ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ
Τα λόγια που δεν ειπώθηκαν ποτέ
Φτιάχνουν σχήματα με σκέψεις
Κλειστά, χωρίς εκδοχή έκβασης
Μόνο περιορισμός και αυτή η βαριά
Αίσθηση του απραγματοποίητου
Έτσι και τα συναισθήματα που
Δεν συμβιώθηκαν αλλά έμειναν
Απλή γεύση αφορμής
Για μία Τέχνη που έτσι κι αλλιώς
Στέκει πάντα μόνη
Άφησα τους συνειρμούς να χυθούν
Στο κύπελλο της γνώσης
Και μετά βίας έμειναν
Ένας δυό, μνήμες από
Την Άνοιξη που πάντα φεύγει
Και πάντα επιστρέφει
Ότι κέρδισα μέχρι σήμερα
Εξαργυρώνεται όλο σε 3 λέξεις
…ΕΙΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ…
Και πίσω όπως και μπρός
Οι τρείς τελείες αποσιωπούν
Την έλλειψη για όσα χθές δεν έγιναν
Και για όσα αύριο θα χαθούν
Σαν δείκτες σήμανσης της σημασίας
Του παρόντος και της επίγνωσης του
Μαρία Παρούσου
φωτο: Νέλλη Πετροπούλου
