Η νέα παράσταση του συλλόγου “Φίλοι Δημοτικού Θεάτρου Αίγινας“, Ο Κατά Φαντασίαν Ασθενής, του Μολιέρου, έχει αποσπάσει το μεγαλύτερο εύσημο στην μέχρι τώρα διαδρομή της – τα δεκάδες εγκωμιαστικά σχόλια του κοινού, το γέλιο, το χειροκρότημα, τα ολόψυχα “μπράβο” που συνέχεια βλέπουν το φως της δημοσιότητας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης (βλ. facebook).
Και δίκαια.
Ανοίγει η καρδιά σου για ένα δίωρο με αυτήν την ποιοτική, απολαυστική συνέργεια. Από την απόδοση του Ερρίκου Μπελιέ ως τη σκηνοθεσία, τα σκηνικά, τα κοστούμια της Άννας Γεραλή και τους φωτισμούς του Συράκου Δανάλη, ή τις ερμηνείες των ερασιτεχνών ηθοποιών – Λευτέρη Βατικιώτη, Περσεφόνης Λαλιώτη, Λίας Σήμαν, Στέλλας Πάσχα, Μανώλη Λειβαδά, Γεωργίας Τσάλα, Βαγγέλη Μακρίδη, Στέλιου Ξυδέα, Αργύρη Μωρέλα, και Νίκου Πέππα – τα πάντα συμπράττουν ώστε να φύγεις από το Δημοτικό Θέατρο του νησιού σίγουρος πως κάτι καλό γίνεται (και) στις μέρες μας σ’ αυτόν τον τόπο. Συγκεκριμένα, παράγεται πολιτισμός, αυτός ο ευαίσθητος χώρος της σύνθεσης που στην πράξη καταργεί διαφορετικότητες, αποστάσεις ή στεγανά.
Καθώς στ’ αλήθεια μας εντυπωσίασε ο τρόπος που λειτουργεί η παράσταση επί σκηνής, ζητήσαμε από τον “θίασο” να μας υποδεχτεί στα καμαρίνια την περασμένη Κυριακή, και να μας μυήσει στα μυστικά της όμορφης συνάντησής τους και μας έκαναν το χατίρι.
Έτσι, είδαμε το δέσιμο της ομάδας backstage – να πειράζονται, να μακιγιάρει και να φροντίζει ο ένας τον άλλο, την Άννα Γεραλή να τους λέει τα δυο παραπάνω λόγια της τελευταίας στιγμής, που ως τότε δεν είχαν ειπωθεί, και πήραμε και κάποιες δηλώσεις τους για την εμπειρία, που τις μοιραζόμαστε μαζί σας.
Η σειρά αυτής της καταγραφής είναι απολύτως τυχαία:
Βαγγέλης Μακρίδης: Για μένα είναι η πρώτη φορά που παίζω στο θέατρο κι είναι πάρα πολύ ωραία εμπειρία. Απλώς προσέχω να μη με αγχώνει το κοινό, γιατί διαφορετικά δε θα μπορούσα να παίξω. Έτσι όπως το ζούμε, πάντως, σίγουρα θα το ξανακάνω.”
Στέλλα Πάσχα:
Είναι μια πάρα πολύ καλή κι αξιόλογη δουλειά. Φτιάχνει τη ρουτίνα σου, εμένα προσωπικά με κάνει πιο δημιουργική στην καθημερινόητά μου.
Νίκος Πέππας: Το θέατρο είναι η ίδια μου η ζωή. Μέρος της δουλειάς μου, της εργασίας μου. Και σ’ αυτή την παράσταση περνάμε τόσο όμορφα με τα παιδιά, αστειευόμαστε, γελάμε. Κι η κυρία Γεραλή είναι υπέροχη – δεν θα ήμουν το ίδιο αν δεν την είχα γνωρίσει…
Πέρσα Λαλιώτη: Με την Άννα Γεραλή έχουμε – τι να πω; – μια καρμική σχέση. Σαν σεμινάριο είναι να δουλεύεις μαζί της, σχεδόν σχολή, στην πίσω πόρτα του σπιτιού μας, και δωρεάν, αφιλοκερδώς. Η τωρινή παράσταση είναι πραγματικά πολύ καλή, και χαίρομαι γιατί γνώρισα καινούριους ανθρώπους, που δεν είχαμε συνεργαστεί άλλη φορά, πάντως ούτως ή άλλως εγώ με την Άννα θα επιστρέφω πάντα στον “τόπο του εγκλήματος”…
Γεωργία Τσάλα: (η νεαρή 16χρονη μαθήτρια – ηθοποιός):
Πάντα έψαχνα να ασχοληθώ με κάτι μετά το σχολείο, έχω ξαναδουλέψει παράσταση με τα παιδιά και νιώθω ότι αυτός ο θίασος καλύπτει πραγματικά τα κενά μου….
Λια Σήμαν:
Είναι μια δυνατή εμπειρία, και περισσότερο οι πρόβες. Θα μπορούσες να το πεις και λίγο ψυχοθεραπεία, κι η ομάδα θα μου λείψει πολύ…
Μανώλης Λειβαδάς: Συμφωνώ, είναι μια πάρα πολύ ωραία εμπειρία, σε κάνει να αφήνεις τον εαυτό σου ελεύθερο και να ψάχνεις κομμάτια σου. Σκοπός μας είναι να κάνουμε τον κόσμο να γελάει όταν έρχεται να μας δει…
Αργύρης Μωρέλας: Είναι η πρώτη μου εμπειρία στο θέατρο και του χρόνου δε θα είμαι εδώ, αλλά εσείς που μένετε στο νησί να προσέχετε την κ. Γεραλή σαν τα μάτια σας. Το αντίδοτο στην ανία, τις εξαρτήσεις, είναι η Τέχνη….
Από τον ίδιο τον Κατά Φαντασία Ασθενή και δικαιωματικά πρωταγωνιστή της παράστασης, (τα συγχαρητήριά μας, εξαιρετικός κι απολαυστικότατος στον ρόλο του), τον Λευτέρη Βατικιώτη, δεν καταφέραμε να αποσπάσουμε μια δήλωση, πάντως κατά δήλωση της σκηνοθέτη του αγαπάει κι αυτός πολύ την συγκεκριμένη δουλειά…
Όλα τα χρόνια που κάνω θέατρο το όνειρό μου ήταν να δημιουργηθεί ένα ενδιαφέρον τέτοιο, ένας πυρήνας πέρα από στεγανά και διαχωρισμούς ηλικιακούς ή νοοτροπίας ή ό,τι, που να λειτουργεί σαν άτυπο ΔΗΠΕΘΕ. Πρώτη φορά αισθάνομαι ότι κάτι σχετικό μ’ αυτό που σου λέω συμβαίνει στον Κατά Φαντασία Ασθενή. Κι αυτό βγαίνει και από το δέσιμο της ομάδας, αλλά και από το κοινό που έρχεται να μας δει. Ντόπιοι, επισκέπτες του σαββατοκύριακου, άνθρωποι μεγαλύτεροι, νέα παιδιά, είναι σαν να πετύχαμε την απήχηση που θέλαμε από όλη την κοινωνία, και ναι – είμαστε όλοι πολύ ευχαριστημένοι….
(Ο Κατά Φαντασίαν Ασθενής θα δώσει τις τρεις τελευταίες παραστάσεις Παρασκευή – Σάββατο – Κυριακή 27-29 Μαρτίου στο Δημοτικό Θέατρο Αίγινας.)
- Μετά από ανακοίνωση της κ. Γεραλή , την Παρασκευή 27/3, οι τρεις τελευταίες παραστάσεις ακυρώνονται : “Φίλοι μας, ένας από τους ηθοποιούς μας αρρώστησε και έτσι με λύπη μας είμαστε υποχρεωμένοι να ακυρώνουμε και τις τρεις τελευταίες παραστάσεις,δηλαδή Παρασκευής 27, Σαββάτου 28 και Κυριακής 29 Μαρτίου .Ζητάμε συγγνώμη για την αναστάτωση ευχαριστούμε το κοινό που μας στήριξε με την μεγάλη συμμετοχή του ως τώρα και ελπίζουμε κάποια στιγμή στο μέλλον να μπορέσουμε να επαναλάβουμε την παράσταση του έργου του Μολιέρου που όλοι αγαπήσαμε.”
Βικτώρια Τράπαλη
φωτό: Νέλλη Πετροπούλου
