Αυτός ο χαρακτηρισμός για τον μεγάλο διανοητή κυριαρχούσε μέσα μου,καθώς αποχωρούσα απ’ τη μεγάλη εκδήλωση στον Πύργο του Μάρκελλου,το δείλι του Σαββάτου, ακούγοντας τους εξειδικευμένους ομιλητές στην εναγώνια προσπάθειά τους να οριοθετήσουν τον ανεξερεύνητο ωκεανό που ακούει στο όνομα ΝΊΚΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ.
Απ’ τη μια η εμπεριστατωμένη ομιλία της κ.Αθηνάς Βουγιούκα με θέμα ”Ο Καζαντζάκης και η Αίγινα”, όπου τονίστηκε ότι ο Συγγραφέας, ο οποίος ταύτισε το νησί της Αφαίας με Παράδεισο, έφτιαξε το μικρό ”κουκούλι”του στο Λειβάδι, στην ακροθαλασσιά, ”δουλεύοντας” σαν τον μεταξοσκώληκα τις ιδέες του. Απ’ την άλλη οι πληροφορίες του κ. Γ. Στασινάκη και του κ. Στ. Γαβριήλ για τη ζωή του στην Ευρώπη και τον κόσμο, σε συνδυασμό με την έξοχη ανάγνωση του κ. .Κ . Σταυρόπουλου και τις υπέροχες νότες της Ελ. Μαλτέζου, μας πρόσφεραν μια ακόμα προσέγγιση στην προσπάθεια για κατανόηση της πολυσχιδούς προσωπικότητας του Καζαντζάκη ,που εκτός των άλλων επιβίωσε των δικών του ”μνημονίων”, στα πέτρινα χρόνια της Κατοχής , στο πεινασμένο τότε νησί μας…
Κομνηνός Αργυρέλλης
