Το 1935 κυκλοφορεί από την εταιρεία Columbia και τους Αφους Λαμπρόπουλοι ένα διαφημιστικό δισκάκι 78 στροφών.
(ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΕΘΑ ΕΥΤΥΧΕΣ ΤΟ ΝΕΟΝ ΕΤΟΣ 1935-ΑΦΟΙ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΙ)
H σχέση της Columbia ωστόσο με την οικογένεια Αφοί Λαμπρόπουλοι δεν σταμάτησε στην προπολεμική εκείνη περίοδο.
Το 1958 ο Τάκης Β. Λαμπρόπουλος αναλαμβάνει τη φωνογραφική επιχείρηση Columbia, σε ηλικία 28 ετών, διαδεχόμενος τον θείο του Θεμιστοκλή Λαμπρόπουλο και τον φωτισμένο Νίκανδρο Μηλιόπουλο, τον παραγωγό όλων των θρυλικών “ιερών τεράτων” της περιόδου ’30-’60.
1962 Θεμέλιος λίθος των νέων studios της Columbia.
Τάκης Λαμπρόπουλος, Μίνως Μάτσας, Γιάννης Παπαϊωάννου, κ.α.
Έχει όραμα για την “αναβάθμισή” της και την “επανάσταση” στην ελληνική δισκογραφία. Μαζεύει κοντά του όλους τους ποιητές, τους νέους μουσικούς (Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Ξαρχάκο κ.α), όρισε το Μανώλη Χιώτη συντονιστή και διευθυντή των ηχογραφήσεων, ανακαλύπτει νέες φωνές (Μοσχολιού, Αγγελόπουλο, Διονυσίου, Λύδια, Φαραντούρη, Ξυλούρη….). Βάζει στη δισκογραφία ηθοποιούς (Βουγιουκλάκη, Λαμπέτη, Χορν, Μελίνα. Εβγαλε τον “Καραγκιόζη” σε δίσκους (με τον Σπαθάρη, που “σκίσανε” σε πωλήσεις). Καθιέρωσε τις πρώτες λαϊκές συναυλίες (ΚΕΝΤΡΙΚΟΝ). Άλλαξε την αισθητική των εξωφύλλων δίσκων καθιερώνοντας το εικαστικό εξώφυλλο, με έργα μεγάλων ζωγράφων (Τσαρούχη, Μόραλη, Εγγονόπουλο, Μποστ, Αργυράκη…).
Καθιέρωσε-επέβαλε τα ημίωρα των δισκογραφικών εταιριών στο ραδιόφωνο (έβαλε για σήμα της Columbia το ταξίμι της “Συννεφιασμένης Κυριακής” του Τσιτσάνη). Ηχογράφησε θεατρικές παραστάσεις. Επέβαλε τη σειρά ΠΡΩΤΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ σε όλους τους συνθέτες (διαφυλάσσοντας το κύρος και το μεγαλείο των πρώτων εκτελέσεων). Επαναφέρει στο προσκήνιο το “ρεμπέτικο” τραγούδι (με τους Μπιθικώτση, Π. Πάνου, Γαβαλά, Λύδια…).
Καθιέρωσε-επέβαλε τα ημίωρα των δισκογραφικών εταιριών στο ραδιόφωνο (έβαλε για σήμα της Columbia το ταξίμι της “Συννεφιασμένης Κυριακής” του Τσιτσάνη). Ηχογράφησε θεατρικές παραστάσεις. Επέβαλε τη σειρά ΠΡΩΤΗ ΕΚΤΕΛΕΣΗ σε όλους τους συνθέτες (διαφυλάσσοντας το κύρος και το μεγαλείο των πρώτων εκτελέσεων). Επαναφέρει στο προσκήνιο το “ρεμπέτικο” τραγούδι (με τους Μπιθικώτση, Π. Πάνου, Γαβαλά, Λύδια…).
Ο επίλογος, ωστόσο της λαμπρής διαδρομής ήταν πικρός. Το 1983 σταματούν οι φωνοληψίες και στις 30 Απριλίου 1991 μπαίνει οριστικό λουκέτο στο εργοστάσιο όταν πλέον αρχίζει η παραγωγή ψηφιακών δίσκων.
Τέλος, το 2006 ο ιδιοκτήτης Μ. Μάτσας κατεδαφίζει τα μη διατηρητέα κτίρια και παρά τις εξαγγελίες και του ίδιου για δημιουργία πολιτιστικού πάρκου δεν έχει γίνει η παραμικρή ενέργεια.
Ο χώρος που ηχογραφήθηκαν παραπάνω από 180.000 ελληνικά τραγούδια είναι πλέον ένας σωρός από μπάζα. Τα δυο κτίρια που διασώθηκαν παραμένουν χωρίς φύλαξη ενώ πολλά και σημαντικά αρχεία που διατηρούνταν έχουν κλαπεί.
Το μόνο που θυμίζει την ιστορία της Columbia είναι η επιγραφή στη πύλη του εργοστασίου, στη Λεωφόρο Ηρακλείου 127 στη Ριζούπολη.
πληροφορίες από:
