Έφυγε από τη ζωή το βράδυ της Δευτέρας 20 Ιουλίου ο ζωγράφος, πεζογράφος και ποιητής Νίκος Χουλιαράς σε ηλικία 75 ετών.
Η κηδεία του θα γίνει την Τετάρτη 22 Ιουλίου, 4 το απόγευμα, στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.
Ο Νίκος Χουλιαράς γεννημένος τον Οκτώβριο του 1940 στα Γιάννενα ήταν απόφοιτος της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους ζωγράφους.
Έγραψε πολλά τραγούδια -που τα τραγούδησε ο ίδιος, καθώς και άλλοι γνωστοί τραγουδιστές-με μεγάλη επιτυχία. Ήταν επίσης, ο πρώτος που έκανε διασκευές σε δημοτικά τραγούδια και παρουσίασε τα ηπειρώτικα στο κοινό της Αθήνας.
Έχουν εκδοθεί τα παρακάτω βιβλία του: “Σαράντα σχέδια” Ώρα 1974· Νεφέλη 1985· “Ζωγραφική-κείμενα” Κέδρος 1978· (Α’ βραβείο στη Διεθνή Έκθεση της Λειψίας για το καλύτερα σχεδιασμένο βιβλίο στον κόσμο), “Ο Λούσιας” Κέδρος 1979· “Νεφέλη” 1987· “Το Μπακακόκ” Κέδρος 1981· “Νεφέλη” 1998· “Το χιόνι που ήξερα” Κέδρος 1983· (Γ’ βραβείο στη Διεθνή Έκθεση της Λειψίας για το καλύτερα σχεδιασμένο βιβλίο στον κόσμο), “Ζωή την άλλη φορά” Νεφέλη 1985· “Το άλλο μισό”, Νεφέλη 1987· “Ο χρόνος είναι πάντα με το μέρος του” Νεφέλη 1989· “Μια ιστορία του μακρύ χειμώνα” Νεφέλη 1990· “Η μέσα βροχή” Νεφέλη 1991· “Νίκος Χουλιαράς-ζωγραφική 1966-1991” Εκδόσεις Εργαστήρι 1992· “Οι λεπτομέρειες του μαύρου” Νεφέλη 1993· “Οι ζωγραφιές του νυχτερινού χάρτη” Νεφέλη 1994· “Στο σπίτι του εχθρού μου” Νεφέλη 1995· “Οι κατοικήσιμοι τόποι της ζωγραφικής” Νεφέλη 1997· “Μια μέρα πριν δύο μέρες μετά” Νεφέλη 1998, “Εικόνες στο ύψος της ζωής” Νεφέλη 2000.
Διηγήματά του έχουν μεταφραστεί στα γαλλικά, τα ιταλικά, τα αγγλικά, τα σουηδικά και τα γερμανικά, ενώ έχουν εκδοθεί στα γαλλικά από τον εκδοτικό οίκο Hatier η συλλογή διηγημάτων “Το Μπακακόκ” και τα μυθιστορήματα “Ο Λούσιας” και “Ζωή την άλλη φορά”. Διηγήματά του έχουν μεταφερθεί στην τηλεόραση, ενώ “Ο Λούσιας” έγινε τηλεοπτική σειρά που μεταδόθηκε από την ΕΤ-1 το 1989. Το 1996 ήταν υποψήφιος για το Ευρωπαϊκό Αριστείο Λογοτεχνίας με το βιβλίο του “Στο σπίτι του εχθρού μου”.
Απόσπασμα από τη συνέντευξη του Νίκου Χουλιαρά στο Νίκο Βλαντή- Περιοδικό Index, τεύχος 1, Απρίλιος 2006
“Για μένα δεν υπάρχει χρόνος. Όταν δημιουργώ, όταν γράφω ή ζωγραφίζω, ούτως ή άλλως δουλεύω εν υπνώσει. Έχω περάσει τα περισσότερα χρόνια της ζωής μου έτσι, επομένως, λογικό είναι να νιώθω το χρόνο ασαφή…”
“Ίσως ο χρόνος να μην είναι παρά μια συλλογική σύμβαση. Μια ευκολία για όλους. Αυτό μας διευκολύνει, αλλά δε σημαίνει απαραίτητα κάτι.”
“Η υπόθεση του χρόνου είναι σκοτεινή. Ο άνθρωπος βγαίνει από το σκοτάδι όταν γεννιέται. Γι’ αυτό άλλωστε με ενδιαφέρουν τα παιδιά. Επειδή βρίσκονται κοντά σ’ αυτό το σκοτάδι, δεν μπορείς να αμφισβητήσεις τα αφηγήματά τους…”
“Όσο υποκειμενικός κι αν είναι ο χρόνος, κάποτε τελειώνει. Για όλους μας. Και μάλλον, επιστρέφουμε σ’ αυτό το σκοτάδι. Δε φοβάστε το θάνατο;
“Καθόλου. Ο θάνατος είναι η επιστροφή στο σκοτάδι, όμως αυτό το σκοτάδι δεν είναι καθόλου τρομακτικό. Συνήθως, λέω το εξής για το θάνατο: όταν έρθει, εγώ θα λείπω…”
