του Απόστολου Ζιώγα
για το aeginalight.com
Γράφει η Κική Δημουλά : ‘’Ο έρωτας, όνομα ουσιαστικόν, πολύ ουσιαστικόν, ενικού αριθμού, γένους ούτε θηλυκού ούτε αρσενικού, γένους ανυπεράσπιστου. Πληθυντικός αριθμός οι ανυπεράσπιστοι έρωτες’’.
Ο έρωτας λοιπόν και τα μυστηριώδη τερτίπια του είναι αυτά που κυριαρχούν στο ανατρεπτικό έργο Romantic Fools του αμερικανού θεατρικού συγγραφέα Rich Orloff.
Το ομώνυμο έργο , μεταφρασμένο και σκηνοθετημένο από τον Νίκο Ορφανό, θα παρουσιαστεί στις 7 Αυγούστου στο Κτήμα Κολλάτου στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου-Αίγινα 2016. Τους πρωταγωνιστικούς ρόλους ερμηνεύουν οι ηθοποιοί Μαργαρίτα Πανουσοπούλου και Αλέξανδρος Ζουριδάκης.
Πρόκειται για μια συγκινητική και σαρκαστική κωμωδία, η οποία μέσα από την εναλλαγή ρόλων ανάμεσα στο πρωταγωνιστικό ζευγάρι (Μάρτζι και Άλεξ) επιχειρεί να διερευνήσει τον μαγευτικό μα και σκοτεινό κόσμο των σχέσεων. Μια μοντέρνα ποπ παράσταση που αποδομεί όλα τα στερεότυπα για τις σχέσεις των δύο φύλων.
Η ταλαντούχα, ευφυής και άκρως γοητευτική Μαργαρίτα Πανουσοπούλου, κόρης της Μπέτυς Λιβανού και του Γιώργου Πανουσόπουλου, μεγαλωμένη στην Αίγινα κι έχοντας ασχοληθεί επαγγελματικά –πέρα από την υποκριτική – με το αργεντίνικο tango, μας δίνει μια εξομολογητική συνέντευξη ενόψει της παράστασης :
Απόστολος Ζιώγας : -Εν μέσω καλοκαιριού, αυτό που λέγεται έρωτας, τελικά ανθίζει ω φλόγα φωτεινή ή μήπως σιγοκαίγεται από μόνο του αφήνοντας στάχτη ;
Μαργαρίτα Πανουσοπούλου : – ‘’Θα σε ακολουθήσω και από την Κόλαση θα βρω τον Παράδεισο, αν είναι να πεθάνω από τα χέρια αυτού που τόσο αγαπώ’’ (στίχοι από το Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας του Σαίξπηρ)
Α.Ζ. : – Οι άντρες και οι γυναίκες διαφέρουν ως προς αυτό που αναζητούν σε μια σχέση ;
Μ.Π. : – Δεν το νομίζω. Τα ίδια πράγματα ζητάμε. Αγάπη, φροντίδα, αποδοχή. Ποιος άνθρωπος δεν τα θέλει ; Η διαφορά έρχεται στο πώς τα προσδιορίζουμε. Αν θεωρούμε μια συμπεριφορά ως έκφραση της αγάπης μας, θα πρέπει ο σύντροφός μας να την ταυτοποιεί ως μια τέτοια πράξη για να το αναγνωρίσει. Αλλιώς έχουμε τα ‘’Δεν μ ᾿αγαπάς!!!’’. Στην παράσταση βλέπουμε πολλές τέτοιες ξεκαρδιστικές ‘’παρεξηγήσεις’’ μεταξύ του Άλεξ και της Μάρτζι!!!
Α.Ζ. : – Τα 11 σκετσάκια, πέρα από την χρονική διαδοχή, θέλουν να δηλώσουν και μια προοδευτική ή μη, διαδοχή ως προς τον τρόπο που οι άνθρωποι φλερτάρουν ;
Μ.Π. : – Όχι. Στα σκετσάκια αυτά βλέπουμε τους πρωταγωνιστές να ερμηνεύουν διαφορετικούς τύπους ανδρών και γυναικών, σε διαφορετικές καταστάσεις που προκαλούν εκρήξεις γέλιου και οι θεατές αποκλείεται να μη βρουν κάτι για να ταυτιστούν!!! Αυτό είναι και η επιτυχία της παράστασης! Νέοι, μεσήλικες ή ηλικιωμένοι, μας λένε πως κάπου μέσα στο έργο ο καθένας είδε κάτι από τον εαυτό του!!
Α.Ζ. : – Λέξεις όπως πάθος, συντροφικότητα, έλξη, σεξ, αγάπη είναι κάτι τελείως διαφορετικό μεταξύ τους ή απλώς σκιαγραφούν αυτό που συμβαίνει χρονικά και ποιοτικά ανάμεσα σε δυο ανθρώπους ;
Μ.Π. : -Το ένα μπορεί να ισχύει χωρίς το άλλο και συνήθως αυτό συμβαίνει, αλλά αν καταφέρουν δυο άνθρωποι να τα διατηρήσουν όλα μαζί τότε έχουμε μια εξαίρεση και μια πραγματική ποιοτική σχέση και τότε αξίζει τον κόπο να μείνουν μαζί μια ζωή. Τίποτα όμως δεν θα τους δένει σαν ερωτικούς συντρόφους ποτέ τόσο, όσο οι ερωτικές τους επαφές. Είναι το μοναδικό κίνητρο για να παλέψεις για μια σχέση. Ναι, παραδέξου το!
Α.Ζ. : – Χορεύοντας ο ηθοποιός μπορεί να κάνει τον ρόλο που υποδύεται πιο έντονα εκφραστικό; ή μήπως ορισμένες φορές η χορευτική κίνηση αφομοιώνει τον δραματουργικό ρόλο;
Μ.Π. : – Τι εννοείς ; Ταυτόχρονα; Το ίδιο έργο; Αυτό δεν γίνεται. Ή θα ερμηνεύεις πρόζα ή θα χορεύεις. Αλλιώς, λέγεται τραγούδι και μιλάμε για musical. Γενικά όμως ο χορός βοηθάει στην εκφραστικότητα του σωματικού μέσου του καλλιτέχνη. Εκτός από το μπαλέτο. Είναι τόσο στυλιζαρισμένο που οι φόρμες του περιορίζουν το σώμα του ηθοποιού.
Α.Ζ. : – Οι δυο ηθοποιοί μιας παράστασης θα μπορούσαν να είναι ζευγάρι και στη ζωή ; ή αυτό ενέχει τον κίνδυνο της διάβρωσης-ρουτίνας όσον αφορά τα συναισθήματα που μπορεί να αναπτύξει κάθε στιγμή ο άνθρωπος;
Μ.Π. : – Ας μην ξεχνάμε ότι μια παράσταση, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, διαρκεί μερικούς μήνες. Δεν γίνεται λοιπόν δυο ηθοποιοί να είναι σε μακροχρόνια σχέση και να παίζουν στην ίδια παράσταση. Αν εννοείς να είναι ζευγάρι δυο ηθοποιοί κάνοντας το ίδιο επάγγελμα, δεν θα το προτιμούσα. Όχι για κανέναν άλλο λόγο αλλά δεν εμπιστεύομαι για ερωτικούς συντρόφους την πλειοψηφία των ανδρών ηθοποιών.
Α.Ζ. : – Οι ρομαντικοί είναι και fools ; οφείλουν να είναι; Εσείς δηλώνετε ρομαντική fool σε τούτη την περίοδο της ζωής σας ;
Μ.Π. : – Έχει μια αφέλεια μέσα του ο ρομαντισμός. Εγώ είμαι περισσότερο πρακτική σε αυτό που αναζητώ και λιγότερο ρομαντική. Με λίγα λόγια, προτιμώ έργα κι όχι ποιήματα.
Α.Ζ. : – Ευχαριστώ θερμά!
Το σίγουρο είναι πως οι σπαρταριστοί διάλογοι και οι γεμάτες μπρίο και νάζι ερμηνείες στην εν λόγω παράσταση θα σας προβληματίσουν γόνιμα περί των σχέσεων αφού προηγουμένως γελάσετε με την καρδιά σας. Όλοι μας εντέλει ρομαντικοί θα συνεχίσουμε να γευόμαστε ανόητα τον έρωτα στην κάθε του πτυχή, κι ας επιμένει ο Γούντι Άλεν ότι ‘’η σχέση είναι σαν τον καρχαρία ˙ πρέπει να προχωρεί μπροστά συνεχώς, αλλιώς πεθαίνει’’.
Η παράσταση στο κτήμα Κολλάτου ακυρώθηκε για τεχνικούς λόγους
