Διαβάζουμε αυτές τις μέρες σε τοπικά αλλά και πανελλήνιας εμβέλειας μέσα, στα άρθρα τους για την Γιορτή Φιστικιού ότι:
“Η συμπλήρωση 30 χρόνων από το κλείσιμο των Φυλακών της Αίγινας από τη Μελίνα Μερκούρη αποτελεί το έναυσμα μιας εικαστικής δράσης των Κώστα Βαρώτσου, Βένιας Δημητρακοπούλου και Δανάης Στράτου, με τίτλο «Επιφυλακή», στο Καποδιστριακό Ορφανοτροφείο, το πρώτο κτίριο του Ιωάννη Καποδίστρια όπου στεγάστηκαν επί σειρά ετών οι Φυλακές και από το 1985 παραμένει κλειστό και αναξιοποίητο.”
Οι αλήθειες των Φυλακών όμως, ιστορικά είναι άλλες και καταδείχνονται από πάμπολλες μαρτυρίες.
Καταρχήν, επιστρέφουμε στο 1986, επί δημαρχίας Γιώργου Γιαννούλη. Η αφίσα του εξώφυλλου είναι από “αιγινήτικο πανηγύρι” που έγινε με δική του πρωτοβουλία, και με την επιμέλεια του Στέφανου Ληναίου, ο οποίος είχε σπίτι εδώ, κι όπως θυμάται η σύζυγος του τότε δημάρχου κ. Δανάη Γιαννούλη, “Είχαν στήσει με την Ε. Φωτίου και μια άλλη, εξαιρετική παράσταση, το “Καληνύχτα, Μαργαρίτα,” πάλι στο Ορφανοτροφείο. Γίνονταν πολλά πράγματα μέχρι το 1988, που έμεινε δήμαρχος ο Γιώργος, στον συγκεκριμένο χώρο, και πολύς κόσμος ερχόταν να τα παρακολουθήσει.”
Μετά από κάποιο διάστημα που όντως το Ορφανοτροφείο φαίνεται να αδρανεί, οι πόρτες του ξανανοίγουν για να δεχτούν πλειάδα δραστηριοτήτων κι εκδηλώσεων. Το 1990 δέχεται το αστέγαστο τότε ΕΚΠΑΖ, μέχρι το 2001 που μεταφέρθηκε το κέντρο περίθαλψης άγριων ζώων στις νέες του εγκαταστάσεις πάνω από την Παχιά Ράχη.
Από το 1992 και μέχρι το 2001 φιλοξενεί όλες τις παραστάσεις κι εκδηλώσεις του Κουκλοθέατρου ΟΥΤΟΠΙΑ, “παιδί” του αξέχαστου Χαρίλαου Κάπαρη, με βοηθό του τότε τον σημερινό μας Καραγκιοζοπαίχτη, Ανδρέα Δερμάτη.
Ταυτόχρονα, γύρω στο 1995 δέχεται να φιλοξενήσει και τις παραστάσεις του Θεατρικού Φυτώριου Αίγινας του Νίκου Καλαμό, εξ ου και το αφιέρωμα στα Νέα, στο οποίο αναφέρεται επίσης κι η ταινία του Τάκη Σπυριδάκη “Στον Κήπο του Θεού”, η οποία γυρίστηκε εκεί – στα πρώην κελιά των Φυλακών, δηλαδή – το 1993, για να διακριθεί με 7 βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1994.
Ταυτόχρονα, γύρω στο 1995 δέχεται να φιλοξενήσει και τις παραστάσεις του Θεατρικού Φυτώριου Αίγινας του Νίκου Καλαμό, εξ ου και το αφιέρωμα στα Νέα, στο οποίο αναφέρεται επίσης κι η ταινία του Τάκη Σπυριδάκη “Στον Κήπο του Θεού”, η οποία γυρίστηκε εκεί – στα πρώην κελιά των Φυλακών, δηλαδή – το 1993, για να διακριθεί με 7 βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1994.
Πολλοί θυμόμαστε και μουσικά γκρουπάκια να στεγάζονται σε κάποιους άδειους χώρους εκείνα τα χρόνια, ενώ σε ρεπορτάζ του
Ριζοσπάστη από το 2000 διαβάζουμε ότι στεγάζονταν εκεί,
εκτός από το Ελληνικό Κέντρο Περίθαλψης Αγριων Ζώων, οι Φίλοι Αδέσποτων Ζώων, η Αστυνομία, ο Σύλλογος Συνταξιούχων του ΙΚΑ, ένας θίασος, ένα κουκλοθέατρο και ο δήμος, που οφείλει να φροντίσει για την ανεύρεση κτιρίων που θα στεγάσουν τους παραπάνω.”
Στο δια ταύτα και για σήμερα μιλώντας, πρόκειται για έναν χώρο που μόνο κλειστός και αναξιοποίητος δεν έμεινε τα τελευταία 30 χρόνια, αλλά αντίθετα έμεινε κλειστός και αναξιοποίητος από την ώρα που ανατέθηκε σε ιδιωτικές εταιρείες (με χρήματα κοινοτικά) να ολοκληρώσουν την αποπεράτωσή του, ή την ώρα που έμπλεξε σε όλ’ αυτά και η ελληνική γραφειοκρατία στη μέση, με τον Δήμο και την Αρχαιολογική υπηρεσία να μην έχουν φτάσει για την ώρα σε μια κοινή, διαδραστική απόφαση. Κι οι προθέσεις, οι προβολές, οι εικόνες, συνεχίζουν να δίνουν και να παίρνουνε, συνήθως διασταυρούμενες.
Ελπίζουμε να τα πάρουν όλα αυτά υπόψη τους και οι τρεις ονομαστοί καλλιτέχνες στην εικαστική δράση που θα μας παρουσιάσουν για την 7η Γιορτή Φιστικιού με τον τίτλο “Επιφυλακή”.
