Εγκατεστημένος στην Αίγινα την τελευταία δεκαετία, ήταν μια ιδιαίτερη κι εξαιρετικά αγαπητή καθημερινή φιγούρα στο καφενείο της ψαραγοράς ή στο Αιάκειο.
Γράφαμε στο σχετικό σημείωμα γι αυτόν τον Νοέμβριο του 2012:
Ο Γιώργος Λολοσίδης είναι ακόμα ένας διεθνούς εμβέλειας δημιουργός που διάλεξε, πριν 7 χρόνια, την Αίγινα για μόνιμο τόπο κατοικίας. Γνώριμη παρουσία τα πρωινά στα καφενεία της παραλίας, πίνει τον καφέ του παρέα με τους κολλητούς του φίλους – κυρίως θαλασσοδαρμένους ντόπιους ψαράδες – όταν δε βγαίνει ο ίδιος με τη βάρκα του στα ανοιχτά για να γυρίσει φορτωμένος ψάρια. Όσο για τις περιόδους που χάνεται, βδομάδες ή και μήνες καμιά φορά, είναι γιατί κάτι καινούριο ετοιμάζει κλεισμένος στο ατελιέ του, ξεχνώντας κάθε άλλη ανάγκη του πέρα από αυτή της χρωματο-περιπλάνησής του στη ζωγραφική.
Σκωπτικός, θυμόσοφος, καλλιεργημένος με την αληθινή σημασία της λέξης, με μεγάλη κι αληθινή αγάπη στα ζώα, την φύση και πάνω απ’ όλα τη θάλασσα (αγαπημένο του motto η ρήση του Ελύτη, Ψαρεύοντας έρχεται η Θάλασσα), ήταν μια ύπαρξη πλούσια σε νόημα, ξέχωρα από το εικαστικό του ταλέντο.
Γράφει γι αυτόν σε σημερινό του σημείωμα στον ιστότοπο news4people.gr ο γνωστός δημοσιογράφος και φίλος του Αντώνης Κοκορίκος:
Εσύ Λόλο (έτσι υπέγραφε κι έτσι τον φωνάζαμε) μπορεί να έφυγες, αλλά το έργο σου και η μνήμη σου μένουν εδώ μαζί μας, σε κάθε ματιά μας σε έργο σου, σε κάθε βόλτα στη θάλασσα ή στο βουνό, σε κάθε κρασί και σε κάθε τσιγάρο. Είναι τόσα πολλά που έχουμε να θυμόμαστε, τόσα πολλά βιώματα που η ζωή μας δεν είναι αρκετή να τα χωρέσει.
Ζούσε και απολάμβανε την κάθε στιγμή, κατέγραφε μέσα του την ομορφιά για να την αποτυπώσει αργότερα με τα χρώματα της ψυχής και με τη σιγουριά του ταλέντου του. Γύρισε όλο τον κόσμο μελετώντας τους μεγάλους ζωγράφους και επέστρεψε στην Ελλάδα με γνώση και απόφαση να μεγαλουργήσει στον τόπο του απορρίπτοντας τα κυκλώματα της τέχνης. Καθιερώθηκε με τη δύναμη της ζωγραφικής του και με την ευαισθησία των χρωμάτων του πετυχαίνοντας ακαταμάχητο αποτέλεσμα. Τα περισσότερα χρόνια του αφιέρωσε στις υδατογραφίες όπου φάνηκε η ωριμότητά του. Με μια πινελιά, που δεν παίρνει διόρθωση ή μελέτη, μπορούσε να αναπαραστήσει την ομορφιά και τον πλούτο, τη μέρα και τη νύχτα, το φως και το σκοτάδι, τη χαρά και τη σκέψη, τα μπουρίνια και τις λιακάδες, το φόβο και τη σιγουριά.
Ένας δημιουργός διεθνούς εμβέλειας, που για πολλά χρόνια δούλεψε στο νησί του τη Λέσβο και τα τελευταία χρόνια μετακόμισε στην Αίγινα, όπου πάλι βρισκόταν στο στοιχείο του. Γνώριμη φιγούρα τον συναντούσαν οι φίλοι του από το κυνήγι, κάθε πρωί με τα πιστά του σκυλιά καθώς επέστρεφε από τους κυνηγότοπους κι έπινε τον καφέ του στην παραλία για να αποσυρθεί στη συνέχεια στο ατελιέ του και να περιπλανηθεί στον άλλο του γνώριμο κόσμο. Αν δεν ήταν στο κυνήγι, θα πήγαινε με τη βάρκα του για ψάρεμα, συνήθως μόνος του και θα συναντούσε αργότερα τους φίλους του για να πιούνε μαζί καφέ και να ανταλλάξουν τα νέα της ημέρας.
Πόσα συναισθήματα και χρώματα χωράνε σε ένα τελάρο; Ο Γιώργος Λολοσίδης κατάφερνε να χωρέσει ολόκληρη τη ζωή του σε ένα πίνακα. Και τι ζωή! Παρούσα και η σύντροφος της ζωής του, ακόμα και σε αφηρημένα θέματα όσο και σε ρεαλιστικά. Η «Ρίτς» όπως την καλούσε, πάντα παρούσα.
Τον Σεπτέμβρη του 2010 οι κάτοικοι κι οι επισκέπτες το νησιού είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν ένα εντελώς πρωτότυπο καλλιτεχνικό γεγονός – έκθεση έργων του σε μεγάλες διαστάσεις στον υπαίθριο χώρο του καρνάγιου του Μαλτέζου, με τους πίνακες στημένους ανάμεσα στα σκαριά των καραβιών για ενα μόνο βράδυ, ενώ δυο χρόνια αργότερα πήρε μέρος στη Διαδρομή των Καλλιτεχνών του Φεστιβάλ Φιστικιού σε μια κοινή έκθεση Ζωγραφικής – Γλυπτικής με τον επίσης μεγάλο δημιουργό David Kennedy.
Η κηδεία του θα γίνει αύριο Δευτέρα 22 Ιουνίου, το απόγευμα στις 4 στο κοιμητήρι της Αγίας Ειρήνης στην Αίγινα.
Aegina Light
