Με τον πρόεδρο του Συλλόγου Δασκάλων και Νηπιαγωγών Νησιών Αργοσαρωνικού κ. Χρήστο Ρέππα και το μέλος κ. Λιλίκα Λυκούρη, μιλήσαμε με αφορμή την Ημέρα της Γυναίκας και των κινητοποιήσεων των εκπαιδευτικών που ξεκινούν από την 8η Μαρτίου 2019, όπως ενημέρωσαν με δελτίο τύπου.
Η κ. Λυκούρη Λιλίκα , εκπροσωπώντας και την Αγωνιστική Συσπείρωση Εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ, έκανε μια ιστορική αναδρομή της Ημέρας, ώστε να δούμε την αφετηρία και τα γεγονότα.
«Η 8η Μάρτη δεν είναι μόνο επετειακή, τιμάμε τους αγώνες των εργαζομένων γυναικών που διεκδικούσαν καλύτερες συνθήκες και για γυναίκες και για άνδρες αλλά και για παιδιά που εργάζονταν. Οι δε συνθήκες εργασίας τότε, ήταν άγριες και εξοντωτικές.
Να τονίσουμε ότι η 8η Μάρτη δεν σχετίζεται με την αντιπαράθεση μεταξύ ανδρικού και γυναικείου φύλου, αλλά με τις εργατικές κινητοποιήσεις των εργατριών που τις εκμεταλλεύονταν οι εργοδότες, με μικρότερα μεροκάματα από των ανδρών, ενώ έκαναν την ίδια δουλειά. Όπως συμβαίνει σήμερα με τις αναπληρώτριες και τις μόνιμες, δεν υπάρχει δηλαδή ισότιμη μεταχείριση.
Η πρόταση για να καθιερωθεί η 8η Μάρτη Ημέρα της Γυναίκας έγινε από την αγωνίστρια Κλάρα Ζέτκιν, στην Δεύτερη Διεθνή Συνδιάσκεψη στην Κοπεγχάγη το 1910 και τελικά επίσημα θεσμοθετήθηκε το 1977 από τον ΟΗΕ για να τιμηθούν οι αγώνες των γυναικών για τα εργασιακά τους δικαιώματα, αλλά και για το δικαίωμα ψήφου που ήρθε πολύ αργότερα.
Η πρώτη γυναικεία απεργία που έχει καταγραφεί είναι στην Αγγλία το 1804 σε βιοτεχνία γαντιών. Η επόμενη σημαντική στην Γαλλία από καπελούδες το 1831, ακολούθησε στις ΗΠΑ με τις κλωστοϋφαντουργίνες και πολλές άλλες αργότερα όπως και στην Ελλάδα στον Πειραιά, στου Ρετσίνα.
Καταλήγουμε σε μια σημαντική ημερομηνία την 8η Μάρτη του 1957 όπου στη Νέα Υόρκη κατέβηκαν οι γυναίκες στους δρόμους διεκδικώντας λιγότερες εργατοώρες, καλύτερους μισθούς και συνθήκες εργασίας και με εντολή της κυβέρνησης και των εργοδοτών δέχτηκαν επίθεση της αστυνομίας.
Επίσης το 1909 ήταν ένας άλλος μεγάλος σταθμός, παλι στην Νέα Υόρκη συμμετείχαν 15.000 εργάτριες με σύνθημά τους το «Bread and Roses» – «Ψωμί και Τριαντάφυλλα».
Το συμπέρασμα από αυτή την ιστορική διαδρομή είναι ότι με συλλογικούς αγώνες, ενότητα των εργαζόμενων ενάντια σε εκμετάλλευση και μεγαλοσυμφέροντα που οι κυβερνήσεις υποστηρίζουν, μπορούμε να κατακτήσουμε δικαιώματα και καλύτερη ζωή.
Χρήστος Ρέππας: Να συμπληρώσω για τα ιστορικά στοιχεία, ότι οι αγώνες των γυναικών έχουν σε καθοριστικές στιγμές υπάρξει μεγάλης σημασίας. Να θυμίσω ότι οι κορυφαίες στιγμές της Γαλλικής Επανάστασης όπως η 10η Αυγούστου, ήταν αγώνες κυρίως γυναικών. Η Οκτωβριανή Επανάσταση στην πρώτη της φάση ξεκίνησε μέσα από αγώνες των γυναικών.
Το ζήτημα είναι ότι υπάρχουν δυο σοβαρά στοιχεία σήμερα τα οποία αφορούν τη σχέση της γυναίκας με την οικονομική κρίση, η οποία δεν εκδηλώνεται μόνο μέσα στο πεδίο της εργασίας, αλλά σε όλες τις πλευρές της ζωής της. Στην καθημερινότητά της επωμίζεται πολύ μεγαλύτερα βάρη όπως τα οικογενειακά και υπάρχει μεγάλη ανισοτιμία στην εργασία. Είτε αφορά τις άδειες, το μισθολογικό καθεστώς, τα ασφαλιστικά δικαιώματα, τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα για τις γυναίκες μέσα στην κρίση. Είναι πρώτες σε απολύσεις λόγω της εγκυμοσύνης και σημειώνουν τα μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίας».
Ο κ. Χρήστος Ρέππας τόνισε την προστασία της μητρότητας που λόγω λειψών δικαιωμάτων στερούνται οι αναπληρώτριες εκπαιδευτικοί . Επίσης η συχνή μετακίνηση τους από τόπο σε τόπο, δεν επιτρέπει τη δημιουργία οικογένειας και συχνά συντελεί στη διάλυσή της.
«Από την 8η Μάρτη ξεκινάμε μια Καμπάνια για τη Μητρότητα όπου θα τη συνεχίσουμε για να ευαισθητοποιηθεί η κοινωνία και να πιεστεί η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας ώστε να προχωρήσει στη θεσμοθέτηση των δικαιωμάτων όλων των συνάδελφων μας».
Η κ. Λιλίκα Λυκούρη: αναφέρθηκε στη διαδικασία της κατάψυξης ωαρίων που προχωρούν γυναίκες στελέχη πολυεθνικών, ώστε να κατακτήσουν μια υψηλή θέση.
«Υποχρεώνονται από πολιτικές να αναβάλουν την τεκνοποίηση, έχουν καταγραφεί ακόμα και εκβιασμοί, ότι αν τεκνοποιήσουν θα απολυθούν. Είναι λοιπόν κροκοδείλια τα δάκρυα των κυβερνήσεων όταν δεν παρεμβαίνουν ουσιαστικά σε τέτοιες απάνθρωπες απαιτήσεις των εργοδοτών.
Οι δύο εκπαιδευτικοί της Αίγινας, η κ. Λυκούρη και ο κ. Ρέππας, μας ενημέρωσαν για τις κινητοποιήσεις εκπαιδευτικών που ξεκινούν από σήμερα 8 Μαρτίου.
Λιλίκα Λυκούρη: «Έχουμε πάρει απόφαση σε πρόσφατη συνεδρίαση, να κάνουμε κάποιες δράσεις και να προβάλουμε όπως πρέπει την Ημέρα της Γυναίκας. Ημέρα αφιερωμένη στις εργαζόμενες γυναίκες στις οποίες ανήκουν οι μόνιμες, οι αναπληρώτριες εκπαιδευτικοί , όπως και οι άνεργες, οι νέες φοιτήτριες, που αναμετριούνται με καθημερινά σοβαρά προβλήματα, με μοιρολατρία πολλές φορές, απογοήτευση, φόβο, αλλά επιλέγουν το δρόμο της αγωνιστικής αντιμετώπισης, των διεκδικήσεων, για μια καλύτερη ζωή»
Χρήστος Ρέππας: « Έχουν ξεκινήσει μεγάλες κινητοποιήσεις εκπαιδευτικών στο μεγαλύτερο ποσοστό γυναίκες, για το θέμα της μονιμοποίησης αλλά και της εξίσωσης των δικαιωμάτων. Είτε στο δημόσιο είτε σε ιδιωτικά σχολεία, υπάρχουν δυο κατηγορίες συναδέλφων-μόνιμων και συμβασιούχων- που ενώ κάνουν την ίδια δουλειά, έχουν διαφορετικά δικαιώματα»
Στη συζήτησή μας η κ. Λυκούρη πρότεινε: σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς να δούμε και σε ανθρώπινη συναισθηματική γλώσσα αυτούς τους αγώνες. την ποίηση που συνδέεται με αυτούς.
Το ποίημα του Τζέιμς Οπενχάιμ με τίτλο εκείνο το σύνθημα:
Ψωμί και Τριαντάφυλλα
Καθώς τραβάμε εμπρός, εμπρός στην ομορφιά της μέρας
χιλιάδες σκοτεινές κουζίνες, χιλιάδες μαύρες φάμπρικες
γεμίζουν ξάφνου με του ήλιου τη λαμπράδα
γιατί ο κόσμος μας ακούει να τραγουδάμε
«Ψωμί και Τριαντάφυλλα, Ψωμί και Τριαντάφυλλα»
Καθώς τραβάμε εμπρός, εμπρός είναι και για τους άνδρες ο αγώνας μας
γιατί είναι των γυναικών παιδιά και τους γεννάμε πάλι,
φτάνει πια ο παιδεμός σ’ όλη μας τη ζωή,
πεινάνε οι ψυχές και όχι το σώμα μόνο
«δώστε μας Ψωμί, δώστε μας Τριαντάφυλλα»
Καθώς τραβάμε εμπρός, εμπρός αμέτρητες γυναίκες πεθαμένες
σμίγουν το θρήνο τους και λένε το παλιό τραγούδι του ψωμιού
οι σκλαβωμένες ψυχές τους γνώρισαν λίγη μόνον ομορφιά, τέχνη κι αγάπη.
Ναι, για το Ψωμί παλεύουμε και για τα Τριαντάφυλλα.
Καθώς τραβάμε εμπρός, εμπρός φέρνουμε τις μεγάλες μέρες
το ξεσήκωμα των γυναικών είναι ξεσήκωμα όλης της ανθρωπότητας
όχι πια σκλάβοι και τεμπέληδες, δέκα που μοχθούν για έναν που ξαπλώνει
αλλά ένα δίκαιο μοίρασμα στ’ αγαθά της ζωής,
Νέλλη Πετροπούλου
