ΑΙΓΙΝΑ, Μάης 2015
Σε κοιτάζω ξανά και ξανά … Όταν τρως (συνεχώς, δηλαδή !!!), όταν διαβάζεις, όταν μιλάς, όταν αρπάζεσαι (γι άλλη μια φορά) μαζί μου… Ακόμη κι όταν κοιμάσαι.
Παραξενεμένη σε κοιτώ … Το δικό μου.. το ξανθό, όμορφό μου αγόρι, μεγάλωσε .. Μεγάλωσε, μωρέ, και δίνει Πανελλήνιες!
Το λατρεμένο μου μωρό, το ανεξάρτητο παιδί μου, ο υπέροχος, έξυπνός μου έφηβος…
Σε κοιτάζω και σε βλέπω να γεννιέσαι … και να έρχεσαι στην αγκαλιά μου φωνάζοντας .. διεκδικώντας την ανάσα σου και την ίδια την ζωή …
Σε κοιτάζω και σε βλέπω να μιλάς “πριν την ώρα σου “.. Με ψευδά λογάκια απαξιώντας το γράμμα ρο ..
Γκριμάτσες, σάλια, φαντασία, φασαρία ..όλα τα θυμάμαι, ένα ένα …
Στην πρώτη τάξη του δημοτικού σε βλέπω, να προχωράς .. και να μην γυρνάς να μου ρίξεις ούτε μια ματιά… Ανεξάρτητος, σίγουρος για τον εαυτό σου, αν κι εγώ ήξερα πως μέσα σου φόβόσουν το άγνωστο.
Όπως τώρα .. που μια άλλη πόρτα σε περιμένει ξανά να την περάσεις… Άγνωστη κι αυτή …
Κι εσύ προχωράς .. έτοιμος να την ανοίξεις … Και πάλι δεν γυρνάς ούτε να με κοιτάξεις. Και κάνεις πολύ καλά αυτή την φορά. Γιατί τώρα είσαι μεγάλος. Και δουλεμένος. Έχεις προσπαθήσει.. Έχεις κουραστεί.. .. Και πας πάνοπλος και προετοιμασμένος!!!
Αποχαιρετάς την εφηβεία σου το ίδιο σίγουρα και μεθοδικά, έξυπνα και συγκροτημένα, όπως την πέρασες.
Και δεν με νοιάζει -αλήθεια -το αποτέλεσμα.
Με νοιάζει που έδωσες τον αγώνα σου, που πάλεψες και κουράστηκες, που έκανες αυτή την προσπάθεια συνειδητά, βήμα το βήμα …σελίδα την σελιδα ..
Δεν με νοιάζει, σου λέω, το αποτέλεσμα!!
Γιατί ξέρω τώρα πια πως μπορείς να υπερβείς τον εαυτό σου, να στερηθείς, να δυσκολευτείς, για να βρεις τα όνειρα σου, που σε περιμένουν όλα εκεί έξω…
Αυτό ήθελα μόνο για σένα…
Είναι τόσο όμορφο, αστέρι μου, να ‘σαι 18 χρονών .. Να είσαι εσύ 18 χρονών … Να φεύγεις απ’ το Λύκειο ξέροντας πως έκανες ό,τι καλύτερο μπορούσες …
Και σου εύχομαι πάντα, απ’ όπου κι αν φεύγεις στην ζωή σου, να φεύγεις με την σιγουριά πως έκανες ό,τι καλύτερο μπορούσες. Για να είσαι καλά εσύ!
Να ξέρεις, λοιπόν, πως με έχεις κάνει περήφανη.
Τώρα είμαι περήφανη για σένα!! Όχι αν “μπεις” οπουδήποτε !!
Είμαι περήφανη γιατί ξέρεις να βάζεις στόχους, να κουράζεσαι, να παλεύεις, να κάνεις πράγματα για να γίνεις καλύτερος.
Έτσι γίνεσαι καλύτερος, όχι με μια εισαγωγή σε πανεπιστήμιο.
Και το δικό μου το αγόρι τα έκανε όλα αυτά.
Και τώρα ξέρω πως θα πετύχει στην ζωή του … Με ό,τι κι αν καταπιαστεί.
Θα βρει τον δρόμο του και θα τον περπατήσει .. Και σ’ ολες τις άκρες αυτού του δρόμου, θα βρίσκονται τα μάτια μου …
Πάνω του. Πάνω σου. Με περηφάνεια.
Τράβα, λοιπόν, κι αγωνίσου, Σε μου!
Έτσι κι αλλιώς έχεις κερδίσει !!
Σ’ αγαπάω !!!
Α.Κ. Γ.
