεί και σαν εκπρόσωπος της μιας εταιρίας που υπέβαλλε την προσφορά. Αυτό είναι νόμιμο; Είναι αυτό ανταγωνισμός – προσφορά ή «φωτογραφικός» διαγωνισμός;
3. Στην Οικονομική Επιτροπή δεν ειπώθηκε ότι είχαμε την δυνατότητα επιλογής πολλών συστημάτων πράσινης ανάπτυξης, πχ. φωτοβολταϊκά για σχολεία, ειδικές παιδικές χαρές, γερανούς αποκομιδής, αυτοκίνητα, κτλ. Όπως έκαναν άλλοι Δήμοι, πχ. Άργος, Ίλιον, Αγιάς, κτλ.
4. Στην Οικονομική Επιτροπή δεν ειπώθηκε αν υπήρχε «μίζα», πόση ήταν και ποιοι την πήραν.
5. Στην Οικονομική Επιτροπή ειπώθηκε από τον Υπεύθυνο της εισήγησης ότι τα χρήματα δεν είναι δικά μας, αλλά προέρχονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα, αλλά ακόμα και έτσι να ήταν, τα χρήματα της ΕΕ είναι και δικά μας (των Ελλήνων) χρήματα. Τα χρήματα του «Πράσινου Ταμείου» προέρχονται κυρίως από έμμεσους φόρους, δηλαδή (όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του): εισφορές των διανομέων ενέργειας, των επιχειρήσεων λιανικής πώλησης ενέργειας, κάθε τέλος – φόρος – δασμός – εισφορά – έσοδα – πόρος υπέρ το Ειδικού Ταμείου Πολεοδομικών Σχεδίων, φόροι από κληρονομιές & δωρεές από δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς, έσοδα νομιμοποίησης αυθαιρέτων, έσοδα από αξιοποίηση ακίνητης περιουσίας, χορηγήσεις από την ΕΕ, επιχορηγήσεις από τον κρατικό προϋπολογισμό, και πολλοί άλλοι έμμεσοι φόροι. Όλα αυτά, κατά την άποψή μου, σημαίνουν ότι τίποτα δεν είναι «τσάμπα», όπως «τσάμπα» ειπώθηκε ότι είναι το έργο αυτό από τον εισηγητή του θέματος. Πιστεύω ότι, με 150χιλ. €, δηλαδή με 50 εκατομμύρια δραχμές σήμερα, μπορούμε να χτίσουμε ολόκληρη πολυκατοικία, να αγοράσουμε διαμερίσματα, να αγοράσουμε τουλάχιστον πέντε αυτοκίνητα που θα μαζεύουν τα σκουπίδια σε όλη την Αίγινα, αντί να πάρουμε δύο ντενεκέδες ξεγάνωτους, που σαφέστατα δεν θα λύσουν το πρόβλημα της αποκομιδής των σκουπιδιών της Αίγινας, αλλά μάλλον πρόβλημα θα δημιουργήσουν λόγω της πολυπλοκότητας της χρήσης τους. Με όλη αυτή λοιπόν την ελλιπέστατη πληροφόρηση και παραπληροφόρηση που συμβαίνει για πολλοστή φορά στην Οικονομική Επιτροπή, για όλη αυτή την τρομοκρατία του στυλ «…ψηφίστε γιατί τάχα μου χάνουμε τα λεφτά…», για να τρώνε οι διάφοροι απανταχού καρεκλοκένταυροι και αεριτζήδες της Δημόσιας Διοίκησης, για όλους αυτούς τους παραπάνω λόγους και σε όλα αυτά, προσωπικά, είμαι κάθετα αντίθετη.”
Βικτώρια Τράπαλη
