Μόνο που οι εισβολείς κατάφεραν να μπουν αποφεύγοντας την αλυσοδεμένη είσοδο που τη σημαδεύουν τα κανόνια. Σχεδόν ένα χρόνο η πόρτα του σπιτιού έχει διαρρηχθεί και είναι ανοιχτή.
Τον τελευταίο όμως μήνα, μικροέπιπλα του Κάστρου βγαίνουν από το σπίτι και …επιπλώνουν το δάσος πλάι του.
Και φυσικά δεν είναι το φάντασμα του Κάστρου, αλλά μια γυναίκα που η μοίρα την ήθελε με ιδιόρρυθμη λογική και αισθητική και προφανώς άστεγη. Καρέκλες, τραπεζάκια, αποφάγια και απορρίμματα είναι το δικό της σκηνικό μέσα στα πεύκα. Πολλές καρέκλες, μαζεμένες και διάσκορπες, σα να περιμένει επισκέπτες…
Κάτοικοι της περιοχής φοβούμενοι αυτό το σκηνικό ως επικίνδυνο για πυρκαγιά αλλά και εστία μόλυνσης, ενημέρωσαν με αγωνία όλες τις αρχές, αστυνομία. πυροσβεστική, δημοτική αρχή και αναμένουν.
Μπροστά λοιπόν σε αυτό το παράλογο, παρανοϊκό και επικίνδυνο σκηνικό, καλούμαστε εμείς οι “λογικοί” με τους λογικούς μας νόμους να δώσουμε άμεσα λύση, να προλάβουμε το κακό αλλά και να φροντίσουμε τον συνάνθρωπό μας.
Θα τα καταφέρουμε ή θα σκοντάψουμε πάλι σε νομοθετικές και γραφειοκρατικές αγκυλώσεις του “ισορροπημένου” κόσμου μας;
Άλλωστε η Βαγία έχει προϊστορία σε αγκυλώσεις: το 2012 βρήκαμε μια νεκρή μέσα στο σπίτι της μετά από 12 ολόκληρα χρόνια. Στα τρία πρώτα χρόνια απουσίας της, γείτονες είχαν ειδοποιήσει την αστυνομία δείχνοντας τους στοιχεία παραλογισμού έξω από την οικία, όμως η πόρτα ανοίχθηκε, όχι από την αστυνομία, αλλά αυθαίρετα από ιδιώτη μετά από 12 χρόνια. Λογικό…
Καλησπέρα σας, ήθελα να μάθω κάποια πράγματα για αυτό το σπίτι. Ειναι το μόνο άρθρο που έχω βρει για αυτό και με ενδιαφέρει η ιστορία του. Είναι σίγουρα εγκαταλελειμένο και μήπως ξέρετε ποιος το είχε πριν;
Το θυμάμαι πολλά χρόνια εγκαταλελειμμένο, το είχε ένας ναυτικός λένε οι γείτονες. Τα 2 κανόνια, μετά το άρθρο, αφαιρέθηκαν από τις τοπικές Αρχές ως ιστορικά, δεν γνωρίζω αν έγινε σε συνεννόηση με τους σημερινούς ιδιοκτήτες.