Βρε παιδιά, βρε παιδιά,
βρισκόμαστε απέναντι σε μια πανδημία, έναν ιό που πλήττει τη Γη με πρωτοφανή ταχύτητα και θλιβερές επιπτώσεις παγκοσμίως. Προκειμένου να προστατέψουμε το ύψιστο αγαθό όλων, την Υγεία, παίρνονται κάποια μέτρα με σκοπό αυτό και μόνο. Πόσο δύσκολο είναι να πειθαρχήσετε σ’ αυτά;
Βρε παιδιά, βρε παιδιά,
αφήστε κατά μέρος τις θεωρίες συνωμοσίας, τις υποθέσεις για τον “κατασκευασμένο” ιό, το αντάρτικο, “γιατί εμένα ΔΕΝ θα με υποτάξει κανείς”, τα τζαμιά, ναι, όπως το ακούς, τα τζαμιά VS εκκλησιών, το “έλα μωρέ, αυτοί το έχουν το εμβόλιο και θα το βγάλουν στην αγορά σε λίγο“. Το σε λίγο το δικό σου/τους μετράει ανθρώπινες ζωές. Και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα γι’ αυτό, μόνο να συμμορφωθείς για το καλό όλων.
Βρε παιδιά, βρε παιδιά,
εντάξει είμαστε αγελαία ζώα αλλά τόσο ζώα πια; Τι μπουκάρετε έτσι σαν τους νίντζα στα σούπερ μάρκετ, πόσα αντισηπτικά πια; Τι τα κάνετε γαμώτο; Τα πίνετε; Αφήστε κάτι και για το γείτονα κι αυτόν μανούλα τον γέννησε. Καθίστε στ’ αυγά σας επιτέλους! Μπόρα είναι θα περάσει, τι λυσσάξατε; Όλοι κοκκινιστό με μακαρόνια και dettol τρώτε κάθε μέρα; Φάτε και λίγο αρακά, φασολάκια, μπάμιες με κοτόπουλο – δεν περιγράφω άλλο, πείνασα.
Βρε παιδιά, βρε παιδιά,
πάμε όλοι μαζί να περάσουμε κι αυτόν τον κάβο. Με χιούμορ, με αγάπη, με συμπόνια, με νοιάξιμο. Πάμε να τα βγάλουμε πέρα με λεβεντιά, με μαγκιά, απ’ αυτήν την καλή, τη γενναία που έχουμε μέσα μας, με υπομονή και απαντοχή. Όλα θα γίνουν και τα παιδιά θα ξαναπάνε σχολείο κι εσείς θα τρέχετε και δεν θα φτάνετε να πληρώσετε τη ΔΕΗ και οι Γαύροι θα εξακολουθήσουν να μισούν τους Βάζελους και οι αριστεροί θα βρίζουν τους δεξιούς και τούμπαλιν, δεν τελειώνει εδώ ο κόσμος, oi συνήθειές μας τελειώνουν, όσα νομίζαμε ότι ξέραμε, τα βολεματάκια μας τελειώνουν αλλά και οι αβολεψίες μας.
Βρε παιδιά, βρε παιδιά,
ας πειθαρχήσουμε για λίγο, για τόσο δα κι ας νομίζουμε ότι εμείς τα ξέρουμε όλα κι ας μη θέλουμε οι “άλλοι” να μην μας λένε μαλάκες – που είμαστε αλλά τέλος πάντων – δεν είναι κακό καμιά φορά να βάζουμε μπροστά απ’ την ξερολίαση τη ζωή των αγαπημένων μας. Σας λέω, μπόρα είναι, θα περάσει, μην περάσουμε κι εμείς ή οι δικοί μας αγαπημένοι άνθρωποι μαζί της. Έχουμε καιρό για κόντρες και καυγάδες. Έχουμε καιρό για αντιπαραθέσεις ακόμα και για επανάσταση.
Έχουμε καιρό. Δεν ακούγεται πολύ ελπιδοφόρο;
Για σκεφτείτε να πούμε μία από αυτές τις ημέρες, “απ’ το κεφάλι μου δεν έχω καιρό για τίποτα πια;” Μακάβριο; Είναι.
Γι’ αυτό βρε παιδιά, ησυχάστε και αγαπηθείτε. Για να έχουμε καιρό!
Υ.Γ.: Έχω ειλικρινά συγκινηθεί για τα μηνύματα, τηλέφωνα, inboxια που λαμβάνω με τη μαγική λέξη “πρόσεχε”, με προσφορές για φαγητό και λοιπά, για τη φροντίδα, για την έννοια. Ένα πλήθος κόσμου που δεν το περίμενα. Σας ευχαριστώ πολύ μέσα απ’ την καρδιά μου. Ο ιός θα περάσει και θ’ αφήσει πίσω τους Ανθρώπους που στάθηκαν όρθιοι στα δύσκολα και ανθρωπάκια που δεν υπήρξαν ποτέ. Διαλέξτε μέγεθος.
Μαρία Στρίγκου
Νοσηλεύτρια στο Νοσοκομείο Άγιος Σάββας
Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας – Συγγραφέας
